Moeder: ‘Als ik de jaren toch eens terug kon draaien…’

Ik was vroeger niet bepaald fan van je. Ik stampvoette boos op de grond als mijn ouders me naar je toestuurde. Ik was bang en bij jou voelde ik me zo alleen. Later kwam ik erachter dat juist jouw omhelzing mij beschermde tegen de wereld.

Meer en meer genoot ik van jou nabijheid. Sterker nog, ik kon steeds moeilijker afscheid van je nemen. Uren lagen we tegen elkaar aan. Vaak tot het moment dat mijn moeder schreeuwend onderaan de trap stond dat ik écht naar beneden moest komen.

Niet meer hetzelfde

De jaren vlogen voorbij, en ik ging steeds minder tijd met je doorbrengen. Huiswerk ging voor, maar laten we eerlijk zijn, het waren ook de avondjes stappen die steeds meer van mijn tijd opslokte. Ik probeerde wel eens wat uurtjes met je in te halen. Maar het was niet meer hetzelfde.

LEES OOK: Wat? Deze heel gewone babynamen zijn verboden in het buitenland

Ik ging aan het werk, en tijdens een van de stapavondjes leerde ik mijn toekomstige man kennen. Jullie maakten al snel kennis met elkaar. En gelukkig ging dat heel goed. Al was ik ook wel eens weken bij hem, waardoor wij minder contact hadden. Maar ik was altijd weer blij om je te zien en liet jouw warmte graag op me neerdalen.

Ik laat je nooit meer los

Jarenlang heb ik vrijwillig minder en minder tijd met je doorgebracht. Als ik die jaren toch eens terug kon draaien. Als het toch eens kon, zou ik je vasthouden en nooit meer loslaten. Want sinds de geboorte van mijn prachtige dochter, krijg ik steeds meer behoefte aan je. De tranen staan soms in mijn ogen als ik je weer moet verlaten, en het gevoel van opluchting als ik je weer zie is groter dan ooit.

Lief bed, ik heb er geen woorden voor hoe erg ik je mis. Ik hoop snel meer tijd met je door te brengen. En dan ga ik genieten van elke minuut. Dat beloof ik!

Liefs,

Een moeder