Tranen, heimwee en buikpijn: Netflix is een warzone als je een baby hebt 

Malou Sopacua 18 aug 2017 De baby

Dat er veel zou veranderen met de komst van onze dochter had ik van tevoren al bedacht. Mijn lijf zou veranderen (RIP bikini-body), mijn werk zou naar de achtergrond verschuiven (want andere prioriteiten en verminderde hersencapaciteit), mijn slaapuren zouden drastisch afnemen, de relatie met mijn vriend zou in den beginne meer broer-zus-achtig worden, ga zo maar door. Maar dat dat ene een compleet andere wending zou nemen, had ik niet aan zien komen.

Net als de meeste mensen op deze wereld, lijd ik aan een vorm van escapisme. Dat klinkt ontzettend zielig, maar valt gelukkig reuze mee. Het is namelijk de behoefte om zo nu en dan de werkelijkheid te ontvluchten. Even niet te denken aan de zorgen van alledag. Sommige mensen doen dat door te sporten (definitely not me), anderen door te eten (yes, that’s me), maar bijvoorbeeld ook door televisie te kijken (guilty as charged). Nu vind ik het programma-aanbod op tv niet altijd even spannend, maar halleluja Netflix!

Heimwee

In de prepartum fase verslond ik niet alleen het nieuws, maar ook menig Netflix-serie. Na een dag hard werken, gaf me niets een meer ontspannen gevoel dan alles loslaten en mezelf verliezen in de pixels van mijn beeldscherm. Daarbij had ik tijdens mijn zwangerschap maar weinig last van stemmingswisselingen en andere hormonale sores, dus alle genres kon ik met gemak aan.

LEES OOK: Deze uitspraken wil je niet horen tijdens je zwangerschapsverlof

Maar werd dát even anders na de geboorte van ons kind! Als ik de televisie aanzet, gaat er geen moment voorbij dat ik het niet in mijn buik voel. Een soort van onbehagelijke, nare zenuwen. Het komt het dichtst bij extreme heimwee die je vroeger als kind had naar je ouders tijdens een logeerpartijtje. Zo zette ik vanmorgen de tv aan en zag ik tijdens het ochtendjournaal hoe tieners een huilende baby in de koelkast legden en vervolgens lachend de deur dichtdeden. En dat allemaal filmden en op Snapchat plaatsten.

Netflix en hormonen

Een baby. In de koelkast. En het filmen. Voelen jullie dat ook in je buik? De moeder van de baby verklaart dat de tieners, waarvan er één haar eigen nichtje, waarschijnlijk geen kwaad in de zin hadden en het gekkigheid was. Maar ze zegt wel dat de tieners haar dochter nooit meer mogen zien. Wat mij betreft is er in de basis iets heel erg mis in de hoofden van deze tieners, maar dat is mijn bescheiden mening.

LEES OOK: Alleen voor stoere baby’s! De leukste Game of Thrones babynamen voor jongens

Of: dat mijn vriend en ik ons installeren op de bank voor een goede Netflix-serie. The Missing. Over een vijfjarig jongetje dat tijdens een vakantie in Frankrijk wordt ontvoerd. En ja hoor, weer dat gevoel in mijn buik. Ik kan er niet naar kijken en zet de televisie uit. Ik heb heimwee. Naar mijn kind dat in de kamer naast ons in haar ledikant ligt te slapen. Ik pak haar stevig vast en zij slaat slaperig haar armen om mij heen. Fluisterend in haar oor dat ik van haar hou, besluit ik dat ik weer opnieuw ga beginnen met de Sex and the City dvd-box die ik nog ergens heb liggen. Normaal televisie kijken zal nooit meer hetzelfde zijn.

Weer zo’n herkenbare column! Je leest hier vanaf nu elke dag zo’n fijn verhaal van een van onze mama-columnisten. Nog veel meer leuke artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.

Reageer op artikel:
Tranen, heimwee en buikpijn: Netflix is een warzone als je een baby hebt 
Sluiten