Sherita: Nee, ik ben niet opnieuw zwanger – écht niet

Sherita Jager 27 jan 2017 Column

Met een rood hoofd probeerde ik er snel over te heen praten. “Nee joh, ben je gek, nee echt niet hoor, ik ben nog lang niet opnieuw zwanger, nee alsjeblieft zeg, ik moet er niet aan denken.” Bíjna vertelde ik het verhaal over mijn zoektocht naar de perfecte anticonceptie, want opnieuw zwanger worden, dat wilde ik echt nog niet, dat moest ze duidelijk hebben.

Met mijn snelle en inhoudsloze gezwam hoopte ik het feit dat de kassière blijkbaar vond dat ik een buikje had, te verdoezelen. Het liefst had ik wodkafles uit de vitrine achter haar gepakt en deze heel snel achterover geklakt. Het is dat het 11 uur ‘s morgens was. Deprimerend, hoe een bezoekje aan de buurtsupermarkt zo ongemakkelijk kan worden. Maar waarschijnlijk kwam haar vraag nog harder binnen omdat ik een paar dagen eerder dezelfde vraag, of beter, constatering kreeg.

Zomerjurkje

Het was een dinsdagochtend en ik had een mooi zomerjurkje uit de kast getrokken. Zo’n strak jurkje, die altijd goed stond bij mijn platte buik, en ook prachtig was toen ik tonnetjerond zwanger was. Van die jurkjes waar je een sixpack, een lege blaas, rechte rug en veel zelfvertrouwen voor nodig hebt. Die ochtend had ik een paar rondjes gedraaid voor de spiegel. Buik in, buik uit, mijn buikspieren aanspannend en mijn rug rechttrekkend. Ik bekeek mezelf van alle kanten, en ik had besloten dat ik weer strakke jurkjes kon dragen, 8 maanden na mijn bevalling.

LEES OOK: Deze moeder deelt trots haar buik omdat de bakker dacht dat ze nog zwanger was

In de metro was ik nog even aan het oefenen met mijn buikspieren. Ik heb ze na mijn zwangerschap nog niet helemaal onder controle. Ik heb last van een soort van incontinentie, maar dan voor mijn buikspieren, laten we maar zeggen. Deze gekke beweging trok blijkbaar de aandacht van een vrouw. Beschaamd stond ze op: “Sorry, ik had het helemaal niet gezien,” zei ze. Deze lieve, lieve vrouw, die ik het liefst wilde wurgen, stond voor mij op, en ik ging snel zitten, terwijl ik haar lief glimlachend bedankte.

Ongemakkelijk

De rest van de rit heb ik dromerig voor mij uit gestaard, over mijn buik geaaid (ik hoefde hem in ieder geval niet meer in te houden), mijn rug een paar keer pijnlijk kijkend gemasseerd en vooral heel erg de telefoonachtergrond van mijn 8-maanden-oude-baby verborgen gehouden. Wat een horrorrit. Bij thuiskomst, na een lange dag super ongemakkelijk werken, heb ik al mijn strakke jurkjes maar even weggehangen. Tot volgend jaar, hopen we dan maar. En anders is het nooit te laat om die wodkafles alsnog achterover te slaan.

Je leest hier elke dag een verhaal van onze mama-columnisten. Nog veel meer leuke artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.

Reageer op artikel:
Sherita: Nee, ik ben niet opnieuw zwanger – écht niet
Sluiten