Column 10 jan 2019 Karin Broeren

“Oh joy: mijn baby is een nachtpoeper”

‘Slaapt-ie al door?’ is een van de meest gestelde vragen aan een kersverse moeder. Niet zo gek, want zelf vind ik dat slapen ook wel een dingetje sinds ik moeder ben. En ik kon dan ook niet wachten tot meneer die nachtvoedingen vaarwel zou zeggen.

Nu had ik het geluk dat dit al na een week of zes was. Vanaf die leeftijd kreeg hij rond een uur of twaalf een fles en ’s ochtend rond zes uur. Score! Ik prees mezelf gelukkig en concludeerde dat ik de meest chille baby van het Westelijk halfrond had gebaard, die mij vanaf nu lekker minimaal zes uur achter elkaar zou laten tukken. Ik dacht namelijk dat als baby’s eenmaal doorsliepen dat ze dat voortaan altijd zouden doen. Dat ze dan geslaagd waren voor het doorslaap-examen en vanaf dat moment elke nacht heerlijk in dromenland zouden liggen – en ik dus ook.

Oké, niet dus.

Het goede nieuws: sinds die zes weken heeft meneer ook vrijwel nooit meer echt een nachtvoeding gehad, dus dat was prima. Maar na een tijdje werd-ie tussendoor wakker. Oké, speentje erin, aai over de bol en weer slapen. Gelukkig werkte dit meestal ook zo. Maar vervolgens werd hij ’s nachts wakker en bleef-ie gewoon lekker wakker. Lekker beetje huilen. Lekker beetje wakker zijn, je kent het wel. Op zo’n moment wilde hij alleen nog maar in mijn armen in slaap vallen of bij ons in bed. Toen hij ongeveer acht maanden oud was en hij nog steeds regelmatig ’s nachts wakker werd en niet meer in zijn eigen bed in slaap kon of wilde vallen, zijn we ’m gaan slaaptrainen. En voordat ik nu het halve internet over me heen krijg: we horen aan zijn huiltje of er echt iets aan de hand is of niet. Zo niet: vijf minuten laten huilen, even naar ’m toe en aai over de bol, tien minuten laten huilen, even naar ’m toe, en wonder boven wonder sliep hij dan eigenlijk al. Het werkte!

Maar niet voor lang.

Hij heeft nu namelijk een nieuwe feature. Hij is een bedpoeper. Zodra ik hem overdag of ’s avonds in zijn bed leg gaat-ie even lekker persen. Het is net alsof ik ’m op de wc zet. En wat gebeurt er nu als hij middenin de nacht wakker wordt? Juistem: dan gaat-ie na een tijdje een bruine trui breien. En het is ook niet dat hij dan denkt: ach, ik ga gewoon slapen met die bolus in m’n luier. Neehee, slapen doet Zijne Koninklijke Hoogheid alleen in een droge, verse luier.

En dus ga ik regelmatig ’s nachts met m’n telefoon op poepexpeditie.

Hij heeft namelijk nog weleens poep die niet ruikt. Dus terwijl meneer in z’n bed ligt te gillen doe ik z’n slaapzakje open, z’n pyjamabroekje naar beneden, trek ik z’n luier opzij en schijn met m’n telefoon naar binnen om te kijken of hij een ontlastende verklaring heeft afgelegd. Ik weet ook nooit zo goed met welke uitslag van het poeponderzoek ik nu blijer moet zijn. Als hij niet heeft gepoept is-ie inmiddels klaarwakker door dat gehannes aan z’n luier. Als-ie wél heeft gepoept sta ik om drie uur ’s nachts gezellig een poepluier te verschonen van een baby die inmiddels klaarwakker is, en dus écht niet meer in z’n eigen bed in slaap gaat vallen. En tja… kom dan maar weer bij mama op de borst in slaap vallen jochie. Binnenkort aan de poeptraining.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
“Oh joy: mijn baby is een nachtpoeper”
Sluiten