Deze thuisblijfmoeder heeft een boodschap voor iedere ouder die de eindjes aan elkaar knoopt

'Ik beloof je dat dit het meer dan waard is'

Voor elke (aanstaande) moeder een punt om over na te denken: blijf je straks werken? Zo ja, hoeveel? Gaat de baby naar de opvang, en wat gaat dat jullie kosten? De Amerikaanse blogger Wendy Wisner weet daar alles van en schreef voor Babble een bemoedigende brief aan alle nieuwbakken ouders die de eindjes aan elkaar knopen.

‘Op een koude ochtend in januari verdiepte ik me, met mijn drie maanden oude baby op schoot, in de mogelijkheden voor kinderopvang’, begint Wendy haar verhaal. ‘Het was al snel duidelijk dat hoe ik het ook wende of keerde, het voor mij niet rendabel zou zijn mijn part-time baan als docent weer op te pakken. In het gunstigste geval zou ik break-even draaien. Op dat moment besloot ik een thuisblijfmoeder te worden.’

Leven op 55 vierkante meter

Ze zegt dat ze wel een beetje zenuwachtig werd van die gedachte. ‘Maar in mijn hart wist ik dat dit was wat ik wilde.  Ik kon me niet voorstellen om gescheiden te worden van mijn baby en kon het idee dat iemand anders dan ik of mijn man voor mijn kind zou zorgen niet aan.’ Haar man nam meerdere parttime banen aan om rond te komen terwijl Wendy thuis voor hun zoon zorgde. ‘We leefden zuinig en eenvoudig en overwogen iedere aankoop zorgvuldig. We woonden met z’n drietjes in een appartement van 55 vierkante meter: naar een groter huis verhuizen lag buiten ons budget.’

LEES OOK: Stelling: je baby alleen thuislaten is niet oké (ook niet heel eventjes)

Ondanks de financiële stress en dat kleine huis was ze dolgelukkig. ‘Ik heb heerlijke herinneringen aan het feit dat we met z’n drietjes bijna bovenop elkaar zaten in de woonkamer. Ons kind voor onze ogen te zien opgroeien en veranderen, was magisch en overschaduwde alle stress.’

Dieptepunt

Toen baby nummer twee op komst was bereikte het gezin echter een financieel dieptepunt. De vader raakte tegelijkertijd zijn twee banen kwijt. Ze klopten bij hun familie aan voor financiële bijstand en hun creditcardschuld bouwde zich steeds verder op.  ‘Er waren tijden dat ik me zoveel zorgen maakte dat ik niet kon slapen. Ik vond het doodeng om een nieuwe baby te verwelkomen terwijl we in zo’n financiële rotzooi zaten. Ik was bang dat we er nooit meer uit zouden komen.’

Geen spijt

Inmiddels zijn ze vijf jaar verder en staat het gezin er een stuk beter voor. Toch heeft Wendy geen spijt van die sobere eerste jaren. ‘Mijn man werkt nu meer dan vijftig uur per week. We zijn dankbaar dat hij in die eerste jaren onze zoons heeft zien opgroeien. En hoewel ik financieel niet bijdroeg aan ons gezin en me daar vaak schuldig over heb gevoeld, heb ik geen spijt van mijn jaren als thuisblijfmoeder.’

LEES OOK: Fulltime blijven werken of toch een papadag?

Ze zijn maar heel even klein

‘Ik weet dat zo’n simpel, en misschien ook financieel onverantwoord leven niet voor iedereen is weggelegd’, vervolgt ze. ‘Ik weet ook dat er genoeg manieren zijn om te werken én je kind te zien opgroeien. Maar als je net een gezin start en onzeker bent over hoe het financieel allemaal moet, weet dan dat je kinderen maar heel kort zo klein zijn. Uiteindelijk gaan ze naar school en hoef je geen astronomische bedragen meer neer te leggen voor kinderopvang. Voor je het weet zijn ze in staat om alleen thuis te zijn en krijgen ze hun eigen baantjes.’

‘Hou vol’

‘Als je nu door die eerste jaren gaat en het moeilijk vindt je hoofd boven water te houden: hou vol. Deze jaren zijn zwaar, maar uiteindelijk valt alles op z’n plek. Probeer het grotere plaatje te zien en doe wat je moet doen om te blijven drijven. Onthoud: dit is niet voor altijd, dit is alleen nu. En ik beloof je dat dit het meer dan waard is.’

Thuisblijfmoeders, werkende moeders: alle moeders zijn heldinnen. Deze vrouw schreef een prachtige ode.

Babble