De mama 9 jan 2019 Karin Broeren

Karin: “Hoe mijn mening over thuisblijfmoeders 180 graden draaide”

Toen ik nog geen kinderen had, vond ik iets van thuisblijfmoeders. Ik voelde een soort mengeling van jaloezie en afkeer. Lekker heel de dag in je pyjama met je kind spelen, niet te hoeven werken en te haasten ’s ochtends, en op de centen van je man teren. Ik vond dat – heel eerlijk – best wel lui en stom, maar tegelijkertijd merkte ik ook dat ik een beetje jaloers was. Ergens wilde ik dat ook wel.

Afgelopen maanden heb ik fulltime thuis gezeten met een baby. Ik kan je vertellen: mijn mening is 180 graden gedraaid. Ik ben absoluut niet meer jaloers op thuisblijfmoeders en vind ze allesbehalve lui. Sterker nog: ik werd gék thuis en heb diep respect voor moeders die hebben besloten fulltime voor de kinderen te zorgen.

Wallen op je enkels

Het is loodzwaar, het is eenzaam en daarbovenop denkt iedereen dat je heel de dag een beetje koffie zit te leuten met je buurvrouw. Als jij weer met je wallen tot aan je enkels de dag probeert door te komen (omdat er verwacht wordt dat jij de nachten wel even doet – ‘want jij hoeft tenslotte de volgende dag niet te werken’), zit iedereen in je omgeving op kantoor. Lekker bij te kletsen met een cappuccino met die gezellige collega over hoe het weekend was. Zich vast te bijten in een nieuw, tof project.

Iedereen lijkt nieuwe mensen te ontmoeten of carrière te maken. En jij loopt maar weer met je kind een rondje naar de Kruidvat waar je je enige fatsoenlijke gesprek van de dag voert met het kassameisje. Of jij probeert al je huishoudelijke taken – stofzuigen, 938 hydrofieldoeken wassen, babyhapjes klaarmaken – in die paar slaapuurtjes van je kinderen te proppen.

Niet bepaald vakantie

Loodzwaar vond ik het en er zijn weinig momenten in m’n leven geweest dat ik me zo eenzaam voelde. Toen het afgelopen zomer 35 graden was, zat ik binnen met de deuren dicht een huilende baby in slaap te wiegen. Dat voelde niet bepaald als vakantie.

Nu is het wel een groot verschil of je een makkelijk of een wat lastiger kindje hebt. Of je kind(eren) druk zijn of heel rustig. Of je voor een baby zorgt, voor een kleuter of een kind op de basisschool. De nachten worden – als het goed is – makkelijker als ze ouder zijn, je kunt sneller even weg met je kroost en je kunt een soort van gesprek voeren met je kind. (Al blijft het lastig om de politieke situatie in de wereld te bespreken met je vier jaar oude kleuter.)

Karin: “Mag ik even aandacht voor het verwerken van de bevalling?”

Tijd genoeg

Maar toch, jezelf continu wegcijferen, nooit eens iets kunnen afmaken waar je mee bezig was, weinig gesprekken met volwassenen, geen werk waarbij je je hersenen even flink aan de gang zet en een heel klein wereldje krijgen: ik vond het megapittig en ik zou het simpelweg niet jarenlang kunnen. Ik zou niet fulltime voor mijn kind wíllen zorgen. Maar daarom heb ik des te meer respect gekregen voor moeders die dit wél willen en doen.

Daarom verdienen thuisblijfmoeders (en -vaders natuurlijk!) veel meer respect dan de maatschappij ze geeft. Elke keer maar weer dat eeuwige gezever over dat Nederlandse vrouwen te weinig werken. Opmerkingen als ‘maar jij hebt toch tijd genoeg?’, ‘je werkt toch niet?’ of ‘jij hebt toch elke dag vakantie?’ naar je hoofd geslingerd krijgen terwijl je zoveel doet iedere dag. Het lijkt me frustrerend en oneerlijk om het te moeten horen.

Zeven dagen per week, dag en nacht

Deze moeders werken elke dag kneiterhard en gaan in het weekend gewoon door; want dat krijg je automatisch als je man gewend is dat jij nou eenmaal voor de kinderen zorgt. Deze moeders cijferen zichzelf compleet weg, elke dag weer. Deze moeders nemen het risico dat ze financieel afhankelijk zijn van hun man, puur om hun kinderen een goede basis mee te geven en ze te zien opgroeien. Deze moeders werken zeven dagen per week, dag en – als het tegenzit – nacht.

Daar mogen we écht wat meer respect voor hebben.  

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
Karin: “Hoe mijn mening over thuisblijfmoeders 180 graden draaide”
Sluiten