Wanneer komt dat moedergevoel nou?

Sherita Jager 30 okt 2018 De mama

Ben je niet meteen verliefd op je pasgeboren baby, of zit je op een donderwolk in plaats van een roze wolk? Je bent niet de enige! Veel moeders hebben niet direct dat magische moedergevoel, en dat is helemaal niet erg!

Alles is liefde

De felicitaties van het kraambezoek zijn alleszeggend. Een geboorte is iets positiefs en moet gevierd worden. Maar wat als je op papier mama bent, maar het in je hart nog niet voelt? Als je jouw kleintje eigenlijk gewoon, tsja, een baby vindt, en niet per se voelt dat jíj de moeder bent? Het komt vaker voor dan we denken, maar er heerst helaas een taboe op deze gevoelens. Helemaal nergens voor nodig!

Wat is dat ‘moedergevoel’?

Het is moeilijk te beschrijven wat een moedergevoel is, maar hersenscans laten zien dat dezelfde delen van het brein oplichten, die ook oplichten als je verliefd bent. Het is het instinct dat ervoor zorgt dat je jouw kind wilt beschermen en verzorgen. Het moedergevoel is een cadeautje van de natuur, want een baby heeft liefde en bescherming nodig om geestelijke en lichamelijk te groeien. Het zorgen voor je kind creëert een veilige hechting, iets waar het zijn hele leven lang profijt van heeft. Een kind dat niet veilig gehecht is, groeit slechter en zal in zijn latere leven vaker problemen ondervinden. Een moedergevoel is dus van groot belang voor een goede relatie tussen moeder en kind.

Stapelverliefd zélfs in de buik

Volgens onderzoek begint het moedergevoel al tijdens de zwangerschap. De aanmaak van het knuffelhormoon oxytocine zorgt ervoor dat je fantaseert over je ongeboren kindje. Zal hij op zijn vader lijken of op mij? Hoe schattig zal hij eruitzien als hij ligt te slapen? Welke kleur ogen heeft hij? En wat voor moeder word ik? Soms ben je zelfs zó verliefd, dat het je bang maakt. Uiteindelijk begint de nesteldrang en sluit je je de laatste weken voor de bevalling steeds meer af van de buitenwereld. Al zittend in jouw coconnetje maak je je klaar voor jouw nieuwe leven als moeder.

De hormooncocktail tijdens de bevalling

Dan is het zover. Zodra de bevalling begint, gebeurt er iets bijzonders in je lichaam. In de perfecte situatie maak je namelijk een bijzondere mix van hormonen aan, waardoor je stapelverliefd wordt op je kind. Deze verschillende hormonen zorgen ervoor dat je met een roze bril naar je kindje kijkt. Je wilt hem meteen beschermen, voeden, en liefde geven. En deze hormonen zorgen niet alleen voor een waterval aan liefde, maar schakelen ook de kritische delen van je hersenen uit. Dus hoe verfrommelt jouw baby ook is, je zal het echt niet zien!

Wat doe je als de kraamtijd niet zo’n roze wolk blijkt te zijn?

Een zware bevalling

Maar soms doet je lichaam het even anders en voel je die overweldigende liefde niet meteen. Als je een zware bevalling hebt gehad, bijvoorbeeld, is het helemaal niet gek dat je nog even geen plek hebt voor dat moedergevoel. Uitgeput na urenlang baren, ben je gewoon blij dat de bevalling over is, en dat is het. Het romantische idee dat je had over het eerste moment na de bevalling is er niet, en daar voel je je misschien schuldig om. Je zorgt voor je kindje, maar dat gevoel komt niet direct uit je hart, maar uit je verstand. Dat is helemaal niet gek want terwijl je nauwelijks kunt zitten van de hechtingen, je borsten pijn doen en je niet doorslaapt, is het moederschap ineens een echte anticlimax. Onbewust ben je misschien ook wel een beetje boos op je kind omdat hij verantwoordelijk is voor de rotbevalling en je pijn. Het is niet realistisch, maar soms zijn gedachten ook niet logisch. Ga het verwerkingsproces actief aan, want een bevalling is niet niks!

Schuldgevoel en slechte moeder?

Moeders die niet direct een band met hun kind hebben, voelen zich daar vaak schuldig over en vragen zich af of ze een slechte moeder zijn. En alles lijkt erop te wijzen. Want je komt er na een week ineens achter dat je je kind nog niet eens een kusje hebt gegeven, of je vergeet soms dat hij bestaat. En als het dan ook nog eens niet lukt met de borstvoeding, het badderen, of de luier verschonen, zien moeders dat als een bevestiging; zie je wel ik ben een slechte moeder, dit is niets voor mij. Ik was er nog niet klaar voor. Het was een grote fout, we hadden echt nog moeten wachten. Maar deze gedachten staan zó in contrast met hoe een moeder zich ´hoort te voelen´, en daarom houden veel moeders deze gevoelens voor zich. Het resultaat is dat je je nog rotter voelt. Maar het is niet gek dat je moet wennen aan je rol als moeder. Je leven is overhoopgegooid en je mist je oude ik en je oude leven.

Geef het tijd en werk aan jullie relatie

Moeders die die liefde wél meteen voelen, schreeuwen het van de daken. Logisch, het is ook een geweldig gevoel! Maar vrouwen die het niet voelen, voelen zich hierdoor nóg slechter. Maar het kan maanden duren totdat je oprecht kunt zeggen: ik houd van mijn baby. Je vindt je baby wel lief, mooi, en schattig, maar je beseft nog niet dat dit echt jóúw kindje is. Je hoopt misschien zelfs dat er iemand komt om de zorg op zich te nemen. Ren er niet voor weg en probeer echt aan een band te werken. Investeer tijd in de relatie en voel je niet slecht. Soms gaat het niet vanzelf, en dat is helemaal oké! Ook voor vaders kan het vadergevoel niet meteen komen, dus ook al voel jij je helemaal goed, kijk ook even naar je partner. Zit hij goed in zijn vel? Gaat het hem goed af? Jullie zijn een team, meer dan ooit, dus zorg voor elkaar.

Postpartumdepressie of burn out?

Als je merkt dat je na een tijd echt geen band krijgt met je kindje, en je puur voor hem zorgt uit een soort van verplichting, en hier geen liefde bij voelt, is het tijd dat je actief aan de slag gaat met deze gevoelens. Je hoopt dat het vanzelf over gaat, en je schaamt je misschien, maar het is wel belangrijk dat je hulp vraagt. Misschien heb je een postpartum depressie, een burn out, of is er iets anders aan de hand. Moeder worden is al moeilijk genoeg, dus ga actief op zoek naar hulp.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Wanneer komt dat moedergevoel nou?
Sluiten