‘Ik was die veroordelende moeder, en dat spijt me’

Je kent haar wel. De veroordelende moeder die altijd iets op je aan te merken heeft. Of het nou over borstvoeding gaat (natúúrlijk doe je dat) of de draagdoek die je gekocht hebt (die is toch niet ergonomisch?!) of de hapjes die je klaarmaakt (altijd biologisch uiteraard). Elizabeth Broadbent was er zo één. En daar heeft ze spijt van, deelt ze op Scary Mommy. 

Elizabeth: ‘Ik moet wat bekennen: ik veroordeelde andere ouders vroeger. Hard. Ik zag mezelf als dé autoriteit op babygebied. Zelfs mijn eigen moeder veroordeelde ik erom dat ze na een maand hels borstvoeden, uiteindelijk overstapte op kunstmatige voeding. Andere 1980’s moeders veroordeelde ik erom dat ze hun baby’s volstopte met sojavoeding. Ik ging er vanuit dat dit voor allerlei enge medische problemen zou gaan zorgen. Ik veroordeelde mijn moeder dat ze wegwerpluiers ging gebruiken zodra deze op de markt kwamen.’

Veroordelende moeder

‘Uiteraard ben ik zelf nooit slechter geworden van kunstvoeding – van wat ik kon zeggen in ieder geval. Ik had het milieu niet tot in het extreme vervuild met mijn luiers. Maar het was genoeg. Ik was judgy, judy, judgy omdat ik zwanger was, en dacht dat ik alles wist. Toen poepte ik er een baby uit, en op de een of andere manier dacht ik het toen allemaal nog beter te weten. Jij, met de Maxi-Cosi? Ik vond het maar belachelijk dat je dat ding meesleepte, terwijl ik míjn baby lekker in een draagdoek bij me had. Daar lag je baby, helemaal verveeld en verdrietig terwijl ik mijn baby zelfgenoegzaam steeds kleine kusjes gaf op zijn hoofd. Helemaal genieten van het feit dat wij zo dicht bij elkaar waren terwijl jij nóg iets zwaars mee moest slepen naar de winkel’

LEES OOK: 7 dingen die ik wilde tijdens mijn zwangerschapsverlof, maar niet durfde te vragen

‘En my god als je die kinderdrager dan vervolgens bovenop je boodschappenkarretje durfde te zetten. GEVAAR! Weet je niet hoe makkelijk zo’n karretje om kan vallen? In dat geval was het heel goed mogelijk dat ik (aardig als ik was) je subtiel zou komen vertellen dat je drager daar niet hoort. En tegelijkertijd nog ‘subtieler’ de babydoek aanraden, terwijl ik ondertussen mijn kind aan het voeden was terwijl hij in de doek zat. Waarschijnlijk zag je mijn borst terwijl ik je hoog van mijn toren aan het toespreken was. Ik weet het, ik was verschrikkelijk.’

Borstvoeding

‘Over borstvoeden gesproken, ik wist precies waarom je dit zou moeten doen. Ik wist precies wat er aan de hand was als het niet bij je lukte (een te kort tongriempje). Slechts 500 euro om dat te fixen. Nou ja, dat zou je tenminste uitgeven als je je druk maakte over de gezondheid van je baby en zijn toekomstige date mogelijkheden en zo. Kolven? Vet makkelijk! Dit wist ik, omdat het bij mij heel makkelijk mogelijk was om te kolven. Ik had een overweldigende hoeveelheid melk, dus ik ging er vanuit dat iedereen dit had. Ze hadden alleen een ander kolfapparaat nodig. Of een betere routine. Meer privacy. Wat fijne oliën. Yup, ik dacht dat oliën het antwoord op alles waren. Je wilt me nu door je telefoon heentrekken en slaan. Ik snap het. Ik wil terug gaan in de tijd en mezelf een mep verkopen.’

Wasbare luiers

‘Ik was ook volledige voorstander van wasbare luiers. Dit was absoluut geen discussiepunt. Ze redden het milieu. Ze zijn schattig. En ze duwden geen verschrikkelijke chemicaliën tegen je baby’s geslachtsdelen. Ik was zo content met mezelf, wetende dat mijn kinderen me later zouden bedanken wanneer hun zwemmers ondenkbaar sneller zouden zijn dan die van kinderen wiens testikels gevangen waren in giftig plastic. En weet je? Na dit alles kreeg ik nog twee kinderen. And I got the hell over myself. Ben ik even hard gevallen van het gigantische voetstuk waar ik mezelf op had gezet.’

LEES OOK: Moeder van 4 bewijst: oordeel niet als je iemand nog nooit hebt gesproken

‘Ik ontmoette vrouwen die geen babydoek konden gebruiken vanwege rugklachten. Ik raakte bevriend met een moeder die letterlijk geen melk kon produceren. Een lange, pijnlijke, zware weg voor haar, die ik van dichtbij meemaakte. Het lukte mij niet meer om borstvoeding te geven toen mijn zoons ouder werden. Mijn man stond erop dat we wegwerpluiers gingen gebruiken. Ik leerde van wegwerp babydoekjes te houden. Maar dan bedoel ik ook echt: volledige liefde voor de babydoekjes. Als in: ik zong nog net geen serenades voor de doekjes die het voor elkaar krijgen om zowel poep-, jam- als pindakaasvlekken te verwijderen.’

Realiteit kwam binnen

‘Gedurende de afgelopen jaren werd ik steeds minder oordelend. De realiteit, empathie en begrip kwamen daarvoor in de plaats. Niet langer kijk ik met een schuin, oordelend oog naar andere moeders in de supermarkt. Want waarom zou ik ook? Dat zorgt alleen maar voor nog meer negativiteit in de wereld. En dat is er al genoeg. In plaats daarvan glimlach ik. En ik leer mijn zoons om hetzelfde te doen. Die moeder met haar baby bovenop het boodschappenkarretje heeft geen toespraak van mij nodig. Daar zit ze helemaal niet op te wachten. Nu ik ouder word, kom ik erachter dat ik niet alles weet. Ik weet lang niet alles, zelfs. En wat ben ik blij dat ik dat eindelijk heb ingezien.’

Helaas zijn we daar soms er goed in met z’n allen, oordelen. Deze moeder doet alle vooroordelen over co-slapen in ieder geval de das om met dit relaas.

Vond je dit een leuk artikel? Like ons!

Reageer op artikel:
‘Ik was die veroordelende moeder, en dat spijt me’
Sluiten