Henrike: ‘Sophie mag volgens de rechter niet poliklinisch bevallen, belachelijk!’

Henrike van Deel 12 mrt 2018 Column

Rechterlijke uitspraak: Sophie mag niet poliklinisch bevallen. Een aanslag op het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw

Vorige week schreef ik een column over de rechtszaak van Sophie (lees ‘m hier). Sophie wilde met haar eigen verloskundige poliklinisch in het ziekenhuis bevallen, maar het ziekenhuis wilde niet toestaan dat haar verloskundige zorg zou verlenen in hun ziekenhuis. Ik schreef dat ik dat schandalig vond. Inmiddels is de uitspraak er: de vordering van Sophie is afgewezen. Sophie moet òf thuis bevallen met haar verloskundige òf klinisch in het ziekenhuis onder verantwoordelijkheid van de gynaecoloog. De mogelijkheid tot poliklinisch te bevallen met haar eigen verloskundige wordt haar ontnomen.

Reacties

De reacties op de column ware niet van de lucht. “Je weet toch nooit zeker of je eigen verloskundige bij de bevalling kan zijn?” “Als je naar de garage gaat neem je toch ook niet je eigen monteur mee?” En bovendien: ik had nagelaten te vermelden dat het hier een vrouw betrof die vanwege een eerdere keizersnede een medische indicatie had om in het ziekenhuis te bevallen.

Kern: zelfbeschikkingsrecht

Hoewel deze reacties op zich allemaal waar zijn, gaan ze volledig voorbij aan waar het hier uiteindelijk om gaat: namelijk het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw. Waarom vinden we het kennelijk met zijn allen helemaal oké dat een arts voor een vrouw bepaalt dat ze in het ziekenhuis moet bevallen en zich daarbij volledig moet houden aan hun regels? Waarom wordt een vrouw niet in staat geacht om hierover zelf beslissingen te nemen? Dat is toch te zot voor woorden?

Patiënt

Een vrouw in een ziekenhuis is gewoon een patiënt. En aan een patiënt kan geen behandeling worden opgedrongen. Aan een kankerpatiënt worden ook verschillende mogelijkheden voorgehouden en een behandeling geadviseerd. Uiteindelijk kiest de persoon zelf of en zo ja welke behandeling zij wil. Als de patiënt kiest voor een andere route dan die de arts adviseert dan wordt dat geaccepteerd. De arts kan de patiënt niet dwingen een bepaald medicijn te gebruiken of om bestraling te ondergaan en de kankerpatiënt wordt niet de deur gewezen met de mededeling dat zij niet meer welkom is in het ziekenhuis zolang zij niet de behandeling wil die de arts adviseert. Waarom is dat voor een bevallende vrouw dan opeens anders?

Gevaar voor baby

Vaak wordt er dan gewezen naar de baby. Beslissingen die de vrouw neemt, hebben immers een direct effect op de baby. Maar betekent dat dan dat de vrouw vanwege het feit dat zij een kind in zich draagt, geen beslissingen meer mag nemen over haar bevalling? Dat lijkt me niet. We mogen er toch van uit gaat dat moeders in spé het beste willen voor hun kindje en dat ook meenemen in hun overwegingen.

Afwijken onverantwoord?

Is het dan zo onverantwoord van vrouwen om af te wijken van de protocollen die stellen dat je medische geïndiceerd bent om in het ziekenhuis te bevallen? Nee. Zeker niet. Afwijken van de protocollen mag. Er is ironisch genoeg zelfs een protocol voor.

Beperkte risico’s

Neem dan vervolgens het geval van Sophie. Vanwege een eerdere keizersnede zou ze vanwege een verhoogd risico volgens het protocol beter in het ziekenhuis kunnen bevallen. Het gaat om een risico van 0,5 tot 1% dat het litteken van de keizersnede bezwijkt onder de kracht van de weeën. Dat is een hele kleine kans! Is een vrouw onverantwoord bezig als ze dit risico neemt? De kans op een skiongeluk is berekend op 0,75%. Ben je dan onverantwoord als gaat skiën? Ook stijgt het risico op een auto-ongeluk in het tweede trimester met maar liefst 42%. Mag je dan als zwangere vrouw ook geen auto meer rijden?

Feiten

Bovendien levert het bevallen met haar eigen verloskundige juist voordelen op. Bewezen is dat door de continuïteit van zorg (dus met dezelfde verloskundige) de bevalling beter verloopt. Ook wil ze niet aan de CTG (protocol bij ziekenhuis bevalling), omdat niet is bewezen dat dit tot een betere uitkomst leidt voor het kind.  Ze kiest dus op basis van wetenschappelijk bewezen feiten voor het afwijken van het protocol.

Het leven bestaat uit risico’s en die kun je niet volledig weg nemen. Je kunt je laten informeren en bepalen of je de risico’s verantwoord vindt. En dan maak je zelf je keuze. Je stapt in de skilift of in de auto en dat kun je prima verantwoorden.

Aanslag

Zo moet het ook zijn met een bevallende vrouw. De risico’s die Sophie wil nemen zijn niet schrikbarend hoog en brengen haar en haar kind niet in levensgevaar. Sterker nog: ze wil juist om het risico te beperken in de nabijheid van het ziekenhuis bevallen. En toch heeft de rechter bepaalt dat niet kan. En dat is een grote aanslag op het recht van de vrouw om zelf te bepalen waar en met wie ze wil.

Sophie gaat in hoger beroep. To be continued…

Reageer op artikel:
Henrike: ‘Sophie mag volgens de rechter niet poliklinisch bevallen, belachelijk!’
Sluiten