Poes Jip: ‘Ik lig verdorie al vier jaar op het grote bed en word misbruikt als kacheltje en nu moet ik weg? Die baby natuurlijk’

‘Ze wordt ineens wel dik zeg. Ik kan niet eens meer op haar schoot liggen. Wel tegen haar aan en dan met mijn kop op de buik. Soms is dat niet zo fijn, want dan word ik ineens geschopt! Het vrouwtje heeft iets dat schopt in haar buik! Zou ze dat zelf wel weten? Ze maakt ineens ook mijn bak niet meer schoon. Dan moet ik wachten tot het baasje thuis is. Gadverdamme.’

Een mooie nieuwe mand voor de poes

‘Wat leuk! Er staat een mooie nieuwe mand voor mij. Met een lekker zacht dekentje en een knuffelkonijn. Laat ik er meteen maar even in gaan liggen. Zo, lekker. Mrraauuuwww! Wat doet het baasje nou? Waarom moet ik eruit? Ik ben toch de koning? Prima hoor. Dan doe ik het wel als jullie het niet zien. Dan is het mijn geheime plekje.’

‘Hè gelukkig. Het vrouwtje is weer normaal en dun. Ga ik even lekker een dutje doen in mijn nieuwe mand. What. The. Hell??? Wat ligt er in MIJN geheime rustplek? Is het een andere poes? Hmm, hij heeft wel heel weinig haar. En ook geen staart. Ah, ik snap het al, het is een nieuwe knuffel. OMG! It’s alive!! Snel, onder de kast!’

LEES OOK: Heleen: ‘Co-sleeping? Ons bed is van ons’

Even snuffelen

‘Wat is dat voor gekrijs? Misschien is het een krolse poes. Oh nee, het komt uit de slaapkamer van het baasje en het vrouwtje. Even kijken. Het komt verdorie uit mijn nieuwe mandje! Het is die bewegende knuffel. Djeez, wat wordt ie rood en lelijk. Wat een herrie. Kan iemand die knuffel uitzetten? Ah, het vrouwtje pakt hem op. En nu pakt het baasje mij op en houdt me bij dat gekke ding. Even snuffelen. Hij ruikt wel lekker zoet en hij is lekker zacht. Het is een baby, zegt het baasje. Dat is een soort kitten geloof ik.’

‘Zo, bedtijd. Lekker tussen het baasje en het vrouwtje in. Hoezo moet ik weg? Wat nou: niet hygiënisch? Ik lig verdorie al vier jaar op het grote bed en word misbruikt als kacheltje en nu moet ik weg? Die baby natuurlijk. Stom ding. Hmmm, ik ruik melk, ben ik dol op. Even aan het flesje likken. Baasje? Baasje?! Waarom pak je me in mijn nek en moet ik weg? Ik ben de baas! Jullie zijn mijn onderdanen!’

Stomme baby

‘Stomme baby. Het is allemaal zijn schuld. Wat ruik ik nou? Gad. Ver. Damme. Wat stinkt dat ding zeg. Waarom zetten jullie hem niet gewoon op de bak? Vieze mensenbaby’s, die doen het gewoon in hun broek. Mijn mama duwde me met mijn neus in mijn poepjes, ik zat dus al na 3 weken op de bak. De baby moet ook steeds in bad. Ik snap niet dat het vrouwtje hem niet gewoon schoonlikt. Poezen zijn echt veel schoner dan mensen. Bah.’

‘Ach, kijk ‘m nou liggen. Toch wel lief. Hij slaapt lekker in de box. Maar wacht eens… het vrouwtje is niet in de kamer en het baasje is niet thuis. Die arme baby is helemaal alleen. Ik ga maar op de rand van de box zitten om hem te beschermen. Ah gossie, hij brabbelt en beweegt zijn armpje. Schattig hoor. Zeg baby, nou vind ik het niet meer leuk. Blijf van mijn staart af met je kleine klauwtjes. Ik mag je geen tik geven, maar dit is vreselijk voor mijn zelfbeheersing. Het leven van een poes valt niet mee. Ik ben echt heel zielig sinds de baby er is. Het is dat ik hier eten krijg, anders was ik weg. En oké, iemand moet op de baby passen.’

Poot van Jip, de balende oppas-poes!

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
Poes Jip: ‘Ik lig verdorie al vier jaar op het grote bed en word misbruikt als kacheltje en nu moet ik weg? Die baby natuurlijk’
Sluiten