Secundaire onvruchtbaarheid: Als een tweede zwangerschap niet wil lukken

Als je een hele grote wens hebt zet je alles op alles om deze uit te laten komen. Ook als je kinderwens héél sterk aanwezig is focus je je maar op één ding. Zwanger raken. Maar wat als dit niet vanzelf gaat?

Sommige vrouwen hebben binnen no time een positieve zwangerschapstest in hun handen. Anderen moeten helaas door een lang – en vaak verdrietig – proces om een kindje te krijgen. Dat geldt niet alleen voor een eerste, maar ook voor eventueel een tweede kindje. Wat als een tweede zwangerschap niet lukt?

Secundaire onvruchtbaarheid

Het is een goedbedoelde, maar vervelende vraag die moeders vaak gesteld wordt als zij een kindje hebben. “Wanneer komt de tweede?” Een tweede zwangerschap is helaas niet altijd vanzelfsprekend. Sommige moeders kiezen er bewust voor om één kind op te voeden. Andere dromen wel van een gezinsuitbreiding, maar zwanger raken ligt bij hen iets gecompliceerder.

Al liep je eerste zwangerschap van een leien dakje, kun je bij de tweede poging toch flink wat hindernissen tegenkomen. Als je ruim een jaar in verwachting probeert te raken, maar het wil niet lukken kan het zo zijn dat je lijdt aan zogenaamde secundaire onvruchtbaarheid. De meeste vrouwen komen dan in aanmerking voor een uitgebreid onderzoek, maar in bijna de helft van de gevallen is het onduidelijk hoe secundaire onvruchtbaarheid is ontstaan.

Eventuele oorzaken

De vruchtbaarheid neemt – zowel bij mannen als vrouwen – met de jaren af. De kwaliteit van het zaad kan achteruit gaan, maar ook de menstruatiecyclus van de vrouw kan veranderen. Complicaties tijdens of na de eerste zwangerschap en bevalling kunnen ook effect hebben op een tweede zwangerschap. Denk hierbij aan een baarmoederontsteking of een keizersnede. In deze gevallen hoor je vaak gelijk na de bevalling dat een eventuele zwangerschap niet helemaal lekker kan lopen.

Als de oorzaak echter niet duidelijk is, kan de arts mogelijkheden bespreken die de kans op een zwangerschap vergroten. Zelfs als de oorzaak niet naar voren is gekomen kunnen verschillende behandelingen (IUI, IVF en ICSI) baten. Als alle methodes niet aanslaan, kunnen artsen je informeren over sperma- of eiceldonatie.

Emoties

Als jullie het gezin willen uitbreiden en het lukt niet zorgt dit veel veel emoties. Dit maakt zwanger raken – via behandelingen – extra belastend en stressvol. Vooral wanneer de oorzaak niet te achterhalen valt kan dit erg frustrerend zijn. Naast frustratie komen er ook andere emoties – verdriet, machteloosheid en angst – bij kijken. Een moeder op het Mamaforum ervaart zelfs schuldgevoelens naar haar gezin:

“Ik ben getrouwd en mijn man en ik hebben een kindje van 4 jaar. Mijn man en ik proberen inmiddels al 3 jaar een tweede kindje te krijgen, maar dit zit niet mee. Na 11 miskramen en een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ben ik nog steeds niet zwanger. We zijn hier zo intens verdrietig om, het doet echt heel veel pijn. Ook voel ik me schuldig naar mijn kindje, ik gun haar een broertje of zusje. Maar die kan ik haar niet geven en ik kan het schuldgevoel naar haar en mijn man niet loslaten. De artsen kunnen geen oorzaak vinden en het voelt echt als falen. Zijn er meer vrouwen met dit gevoel of heeft iemand tips?” 

 

Heb jij ervaring met deze verdrietige situatie? Of heb je tips voor deze moeder? Deel ze via het Mamaforum

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Gezondheidsnet

Reageer op artikel:
Secundaire onvruchtbaarheid: Als een tweede zwangerschap niet wil lukken
Sluiten