Karin: “Schat? Hij is stuk! Hij wordt ineens wakker!”

Karin Broeren 5 okt 2018 Column

Slapen terwijl je een baby in huis hebt is een ding. Het wórdt ineens een ding zodra die dikke buik weg is en er zich een mini-mensje in jouw huis bevindt.

Toen ik zwanger was en men zei ‘geniet nog even van je slaap’, dacht ik: waar heb jij het over? Ik slaap nu al hartstikke ruk met die enorme buik en gigantisch voedingskussen tussen m’n benen. How little did I know… Want nu denk ik: ach, ik slíep in ieder geval nog een fatsoenlijk aantal uur.

Nee. Niet. Nu.

Nu zul je denken: oh, heeft ze een huilbaby dan die constant wakker is? Nee, dat valt reuze mee. Sterker nog: mijn baby sliep na vijf en een halve week al door. Je snapt: de vlag hing uit, er werd taart besteld en de slingers werden opgehangen. Want die nachtvoedingen. Zucht. Hoe schattig en lief ik ‘m ook vond als-ie lekker lag te drinken in mijn armen, dat moment dat ik nét in slaap was en ik naast me vanuit de wieg de eerste ‘ik-wil-melk-kreuntjes’ hoorde, wilde ik keihard schreeuwen: ‘Nee. Niet. Nu!’

Verbolgen was ik dan ook toen mijn zoet slapende baby een paar weken later ineens weer ’s nachts wakker werd. Hallo?! Je sliep toch door? ‘Schaaat? Hij is stuk! Hij wordt ineens wakker!’ Blijkt dat dat dus met fases gaat. En ik maar denken dat als ze eenmaal doorslapen dat dat een blijvend dingetje is. Dat-ie snapt hoe het moet en zelf ook geen zin meer heeft om ’s nachts wakker te worden. Helaas.

Klaarwakker

Nu, zes maanden verder gaat het op en af. De ene nacht slaapt-ie de hele nacht door, en de andere nacht wordt-ie één of meerdere keren wakker. Nu hebben wij het geluk dat het meestal een kwestie is van een speen erin jassen en weer verder slapen. Wat is dan het probleem zul je denken? Zo’n grote moeite is dat toch niet? Zeker niet, ik kom met liefde even die speen erin rammen hoor. Maar al vanaf de kraamweek is slapen zó’n ding geworden, dat ik het niet meer kan.

Karin: ‘Ik werd er al voor gewaarschuwd door menig vriendin: je bent nooit meer zorgeloos’

Ik weet niet meer hoe het moet. De eerste weken kon ik simpelweg niet slapen van alle nieuwe indrukken en zorgen. Als ik dan eindelijk zó moe was dat ik in slaap viel, werd meneer weer wakker en begon het riedeltje van luier verschonen, temperaturen, kruik opwarmen, flesje geven, laten boeren en flesje schoonmaken. Daarna was ik klaarwakker. Je kon me gerust een ingewikkelde wiskundetoets laten maken of een marathon laten lopen. Ik zat vol adrenaline.

Klein schietgebedje

De volgende dag was ik dan weer doodop van de gebroken nacht en stuurde de kraamverzorgster me elke keer het bed in. Om daar vervolgens weer met m’n ogen wijd open te liggen. Want als ik móet slapen – ja, dan lukt het natuurlijk niet. En op een gegeven moment wordt slaap dan een obsessie. Ook zes maanden later nog. Elke avond voor het slapengaan doe ik een klein schietgebedje dat de kleine niet wakker wordt en dat ik fatsoenlijk in slaap val. Want als-ie eenmaal middenin de nacht wakker wordt, dan slaap ik vrijwel nooit meer de rest van de nacht.

Iedereen denkt dat ik inmiddels weer genoeg uren slaap achter de kiezen hebt ’s nachts, aangezien de baby op zich prima slaapt. Maar nee, ik lig wakker terwijl mijn baby slaapt. En als íets frustrerend is, is het wakker liggen terwijl je baby slaapt. Doe dan maar een wakkere baby – dan voel je je tenminste nog nuttig.

Met één oog open

Daarbij slaap ik eigenlijk gewoon met één oog open. Meneer slaapt in zijn eigen kamer met zijn deur dicht. Wij slapen in de kamer tegenover hem. Ook met de deur dicht. Maar hij hoeft maar een zuchtje te geven en ik ben wakker. Hoe warrig ik overdag ook ben (ik vergeet standaard de helft van mijn boodschappen in de supermarkt en probeer regelmatig met mijn ov-chip te pinnen), ’s nachts ben ik alert als een leeuwin die haar welp beschermt voor het kwaad.

En dus zit ik momenteel aan de slaappillen. Ik voel me net een verslaafde als ik om de paar maanden bij de dokter weer aanklop voor een nieuwe dosis pillen. En als men dan vraagt of ik dan niet door zijn gehuil heen slaap met een pil op? Dan moet ik stiekem een beetje lachen. Ik ben allang blij als ik weer slaap zodra de kleine weer in dromenland is…

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Karin: “Schat? Hij is stuk! Hij wordt ineens wakker!”
Sluiten