Sherita: “Een 1,5 jarige aan de borst hebben terwijl ik in de pan roer, het kan”

Sherita Jager 22 jun 2018 Column

Ik zit aan de eettafel en schud mijn hoofd en schouders los. Even een momentje van rust. “Hè, hè, mama is een beetje gestrest vandaag”, zeg ik tegen mijn dreumes. Ze kijkt me aan met een vragende blik en ik moet lachen. Arm ding, wat zadel ik haar op met mijn problemen. “Laat maar hangen, schatje, kom, we gaan lekker eten.”

LEES OOK: Om deze 5 baby keuzes stressen we enorm terwijl het geen bal uitmaakt

Stressmomenten

Maar ja, het is waar. Ik heb wat stressmomenten vandaag. Vader is ziek of t the man flu, ik ben er niet over uit. Ik heb een lange werkdag gehad, er staat een berg afwas, ik moet voor mijn dochter zorgen én ik moet koken. Ik kom erachter dat het mogelijk is een vermoeide 1,5 jarige aan de borst te hebben terwijl ik in de pan roer. Ik kom erachter dat halfgare groentes ook best te eten zijn.

Ik kom erachter dat mijn dochter best lang met een volle luier kan doen, en ik kom erachter dat ik best functioneer met een volle blaas en een droge mond. Op verschillende momenten in de 2 uur dat ik thuis ben, heb ik stressmomentjes, maar het eten is klaar en ik heb een rustmoment.

Aandacht

Na het eten ruim ik de tafel af. De afwas staart me aan. De vieze vloer kriebelt onder mijn voeten en de zooi op de grond is eindeloos. Was me af! Maak me schoon! Ruim me op, lijken ze te roepen. Maar de lieve ogen van mijn dochter leiden mij af. Ze wil aandacht.

Victoria zal zich de berg afwas, de vieze vloer of de zooi zich niet herinneren. Als ze zich iets herinnert van vandaag, zal het de gezelligheid zijn. Het spelen met het eten, want een zooi is het toch al. Het lekker aan de borst hangen, want dat hield haar zoet. Het gekietel en gestoei tussendoor.

Waarom maak ik het mezelf soms zo moeilijk? Ik vraag het me af aan het eind van de avond, vlak voordat ik naar bed ga. Het eten is gelukt, de afwas is gedaan, en eigenlijk heb ik geen stress meer. Mijn lichaam is vermoeid, want stress zuigt je lichaam leeg.

LEES OOK:Voor de thuisblijfmoeders: zo voorkom je stress

Je moet niets

Ik denk aan de wijze woorden die ik laatst tegen iemand zei: Je moet niets. Alles wat je denkt dat je moet doen, heb je jezelf opgelegd. Je bent zo druk als je zelf beslist. Het is makkelijk gezegd, maar wel waar. Het gaat om het veranderen van je chip, het loslaten van alles wat ik ooit geleerd heb over het huishouden, en het kijken naar de behoeftes van mijn kind.

Wat is belangrijk? Waar kijk ik over 50 jaar trots op terug, waar krijg ik spijt van, en wat had ik vaker willen doen? Ik heb mijn antwoorden en hoewel ik soms mijn opruiminstinct moet onderdrukken, mijn ogen moet afwenden van de zooi en de rol van Perfecte Huisvrouw moet afstaan aan een ander, levert het me véél meer op.

Ik denk dat ik bij de volgende stressdag lekker afhaaleten bestel en een tv-middagje inplan. Volgens mij wordt dat de beste middag ooit.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Sherita: “Een 1,5 jarige aan de borst hebben terwijl ik in de pan roer, het kan”
Sluiten