Mark: ‘Jongen, wat doe je met mijn geduld’

Mark Schoones 22 mrt 2018 Column

Mark en Tanja werden op 3 maart 2018 ouders van hun zoon Aki. Rondom zijn komst schrijft Mark een aantal brieven aan zijn zoon waarin hij zijn onzekerheden, hoop en verlangens probeert te vangen.

Dag jongen,

Wat doe je met mijn geduld? Ik blijk het ineens te hebben. Van mijn vele onvolkomenheden zit m’n ongeduld me doorgaans het meest in de weg. Iemand hoeft in de rij voor de supermarkt maar de treuzelen met zijn of haar pinpas en ik voel de gehaastheid al opborrelen. Filerijden kan ik alleen met een hartslag van 340 en een gierende bloeddruk. En als iemand in mijn optiek te langzaam een punt maakt, zit ik in mijn hoofd al ergens anders. In mijn kop woedt er dikwijls een storm vol onrust. En mijn ongeduld hoort daarbij.

Ziekenhuis

Nu sta ik in het ziekenhuis te kijken naar hoe je slaapt. Eerst in een couveuse. Later in een wiegje. Dag na dag lopen je moeder en ik heen en weer op de afdeling waar jij en je vroeggeboren buurmannetjes en -vrouwtjes liggen. We lopen dezelfde gangen door. Bellen bij dezelfde intercom aan. Leggen onze spullen in hetzelfde kluisje. En dan gaan we naar je toe. Altijd dezelfde stappen. Uur na uur. Dag na dag.

LEES OOK: Mark: ‘Jongen, wat doe je met mijn hart’

Maar waar mijn geteste geduld in iedere andere situatie op zou raken, blijf ik lopen. Zonder morren. Zonder zuchten. Zonder ongeduld. Ja; het duurt lang. Ja; mama en ik hadden je komst anders voorgesteld. En ja; we zijn moe. Maar we hebben de tijd. Dus wachten we geduldig. En blijf ik kijken naar jou en hoe je slaapt. Uur na uur. Dag na dag.

Morgen mag je eindelijk met ons mee. Mee naar je thuis. Wellicht staat er file maar wat zal het; we hebben de tijd.

Lieve jongen, wat doe je met mijn geduld. Het lijkt nooit op te raken.

Liefs,

Papa

Reageer op artikel:
Mark: ‘Jongen, wat doe je met mijn geduld’
Sluiten