Zwanger 2 jun 2019 Sterre Touw

Myream: ‘Drie uur na de bevalling werd het downsyndroom vastgesteld’

Myream (31) besloot vier jaar na haar eerste zwangerschap voor een tweede kindje te gaan. Tijdens de 20 weken echo bleek haar dochter wel erg klein. Vele onderzoeken volgden maar verklaringen bleven uit. Drie uur na de bevalling werd bij haar dochtertje het downsyndroom vastgesteld.

Myream had tijdens haar eerste zwangerschap last van extreme misselijkheid tijdens de zwangerschap, ook wel bekend als Hypermesis Gravidarum (HG). Als je HG hebt ervaar je enorme, bijna onophoudelijke misselijkheid en moet je vaak overgeven. Hierdoor raak je uitgedroogd en ondervoed. De precieze oorzaak is niet bekend, maar zonder medisch ingrijpen kan HG gevaarlijk zijn voor je. Daarom worden vrouwen met HG vaak opgenomen in het ziekenhuis en krijgen daar een infuus tegen de uitdroging. Helaas was dit ook tijdens Myream’s tweede zwangerschap het geval.

Extreem misselijk

Myream: ‘Door mijn eerste zwangerschap wist ik dat de kans groot was dat ik opnieuw last zou krijgen van HG. Het heeft me na mijn eerste kind vier jaar gekost om niet meer meteen misselijk te worden bij de gedachte aan zwanger zijn. Ik gaf les op een MBO over kraamzorg en werd nog steeds vaak misselijk bij het onderwerp. Uiteindelijk besloten mijn partner en ik er toch weer voor te gaan. Helaas lag ik met amper vijf weken al in het ziekenhuis aan het infuus om aan te sterken. De ellende was weer begonnen en de eerste twaalf weken werd ik tot drie keer toe opgenomen.’

20 weken echo

‘Uiteindelijk kreeg ik sondevoeding toegediend en daarmee ging het beter. Voordat ik zwanger was had ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad en ben ik zwanger geweest van een tweeling die niet groeide, dus ik was allang blij dat deze zwangerschap – naast het spugen – goed verliep. Bij de 20 weken echo veranderde dat helaas toch. We kregen van de verloskundige te horen dat ons kindje veel te klein was. Alles was wel in verhouding, maar ze was gewoon te klein. Ik dacht dat dit vast zou komen door de HG, dus ik maakte me niet heel veel zorgen.’

Te klein

‘Er moest een groei-echo van haar gemaakt worden om te kijken of er nog andere afwijkingen te zien waren. Ze was zo klein dat ze bij de 1% kleinste kindjes hoorde. Uiteindelijk gaf de desbetreffende gynaecoloog bij de groei-echo aan dat het wel mee bleek te vallen. We moesten iedere week en later tweemaal per week terugkomen voor een check-up. De bezoekjes moest ik goed plannen, omdat ik rekening moest houden met mijn ergste misselijkheidsmomenten.’

Downsyndroom

‘Uiteindelijk bleek de navelstreng niet goed te functioneren, dus er werd afgesproken om de bevalling met 38 weken in te leiden. De week ervoor braken mijn vliezen al en werd onze dochter Lieke geboren. Een fijne bijkomstigheid was dat nadat de placenta eruit was, mijn misselijkheid meteen over was. De grootte onze dochter bleek toch mee te vallen, want ze woog alsnog 2800 gram. Ze was actief en alles leek prima. Er werd gezegd dat we naar huis konden als ik gedoucht had, maar dat liep toch anders. Toen ze aangekleed werd door een andere verpleegkundige kreeg die het vermoeden dat er wel eens sprake zou kunnen zijn van het downsyndroom. Zelf zag ik al dat de oogjes wat gek stonden, maar onze andere dochter had dat ook dus ik dacht: dat draait wel weer bij. Uiteindelijk werd inderdaad vastgesteld dat Lieke het syndroom van down heeft.’

Geen nipt-test

‘Mijn partner en ik hebben er bewust voor gekozen geen nipt-test te doen, omdat we hoe dan ook blij zouden zijn met ons kindje. Het maakte voor mij dan ook echt niets uit, maar mijn partner schrok wel een beetje en liep de kamer uit toen hij het hoorde. Het was meer mijn zorg of hij het een plekje kon geven dan of het met mij of Lieke niet goed ging. Gelukkig kwam hij snel terug en zei direct dat hij heel blij met Lieke was. Uiteindelijk mochten we naar huis en bleek Lieke een geweldige baby. Ze sliep heel veel en haar ontwikkeling verliep bovenverwachting goed. Haar grote zus was meteen trots en vastberaden haar alles te leren. Terwijl ze tijdens mijn zwangerschap nog heel aanhankelijk en hulpbehoevend was, sloeg ze om in een grote zus die alles zelf kon. Alles wat Lieke nieuw leert, vertelt de oudste trots aan iedereen. Dat is fantastisch.’

Gelukkig

‘Elke keer dat de artsen Lieke zien, zijn ze verbaasd over hoe goed het met haar gaat. Het is voor ons nooit een issue geweest, maar het is fijn om te zien dat ze zich zo goed ontwikkeld. Op dit moment zijn we bezig met logopedie waar ze aan de slag gaat met kindgebaren. De spraak blijft bij kindjes met syndroom van down vaak achter. We doen alles wat nodig is om haar in haar eerste jaren zoveel zelf te leren doen. We zijn super gelukkig met haar en de oudste. Ondanks de extreme misselijkheid en het downsyndroom kunnen we twee geweldige meiden grootbrengen. En wie weet zijn we over vier jaar wel weer klaar voor een derde.

Lieke met haar grote zus.
Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
Myream: ‘Drie uur na de bevalling werd het downsyndroom vastgesteld’
Sluiten