Ilse: “Kwestie van opvoeden? Jouw woonkamer is een Temple of Doom voor mijn dreumes”

Ilse Langerak 5 dec 2018 De mama

Met een bos bloemen in de ene hand en De Koningin op de andere, bel ik bij je aan. Je doet de deur open en we begroeten elkaar enthousiast met drie zoenen en een wat onhandige knuffel (want ja, er zit nog een kind tussen). Ik overhandig je de bloemen, parkeer mijn nageslacht even op de grond, trek mijn jas uit en loop dan met mijn kind in mijn kielzog jouw woonkamer in. Gezellig, even op visite.

‘Gut, wat is het hier opgeruimd en knus.’ denk ik als ik de kamer binnen stap. ‘Hier staan nog vazen in de vensterbank en is het parket gewoon nog zichtbaar.’ Net als ik je vlekkeloze lichtgrijze hoekbank aan het bewonderen ben, zie ik vanuit mijn ooghoeken De Koningin in een noodvaart naar jouw kast toe kruipen. Jouw mooie open vakkenkast, waar al je dierbare kunststukken en exotische souvenirs uitdagend de kamer in kijken. ‘Pak me dan!’ lijken ze te roepen.

Geen zinnig gesprek

Ik kom direct in actie en nog net op tijd kan ik, onder luid protest, een porseleinen beeldje uit de grijpgrage handjes van mijn geluierde ondernemer grissen. Zodra ik haar loslaat stuift ze er op handen en knieën weer vandoor, op zoek naar een volgende schat. Voor haar meegebrachte speelgoed heeft ze geen aandacht. Aan het einde van de middag is mijn kop thee koud en onaangeroerd en hebben jij en ik geen zinnig gesprek kunnen voeren. Laat me nog even weten of je dat stuk chocoladetaart uit je mooie, pastelkleurige tapijt krijgt, trouwens.

Hygge: zo pas je de Deense manier van opvoeden toe

Een middagje op visite is een interessante uitdaging geworden sinds daar ook een kleintje bij aanwezig is. ‘Kwestie van opvoeden.’ vinden sommige wijsneuzen dan. Dûh. Wat denkt men dat ik die hele middag aan het doen ben geweest? Mijn dochter weet inmiddels donders goed dat ze sommige dingen niet mag. Aan de prullenbak likken, bijvoorbeeld. Of in de vensterbank klimmen. Maar in een nieuwe omgeving bestaan geen regels en blijkt jouw stijlvolle en zorgvuldig ingerichte woonkamer een heuse Temple of Doom waar mijn dreumes als een nieuwsgierige, maar zeer destructieve Indiana Jones doorheen struint.

‘Standje relaxt’

Natuurlijk verwacht ik niet dat al mijn kinderloze vrienden hun gehele interieur verbouwen voor mijn dolle dreumes. Maar aangezien ik je heus wel voortdurend met samengeknepen billen naar het antieke servies van je oma heb zien loeren en ik dat ‘opvoeden’ best een middagje in standje relaxt zou willen doen, heb ik een paar handige tips waarmee jij je als niet-ouder kunt voorbereiden op het bezoek van een tropische storm die de naam van mijn dochter draagt.

  1. Ga eens midden in je woonkamer staan en stel je voor dat er een kleine sloopkogel op dijhoogte door je interieur raast. Alle accessoires die zojuist aan gruzelementen zijn geslagen, zou je wellicht beter een halve meter hoger kunnen plaatsen.
  2. Ga vervolgens op je buik op de vloer liggen en verplaats je al schuivend door de ruimte. Alles wat je tegenkomt stop je in je mond of lik je eens grondig aan. Ieder voorwerp dat in je keel blijft hangen, naar kattenpis smaakt, je een stroomschok geeft, je doet schuimbekken of simpelweg het gevoel oproept dat dit niet in je spijsverteringskanaal moet terechtkomen, gaat ons gegarandeerd een hoop stress opleveren als je het laat liggen.
  3. De voorwerpen die niet perse breekbaar of dodelijk zijn, zijn nu veilig. Tijd om de overige attributen aan de valtest te onderwerpen. Je kunt hiervoor je eigen pink gebruiken, maar veiliger is het gebruik van een pepernoot. De valtest is simpel: je houdt het voorwerp een halve meter van de vloer en laat het boven op de pepernoot vallen. Nootje stuk? Dan geldt dat ook voor kleine neusjes of vingertjes en zal ik hoogstwaarschijnlijk ons gesprek moeten onderbreken zodra De Koningin het in haar vizier krijgt.
  4. Is de pepernoot nog intact, kijk dan wat er gebeurt wanneer je aan het voorwerp trekt of in elkaar duwt. Niet content met het resultaat? In de kast!
  5. Je huis en spullen zijn nu redelijk klaar om een ontdekkingsreiziger van miniatuurformaat te ontvangen, maar wil je echt ontspannen met me kunnen kletsen: ga nog eens op handen en voeten door de kamer en duw / trek je nog eens aan ieder meubelstuk dat je tegenkomt. Heb je zojuist een kamerpalm op je hoofd gekregen of ben je met je hippe trolley over je hand gerold? Mogelijk kan dit voorwerp dan enkele uren in een andere kamer doorbrengen.

Je huis mag dan inmiddels wel een totaal gestripte en ongezellige bunker zijn geworden, de kans dat onze diepgaande gesprekken over nieuwe liefdes, vervelende bazen en die vreselijke nieuwe vriendin van je broer worden verstoord door een ukkepuk op boevenpad, is klein.

Hoewel je me toch maar moet excuseren als ik je even moet onderbreken om je kat te redden van een staarten-trekkend monstertje. Het blijft een kwestie van opvoeden…

 

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Ilse: “Kwestie van opvoeden? Jouw woonkamer is een Temple of Doom voor mijn dreumes”
Sluiten