Karin: “Ik beken: ik ben een verslonsde moeder”

Karin Broeren 18 jan 2019 Column

Ik had het me nog zo voorgenomen: ik zou goed voor mezelf en m’n uiterlijk blijven zorgen zodra ik moeder zou worden. Nou ik heb nieuws: mission failed. Ik draag m’n zwangerschapsbroeken na zes maanden nog steeds, de thuis bezorgd service heeft nog nooit zo vaak voor de deur gestaan en m’n haar zit sinds maanden chronisch in een knot.

En da’s natuurlijk niet best. Want tijdens je bevallingsverlof kom je er nog wel mee weg. Je moet eerst een ritme zien te vinden met je baby. Je baby wil alleen in jouw armen slapen. Je komt de deur amper uit. Allemaal legitieme redenen om 24 uur per dag vastgeplakt te zitten aan je joggingbroek met melkvlekken.

Niet alleen moeder

Maar na zes maanden wordt het toch weleens tijd om weer een beetje je charmante, vrouwelijk kant aan de wereld te laten zien. Om weer eens de deur uit te gaan met gewassen haar en make-up op je toet. Om te laten zien dat je ook nog steeds een leuk en mooi persoon bent, en niet alleen moeder.

Gelukkig zie ik om me heen dat ik niet de enige ben – al maakt dat het niet minder erg natuurlijk. Toen ik een paar maanden na m’n bevalling weer vermoeid en met vet haar achter de kinderwagen liep, zag ik in de verte een andere nieuwbakken moeder lopen die ik tijdens haar zwangerschap ook regelmatig tegenkwam. Ze zag er altijd verzorgd uit, net als ik. Maar nu liep ze er net zo verwilderd bij als ik.

Karin: “Hoe mijn mening over thuisblijfmoeders 180 graden draaide”

Je hoeft niet meer aantrekkelijk te zijn

Alsof ze zojuist van een onbewoond eiland was geplukt waar ze drie weken overleefd had. Stiekem moest ik gniffelen. Ook zij had waarschijnlijk weer een nacht met drie uur slaap achter de rug en dacht: waarom zou ik me mooi maken als ik ook gewoon nog even een paar uur extra slaap kan pakken als de baby slaapt?

Het lijkt wel of Moeder Natuur in m’n oor fluistert: je hebt een kind gebaard, je hoeft niet meer aantrekkelijk te zijn. En het gekke is: ik kan best een beetje ijdel zijn, maar m’n uiterlijk voelt inderdaad nu ook zó onbelangrijk. Jongens, ik heb een baby in leven te houden! Tegelijkertijd merk ik aan mezelf dat als ik een keer wél gekapt en in de maquillage de deur uitga, dat ik me een stuk fijner voel.

Het doet dus wel echt wat voor m’n geest. Maar als ik weer een dag thuis doorbreng, moet ik bekennen dat m’n joggingbroek een stuk lekkerder zit dan m’n skinny jeans en dat ik me ook echt afvraag voor wie ik in hemelsnaam door de wasstraat moet. M’n kind lijkt het geen barst uit te maken.

Voor mezelf

Natuurlijk weet ik het antwoord wel op die vraag: voor mezelf. Want inderdaad: ik voel me een stuk beter als ik er niet uitzie alsof ik zojuist ben overreden door een vorkheftruck. Ik voel me zelfverzekerder en blijer. Ik durf mensen wat meer echt in hun ogen aan te kijken als ik weet dat ik er leuk bijloop. Maar deze moeder moet nog even haar vernieuwde ochtendroutine uitvogelen en leren dat haar kind niet de enige is die er fatsoenlijk uit moet zien.

 

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Karin: “Ik beken: ik ben een verslonsde moeder”
Sluiten