Waarom ik stop met borstvoeding? Gewoon, omdat ik dat wil

Ik voel me er best een beetje naar over: mijn baby is ongeveer een half jaar oud en ik wil eigenlijk stoppen met de borstvoeding, terwijl het voeden prima gaat. Tepelkloven, borstontsteking, te weinig melk. Ik (her)ken het allemaal niet en besef heel goed dat dit lang niet voor alle moeders geldt. Ook mijn andere twee kinderen heb ik zonder problemen met de borst gevoed. Maar dit keer begint het na een maand of zes te kriebelen. Noem me egoïstisch, maar ik wil er vanaf.

Een paar feitjes over borstvoeding waar eerlijk gezegd best van stond te kijken: uit onderzoek van TNO blijkt dat in 2015 80 procent van de moeders na de geboorte startte met borstvoeding. Na zes maanden gaf nog maar 39 procent van de moeders volledige borstvoeding en 49 procent flesvoeding. De rest (maar 12 procent dus!) combineerde borst- en flesvoeding.

Langer borstvoeding

Sinds ik weer aan het werk ben, heb ik de frequentie teruggeschroefd van vijf naar drie keer per dag. Het aantal moeders dat borstvoeding geeft, is – ondanks of dankzij de borstvoedingsmaffia? –  de afgelopen 15 jaar overigens ongeveer gelijk gebleven. Wel geven moeders langer de borst: in 2010 kreeg maar 18 procent van de baby’s na zes maanden nog volledige borstvoeding, in 2015 was dat dus 39 procent.

LEES OOK: 9 handige hacks voor moeders die borstvoeding geven

Waarom ik me verbaas over deze cijfers? In mijn omgeving is het best ‘normaal’ om in ieder geval te beginnen met borstvoeding, terwijl mijn moeder aan de andere kant van het land, met veel vriendinnen met kleinkinderen, ‘niemand’ kent die borstvoeding geeft. Van mijn vriendinnen heeft slechts een enkeling de zes maanden gehaald, zeker niet diegenen die meer dan een kind hebben. Verder heb ik het idee dat veel meer moeders net als ik borst- en kunstvoeding combineren. Dat kan toch bijna niet anders als werkende moeder?

Stoppen

Maar goed, ook ik wil er dus mee stoppen. En niet omdat ik het zwaar of vervelend vind. Integendeel, ik vind het nog steeds heerlijk. Vooral ’s ochtends als ze wakker wordt, en ik haar bij me in bed neem en we langzaam samen wakker worden. Waarom wil ik er dan toch mee stoppen? Eigenlijk omdat ik na een half jaar mijn eigen lijf en mijn eigen ik weer terug wil. Ik heb dit keer het gevoel dat ik pas na het stoppen met de borstvoeding echt kan ontzwangeren en weer mijn oude vertrouwde zelf kan worden. Ik zal het ontzettend missen en er ongetwijfeld nog vaak met weemoed aan terugdenken als ze groter is, maar geldt dat niet voor heel veel dingen die voorbijgaan?

Weer zo’n herkenbare column! Je leest hier vanaf nu elke dag zo’n fijn verhaal van een van onze mama-columnisten. Nog veel meer leuke artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.