Michelle was draagmoeder voor een homostel: ‘het enige wat ik kon doen was meegenieten’

Het gezin van Michelle was na drie makkelijke en fijne zwangerschappen compleet, maar de wil om zwanger te worden was nog niet over. Ze raakte geïntrigeerd door het draagmoederschap. Juist door het enorme gemak waarmee ze haar eerdere zwangerschappen had doorstaan, zag ze kansen om mensen voor wie dit minder vanzelfsprekend was te helpen. Ze besloot draagmoeder te worden voor twee mannen die dolgraag een kindje wilden krijgen. 

Michelle had inmiddels een zoon van 12 uit een eerdere relatie en twee dochters van 7 en 8 uit haar huidige relatie. Haar partner had ook al een dochter van 16 uit een eerdere relatie en samen vonden ze hun gezin compleet. In haar omgeving kregen steeds meer mensen te maken met ongewenste kinderloosheid of andere problemen rondom het krijgen van kinderen. Ze was er zeker van dat zij als draagmoeder de helpende hand kon bieden.

Draagmoederschap

Michelle (35): ‘Het idee om draagmoeder te worden, is eigenlijk ontstaan bij mijn broertje. Hij is getrouwd met een man en zij wilden eventueel wel een kindje. Toch waren ze nog niet heel erg actief bezig met deze kinderwens, dus ik keek verder rond. Ik kwam terecht op een blog van twee mannen die een grote kinderwens hadden. Ze schreven de avonturen die ze hierin beleefden zo leuk op dat ik geïntrigeerd raakte door dat verhaal. Op het blog las ik dat ze een draagmoeder gevonden hadden, maar dat deze op het laatste moment toch had afgezegd. Voor hen was dat de zoveelste tegenslag en eigenlijk wilden ze de handdoek in de ring gooien. Ze waren het vertrouwen kwijt en wilden het eigenlijk laten voor hoe het was.’

Facebook-berichtje

‘Ik kwam erachter dat die twee mannen vrienden waren van mijn zwager en schoonzus, dus zo kwamen we al iets dichterbij elkaar. Voor hen wilde ik wel draagmoeder worden en na overleg met mijn man stond hij vrijwel direct achter me. Ik had mijn zwangerschappen bijna fluitend doorstaan. Het voelde goed voor mij, dus ik stuurde hen een berichtje via Facebook. Ik was echter niet de enige die een aanbod had gedaan, dus we moesten kijken of het goed klikte en of we op een lijn zaten. Alles werd tot in de puntjes besproken en uitgestippeld. Van mogelijk erfelijke ziektes tot het overdragen van de voogdij. We moesten naar de kinderbescherming om aan te geven van wie het kind zou zijn. Op papier zouden mijn man en ik namelijk de wettelijke ouders worden zodra ze geboren was. Dat waren allemaal dingen die we moesten regelen, maar gelukkig kwamen we overal samen uit.’

Klussen

‘Toen we alles hadden uitgedacht en het voor beide partijen goed voelde, konden we aan de slag. Laag-technologisch draagmoederschap was op dat moment de enige optie; we moesten zelf met een spuitje aan de slag en er kwam geen ziekenhuis bij kijken. We noemden het ‘klussen’. De vader vulde boven een potje zijn sperma en klopte op de trapleuning als hij klaar was. Dat was het teken dat ik naar boven moest om mijn ding moest doen en het te insemineren. Het was onwennig in het begin, maar uiteindelijk hadden we er best veel lol in. Met de tweede poging was het raak. Het geluk kon niet op. We deden de test met zijn allen samen en we hadden hem met een schaaltje erover op tafel gelegd, zodat we het tegelijk konden zien. De test was positief en de nodige tranen van geluk vloeiden.’

Fijne zwangerschap

‘Met mijn man had ik afgesproken dat hij er op de belangrijke momenten zou zijn en mij zou ondersteunen in het huishouden, maar met de normale dingen gingen de mannen met me mee. Zij werden tenslotte vader. Elke bloedafname of echo waren ze erbij. Ze waren er 100% voor mij, dat was heel erg fijn. Net zoals bij de andere drie zwangerschappen, verliep ook deze zwangerschap heel erg soepel. Toen ik hoogzwanger was, liep ik zelfs nog de avondvierdaagse mee met mijn kinderen! De vaders leefden met me mee en keken uit naar het moment dat ze ter wereld zou komen.’

De bevalling

‘Mijn moeder en de twee mannen waren aanwezig tijdens mijn bevalling. Ze werd snel en gezond geboren. Ik kreeg haar op mijn borst gelegd, maar tijdens het doorknippen van de navelstreng was het voor mij heel symbolisch om het kindje aan de vaders over te dragen. Ik was er gedurende de hele zwangerschap al mee bezig om het kindje af te staan. Ondanks dat het mijn DNA had, maakte dat het makkelijker om het ook daadwerkelijk te doen. Het beeld van twee vaders met haar op hun armen was prachtig. Daar had ik het dus allemaal voor gedaan, dus het enige wat ik kon doen was meegenieten.’

Kraamtranen

‘Na de bevalling zijn we allemaal naar ons eigen huis gegaan, zodat ik in mijn eigen tempo kon herstellen. We kwamen onderweg naar de auto een vrouw tegen die vroeg: ‘kan je je voorstellen dat er mensen zijn die zoiets weggeven?’ De vader zei heel hard: ‘ja dat heeft ze net gedaan!’ De vrouw liep met het schaamrood op de kaken weg, maar wij konden er alleen maar lachen om het toeval. Door de resterende zwangerschapshormonen had ik last van kraamtranen. Als je net een kindje gekregen hebt, is het logisch dat je je daarop concentreert in plaats van op jezelf. Nu had ik geen kindje bij me, maar werd ik volledig geconfronteerd met mijn eigen herstel. Dat uitte zich in kraamtranen en moest ik vaak om het minste of geringste huilen. Spijt is nog nooit in me op gekomen, ik ben alleen maar trots.’

Moena

‘We zijn heel erg goeie vrienden geworden met de twee vaders en we komen bij elkaar op verjaardagen en drinken koffie samen. We hebben afgesproken dat ik wel haar moeder zou zijn, maar niet haar mama. Ze had namelijk al twee papa’s. Toen ze net leerde praten, kon ze alleen nog geen ‘moeder’ zeggen, maar wel ‘moena’. Voor haar was ik vanaf toen gewoon moena. Ook mijn eigen gezin pakt het goed op en de kinderen vinden de gezinssamenstelling de normaalste zaak van de wereld. Als hen gevraagd wordt hoeveel broertjes of zusjes ze hebben, wordt zij ook altijd genoemd. We vinden het belangrijk om alles zo transparant mogelijk te houden, want zo neem je alle vraagtekens die ze later zou kunnen hebben meteen weg. Ik heb een aanvulling gekregen op mijn gezin en daar ben ik alleen maar super trots op. En als mijn lichaam het toelaat, ben ik zeker klaar voor nog een tweede!’

draagmoeder
Sanne met haar twee vaders
Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
Michelle was draagmoeder voor een homostel: ‘het enige wat ik kon doen was meegenieten’
Sluiten