Column: Zonder je kind een paar dagen weg? Kan prima!

Een paar jaar geleden reisde ik regelmatig voor mijn werk. Steeds naar grote steden in Europa en Amerika. Ik ging ook ieder jaar een keer alleen op vakantie. Met één en later twee kinderen ging dat prima. Mijn man deed dan wat meer en soms ging er een kind een paar dagen bij opa en oma logeren. Maar met kind nummer drie op komst had ik dit soort tripjes – met pijn in mijn hart – al bijna vaarwel gezegd.

En inderdaad, met een meisje van zeven maanden en nog twee jongens van zeven en drie jaar is een paar dagen van huis best een dingetje. Ik heb vooral mijn kleinste graag bij me en drie kinderen thuis achterlaten vraagt echt wel wat extra inzet van het thuisfront. Ik was dit voorjaar al twee dagen naar Madrid geweest en een paar weken geleden werd ik gevraagd voor zes dagen Lissabon. Mijn man vroeg of ik graag wilde. Ja natuurlijk, we weten allemaal dat moeders dat eens in de zoveel tijd gewoon nodig hebben! “Ok”, zei ie. Hij zou het thuis wel regelen. “Komt goed, ga gewoon!”

Control freak

Zo gezegd, zo gedaan. Maar uiteraard niet zonder een grondige voorbereiding. Ik ben namelijk normaal gesproken wel degene die het weekschema in de gaten houdt en misschien stiekem ook wel een beetje een control freak. Mijn man is Spaans en niet zo van de tijd dus ik vond het eigenlijk best spannend of hij de kinderen de hele week overal op tijd zou krijgen waar ze moesten zijn. Niet alleen op school en crèche maar ook bij zwemles, Spaanse les en judo. Bovendien werkt hij regelmatig ’s avonds en dat zou die week dus niet kunnen. Ik regelde een extra dag BSO en crèche, ik stopte de koelkast vol met makkelijke (lees: kant- en klaar) maaltijden, en zorgde dat er genoeg luiers, doekjes, poedermelk en potjes eten voor de baby in huis zijn. Kortom, alles onder controle.

LEES OOK: Column: ‘Je kunt niet je eigen kind verstoten en wel je kleinkind komen claimen’

Eenmaal in de trein naar Schiphol zeg ik tegen mezelf: en nu ontspannen en genieten! Dat klinkt bijna als een verplichting maar het werkte dit keer meteen. Ik voel de spanning van me afglijden en geniet van de stilte en rust. Ik verheug me er enorm op: een appartement in hartje stad, zon(!), natuurlijk ook werken maar toch genoeg tijd om in ieder geval ‘s avonds de stad in te gaan, en misschien zelfs een paar uur naar het strand. Niet te vergeten: vijf nachten zonder een baby naast me op de slaapkamer, en wie weet voorzichtig een keer uitslapen?

We houden het positief

De eerste ochtend appt mijn man om half 10 (half 9 in Lissabon en tja, ik lig nog in bed). “Hoi schat, is er nog melk?” Ik denk: Argghhh hoezo?? De kinderen drinken ’s ochtends helemaal geen melk, alleen ’s avonds voor het slapen nog een beker. En bovendien horen ze allang op school/crèche te zijn. Maar laat ik het vooral positief houden, zeker via WhatsApp, dus ik vertel hem geduldig waar ik de voorraad melk heb opgeborgen (ok die plek was misschien niet heel logisch).

Geen zorgen

Maar natuurlijk wijs ik mijn man ook meteen op het feit dat VANDAAG de extra dag op de crèche is en vraag hem en passant of ie het schema op de koelkastdeur wel goed heeft bekeken. “Moeten ze vandaag naar de crèche dan??” Niet veel later appt mijn grapjas: “Duhh denk je niet dat ze daar allang zijn, het is 10 uur!” Hij wil gewoon alvast weten waar de melk staat, omdat het pak in de koelkast bijna leeg is. Ik weet niet wat ik meemaak. Ook hij kan dus gewoon goed georganiseerd het huishouden runnen. En vanaf dat moment weet ik het zeker: ik hoef me deze week geen zorgen meer te maken.

Genoten van deze column? Je leest hier elke dag zo’n fijn verhaal van een van onze mama-columnisten. Nog veel meer leuke artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.