#5 Lieve Baby… ‘Wij blijven altijd jouw ouders’

In deze serie schrijven moeders een brief aan hun (ongeboren) baby. Brieven vol passie, vol emotie en vooral vol moederliefde. Want de band tussen moeder en kind is beschrijfelijk mooi! Deze week de brief van Renée (32).

Lieve Bowie,

Je armpjes liggen aan beide kanten naast je hoofdje. Alsof je je compleet overgeeft. Aan jouw leven, dat net begonnen is. Maar ook aan mij, als jouw moeder. Aan mijn man, als jouw vader. Mijn lot is nu in jouw handen, lijk je zonder woorden te zeggen. Ik vind het doodeng en het meest heerlijke op aarde, tegelijk. Drie dagen oud ben je nu. Je smakt in je slaap, net als je vader. Wanneer hij het doet, krijgt hij soms een duw van mij. Van jou, Bowie, vind ik het schattig. Heel oneerlijk, volgens papa, al begrijpt hij het stiekem wel. Hij is immers net zo verliefd op jou als ik. We praten samen over hoe leuk je bent. We kijken naar je wanneer je slaapt. Walgelijk gelukkig zijn we. Je hebt papa’s kuiltje in je kin en mama’s ogen. Mooier wordt het toch niet?

LEES OOK: De brief van Marieke aan haar bijzondere tweeling.

Nu zijn die liefdes, waar wij ooit uit ontstonden er niet meer

Wij zijn zelf ook kinderen. Kinderen van ouders die misschien ook ooit zo naar ons keken. Die misschien ook concludeerden: dit maakt onze liefde alleen maar mooier. En toch, nu, zijn die liefdes, waar wij ooit uit ontstonden er niet meer. Er zijn scheidingen, er is alimentatie, er zijn gevoeligheden. Er is spijt, er is confrontatie en uiteindelijk kwam er berusting. Dat liefde die stopt geen waardeloze liefde was, alleen geen eeuwige liefde. En toch is het jammer. Je bent en blijft een kind van een vader en moeder. Maar het zijn samen geen ouders meer. Ze zijn uit elkaar, het is verbroken. Daarmee voelt het alsof de bron van verbondenheid, waar wij zelf als baby uit ontsprongen zijn, stiekem is opgedroogd.

Jij verdient ons, samen als jouw ouders, voor altijd

Belofte

Bowie. In deze brief willen wij, jouw papa en mama, jou een belofte doen. Ik zou willen dat we konden zeggen: wat jouw grootouders deden, dat gebeurt ons niet. Al geloven we compleet in onze liefde, het leven kan onvoorspelbaar zijn. Maar zelfs als wat wij hebben, waaruit jij geboren bent, ooit voorbij gaat… Dan zullen we nooit jouw vader en moeder worden. Dan blijven we jouw ouders. Dan komen we samen, in één auto, naar het ziekenhuis wanneer jij misschien ooit vader wordt. Dan kopen we samen één kraamcadeautje. Dan zul jij nooit voor ons hoeven denken, gevoeligheden hoeven ontwijken of je ook maar één seconde geen kind meer hoeven voelen. Want jouw komst heeft ons aan elkaar verbonden. In liefde. Door jou op de wereld te zetten, zijn we die verantwoordelijkheid aan gegaan, met elkaar. Een papa met een kuiltje in zijn kin net als in de jouwe. En een moeder met precies dezelfde ogen. Jij verdient ons, samen, als jouw ouders. Voor altijd.

Kusjes,
Mama

Wat wil jij je (ongeboren) baby vertellen? Wat wens je hem of haar toe? Wat zijn je dromen en je angsten? Schrijf je baby een brief en mail hem naar redactie@fammebaby.nl. Wie weet, staat jouw verhaal dan binnenkort hier op Famme Baby.

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
#5 Lieve Baby… ‘Wij blijven altijd jouw ouders’
Sluiten