Slik, wat als de 20-weken echo niet goed is?

“En, weten jullie wat het wordt?” Het is vaak de eerste vraag die mensen stellen na een 20 wekenecho. Ik deed dat ook altijd. Nu niet meer. Nu zal mijn vraag zijn: “En, was alles goed?” Niet iedereen realiseert zich dat een 20 wekenecho geen pretecho is. Het is een medisch onderzoek waarbij alle organen/ledematen van je kindje worden bekeken. Het kan nogal eens tegenvallen.

Enthousiast gingen mijn lief en ik twee weken geleden naar de echoscopist voor de 20 wekenecho. Eindelijk weer even naar Spruit kijken, het blijft mooi om je kleine wondertje te kunnen zien. Onze Spruit bleek een kleine dwarsligger en weigerde zichzelf goed te laten zien. Dat echoapparaat viel al helemaal niet in de smaak en meerdere keren trapte Spruit dat gekke ding weg. We moesten erom lachen, maar het maken van de echo werd er niet makkelijker op.

Stiller

Halverwege het onderzoek werd de echoscopist wat stiller. “Het beeld is wel erg slecht”, mompelde ze. “En ik zie iets niet. Misschien is het er wel niet.” Kort daarop liep ze weg uit de kamer om een collega te helpen. Ons licht in paniek achterlatend. “Er is iets met Spruit”, stamelde ik. Mijn lief probeerde het nog optimistisch te zien: “Nee joh, het beeld is gewoon waardeloos. Er is vast niks.”

LEES OOK: Stelling: ik vertel pas na 12 weken aan vrienden en familie dat ik zwanger ben

De echo ging verder, maar mijn hoofd was er niet meer bij. Ik begon me flink zorgen te maken en aan het einde van het onderzoek bleek dat dat terecht was. “Ik val maar met de deur in huis”, zei het noodlot (de echoscopist). “Er is een niertje vergroot, er is een te grote hersenkamer en ik mis een deeltje van de hersenen. Het kan aan het beeld liggen, maar eigenlijk denk ik van niet. Ik stuur jullie door naar het ziekenhuis voor een uitgebreide echo.”

Boem. Ik barstte in huilen uit (hormonen hè), mijn lief trok wit weg en stilletjes verlieten we het echocentrum. De verloskundige regelde een afspraak voor maandagochtend. Het zou een heel lang weekend worden.

Niet van het ergste uitgaan

De verloskundige raadde ons aan om vooral niet van het ergste uit te gaan en niet van alles op te gaan zoeken. Moet je vooral tegen een journalist zeggen. De dagen erna was Google mijn beste vriend. En dat moet je dus niet doen. Allerlei voor mij totaal onbekende aandoeningen en levensbedreigende ziektes kwamen voorbij. Want tja, op internet circuleren maar weinig ‘uiteindelijk kwam het toch goed en was er niks aan de hand’-verhalen.

LEES OOK: Bijzonder: arts brengt drie drielingen ter wereld in zes weken tijd

Die maandagochtend zaten lief en ik een half uur te vroeg al klaar in de wachtkamer van het ziekenhuis. Gelukkig liep de gynaecoloog niet uit. “Goed teken nummer één”, zeiden we tegen elkaar in een poging om de spanning te breken. Maar de gynaecoloog zorgde er zelf na een kwartier al voor dat de zenuwen vrijwel verdwenen. “Dat dingetje wat zij niet zag, zit er gewoon”, meldde hij. “En die nier is ook goed. Ik zie eigenlijk sowieso niets raars. Uw Spruit heeft alleen een erg groot hoofd. Maar dat vinden we beter dan te klein.”

Gelukkig

Twee zielsgelukkige mensen reden weer naar huis. Na een weekend vol spanning en stress (dat is ook zo goed voor moeder en baby) was de opluchting groot. En nu circuleert er tenminste een ‘uiteindelijk kwam het goed en was er niks aan de hand’-verhaal op internet.

Weer zo’n herkenbare column! Je leest hier vanaf nu elke dag zo’n fijn verhaal van een van onze mama-columnisten. Nog veel meer leuke artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.

Reageer op artikel:
Slik, wat als de 20-weken echo niet goed is?
Sluiten