8 mannen vertellen over de zorgen die zij hadden toen hun vrouw zwanger was

Als papa-to-be komt er een hoop op je af. Niet gek dus dat dit ook gepaard gaat met zorgen en onzekerheden. Je bent in ieder geval niet de enige! Acht vaders delen waar zij bezorgd over waren tijdens de zwangerschap.

1.

‘Ik had last van angstaanjagende gedachten. Wat als er iets mis was met de baby en hij of zij extra zorg nodig had? Wat als hij of zij voor de rest van het leven zorg nodig had? Wat als mijn kind mij zou haten? En wat zou dit allemaal gaan betekenen voor de relatie tussen mij en mijn vrouw? Je hebt uiteindelijk eigenlijk geen flauw idee wat je allemaal te wachten staat.’ – Clay, 38

2.

‘Laat het alsjeblieft niet een tweeling zijn.’ – Nath, 37

3.

‘Bij mijn dochter vroeg ik me echt af of ik het wel in me had om een goede vader te zijn. Ik had tot dan toe alleen nog maar voor mezelf gezorgd. Bij mijn zoon maakte ik me meer zorgen om zijn gezondheid. Mijn vrouw en ik waren allebei al 45 toen ze zwanger werd en hadden al meerdere miskramen meegemaakt. Nu maak ik me nog elke dag zorgen over hun geluk. Ik wil dat ze gelukkig zijn. ‘ – Michael, 51

4.

‘Ik weet niet waar ik mee bezig ben! Ik heb geen flauw idee hoe ik een vader moet zijn! Wat als ik de baby laat vallen?!’ – Marc, 38

LEES OOK: De verklarende woordenlijst die elke papa in spé nodig heeft

5.

‘Hoe ga ik deze baby financieel ondersteunen? Hoe gaat mijn leven er vanaf nu uitzien? Wat als er iets gebeurt met mijn vrouw tijdens de zwangerschap of tijdens de bevalling?’ – anoniem

6.

‘Ik was bezorgd om de baby. Ging het allemaal wel goed met hem of haar? We hebben eerder al te maken gehad met chromosoomafwijkingen bij vorige zwangerschappen. Ik maakte me ook zorgen om de gezondheid en veiligheid van mijn vrouw.’ – Sarat, 38

LEES OOK: Tijdens de Papaklas leren vaders alles over baby’s onder het genot van een biertje

7.

‘Ik was bang dat ik me onbewust net zo slecht zou gaan gedragen als mijn vader. Hij zorgde niet goed voor ons, was emotioneel manipulatief en dacht alleen aan zichzelf.’ – Anoniem

8.

‘Ik kan me deze periode eerlijk gezegd niet heel goed herinneren. Ik was in die tijd gestrest en vermoeid. Ik dacht in die tijd waarschijnlijk veel aan de tweeling die we eerder verloren waren. Ik was er alleen maar op gefocust dat mijn dochter wel geboren moest worden. Het maakte niet uit of ze mogelijk een afwijking had. Wij zorgen voor haar.’
– Sean, 35

Romper