Dat doen we toch maar even! Ongelooflijk, die ontwikkeling van je baby in je buik…

Vera Loos 2 sep 2017 De baby

Toen ik zwanger was, realiseerde ik me eigenlijk pas wat een wonder het is om een baby te mogen creëren. Ik besefte me bij de eerste echo ineens hoe gedetailleerd je iedere dag, uur en minuut van de week je bezig bent met het maken van je kind én hoeveel invloed dit heeft op je eigen lichaam en je vergeetachtige geest.

Het begin

Na 18 jaar lang de pil te hebben geslikt en er vervolgens bewust mee te zijn gestopt, vroeg ik me af of ik überhaupt wel zwanger kon worden en verwachtte ik toch op z’n minst dat het anderhalf jaar zou duren. Na een avondje stappen (inclusief rauwe hammetjes, heerlijke wijnen en gin-tonics) bedacht ik me ineens dat ik al een tijd niet meer ongesteld was geweest. Goh, misschien toch even een test doen dacht ik. Lang verhaal kort; binnen 4 dagen zat ik ineens in een verloskundigenpraktijk.

De verloskundige vroeg aan mij wanneer ik voor het laatst ongesteld was geweest en wanneer ik seks had gehad. Ik had echt geen idee. Sinds ik was gestopt met de pil was mijn ongesteldheid onregelmatig en ik hield niet bij in m’n agenda wanneer ik m’n benen in de lucht had gehad…  Dus we gokten erop dat ik tussen de 7 en 11 weken ver zou zijn en ze plande vervolgens gelijk maar de eerste echo.

9 weken

Blijkbaar ontwikkelen alle baby’s (als alles goed gaat) zich in het begin hetzelfde. En vandaar dat men bij de eerste echo al kan inschatten hoe “oud” de baby is. Dat vond ik echt fascinerend.

Ik was blijkbaar nog vroeg, de foetus was ieniemienie: 9 weken oud. Maar je zag al zoveel! Armpjes en beentjes kwamen als sprietjes met stompjes tevoorschijn. Ik schrok wel even van het voorhoofd…die was enorm vergeleken met de rest maar dat was blijkbaar normaal op die leeftijd. Phiew!

13 weken

Vervolgens ging ik mijn kind “volgen” met diverse zwangerschapskalenders. Ik had niet gedacht dat ik hem ooit zou vergelijken met een avocado, krop sla of watermeloen. Maar toch, ik heb er bijna een studie van gemaakt om tijdens de zwangerschap mij elke keer in te beelden hoe de kleine spruit eruit zou zien. Om de dag zocht ik op verschillende websites naar “de kalender” om per week te zien wat de ontwikkeling was (soms aangegeven in vergelijking met groenten en fruit) van mijn baby.

Met 13 weken (perzik) kreeg ik nogmaals een echo, toen zag ie er alweer heel anders uit. Zo gek eigenlijk want je zag nog niks aan m’n buik maar ondertussen was er al van alles aan het groeien. Overigens had ik al wel last gehad van zwangerschapsacne, heftige krampen, vermoeidheid en misselijkheid maar verder niks aan de hand…

20 weken

Ik vond het indrukwekkend om te lezen, hoe elke week de baby veranderde. Ik was bijvoorbeeld verbaasd dat hij al vanaf de 20ste week (banaan) kan horen, vanaf ongeveer 24 weken (maiskolf) stemmen herkent en kan reageren op jouw stem! Ik ben toen bewust in de auto rijdend van en naar werk elke dag, bepaalde muziek gaan draaien. Muziek die ik ook wilde draaien als de baby eenmaal geboren was. Zodat als hij zou huilen, ik de muziek zou gebruiken om hem rustig te maken. Uiteindelijk heb ik deze methode amper gebruikt maar dat neemt niet weg dat het leuk was om in de auto lekker mee te zingen. Kon hij daar ook alvast aan wennen.

LEES OOK: Zwanger, en nu? – Wij hebben antwoord op al je vragen

Het is eigenlijk niet gek dat er 9 maanden voor wordt uitgetrokken om een baby te produceren. Hoe beu ik het soms ook was. Toen ik uiteindelijk in levende lijve zag wat er als totaalplaatje (pompoen) uit me kwam, begreep ik waarom het ¾ van een jaar duurde om dit te maken. Wat zijn wij vrouwen toch mooie en krachtige wezens. Tussen de bedrijven door ontwikkelen wij gewoon even 1 of meerdere mensjes in ons lichaam.

Inclusief bijbehorende lekkende borsten, aambeien, bandenpijn, spataderen, hormonale stemmingswisselingen en uitdijende lichamen. En na de bevalling begint het circus eigenlijk pas maar hoe cliché het ook is, het is alle moeite waard. Oh nee wacht, je vergeet op een gegeven moment de meeste ongemakken en pijn en dan begin je misschien toch weer na te denken over een “nieuwe” baby… Moeder Natuur is een slimme dame.

Weer zo’n herkenbare column! Je leest hier vanaf nu elke dag zo’n fijn verhaal van een van onze mama-columnisten. Nog veel meer leuke artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.

Reageer op artikel:
Dat doen we toch maar even! Ongelooflijk, die ontwikkeling van je baby in je buik…
Sluiten