Ilse: “Tot nu toe was de keutel in bad ons bespaard gebleven”

Ilse Langerak 7 feb 2019 Column

Poep. Je weet dat je heel wat soorten ontlasting te verteren krijgt zodra je een ouder bent, maar toch is het één van de dingen van het ouderschap waar ik absoluut niet aan kan wennen.

Ik heb het dan niet over die doodnormale stinkluier die me doorgaans rond half 7 op een nuchtere maag geserveerd wordt, nee, ik heb het over die keer dat ik op een invalidentoilet langs de A2 de spuitpoep achter de oren van De Koningin stond weg te poetsen, terwijl een oudere dame ongeduldig aan het slot stond te rammelen.

Over die keer dat het verwijderen van de luier spontaan een peristaltische reflex opriep, die de darminhoud van mijn rozige baby als een soort spraytan rakelings langs mijn hoofd op de witte muur achter me lanceerde. Over die keer dat mijn oogappel een zure, kleverig substantie op mijn mooie vintage suede rok achterliet. Schijtsituaties (sorry voor deze suffe woordgrap).

Eén berucht incidentje was ons, de hemel zij dank, bespaard gebleven: de keutel in bad. In de vijftien maanden dat we de billen van De Koningin verschonen, heeft ze telkens net vóórdat haar koninklijke derrière gebadderd werd haar darmen geleegd. Dat ik daar best blij mee mag zijn, realiseerde ik me van de week, toen we samen de trap opliepen en ik me bedacht dat die luier nog verdacht schoon rook.

Onheilspellend gevoel

‘Zeg, als je nog wilt poepen, is het wel de bedoeling dat je dat nú doet. Als je dat dadelijk in bad doet of in je schóne luier, ben ik daar minder blij mee.’ adviseerde ik mijn dochter. En gelukkig, nog geen drie minuten later bracht ze mijn goede raad ten uitvoer. Maar terwijl ik keek hoe mijn dochter met een ernstig gezicht en luid kreunend op de overloop stond poepen, bekroop me een onheilspellend gevoel. ‘Ik heb het gejinxt.’ besefte ik.

Een dag later sloeg het noodlot toe. Ik had De Koningin in bad gezet en stond naast haar de tomatensaus uit haar jurkje te wassen, toen ik haar met een nog Unidentified Floathing Object zag spelen. ‘Wat heeft ze daar nou?’ vroeg ik me af. Ik dacht even dat het misschien van haar badspeelgoed afkwam, of dat ik een stuk eten achter haar oor over het hoofd had gezien. Ik viste het voorwerp nietsvermoedend uit het water en rook er aan. (WAAROM?!). Het was onmiskenbaar poep. Ik keek nog eens in het badje en zag dat er naast dit kleine kloddertje inmiddels een hele lange dikke dreksliert in het water lag. Waar mijn lieftallige dochtertje gelukzalig in zat te spelen.

Kinderen kunnen niet alleen ondeugend zijn in bad, maar ook de woonkamer is niet veilig. 

Poepsoep

Kijk, normaal gezien vind ik mezelf best een ‘nuchtere en relaxte moeder’ die probleempjes snel overziet, maar dat ging voor dat moment niet op. Als een hysterisch viswijf heb ik naar beneden geroepen dat De Echtgenoot met grote spoed assistentie moest komen bieden en heb vervolgens met een ferme zwaai de kleine stinkerd uit bad geplukt. Die had inmiddels wel door dat er iets niet helemaal lekker ging en zette ogenblikkelijk een flinke keel op, om vervolgens van schrik ook nog eens de douchemat onder te plassen.

Terwijl ik me aan het afvragen was wat we in hemelsnaam met dat badje vol ontlasting moesten doen (we hebben geen WC op de bovenverdieping), arriveerde De Echtgenoot op de plek des onheils. Hij keek even naar de poepsoep en koos toen voor de pragmatische aanpak. Wat inhield dat dat badje resoluut werd leeg gekiept in de douchebak. Dezelfde douchebak die ik enkele uren eerder nog op handen en knieën aan de poetsbeurt van de eeuw had onderworpen. Die kraakschone douchebak, daar dreef tussen de Bumba-badstickers en een paar rubbereendjes een gedesintegreerde drol. Ik kreeg even de neiging om mee te gaan huilen, maar vermande me toch maar en probeerde mijn vieze dochter te troosten.

Ik zal u de ranzige details verder besparen, maar aan het einde van het verhaal kwam alles toch nog goed. De Koningin rook naar lavendel, de douchebak was weer glimmend schoon en behalve een wat weeïge lucht in de badkamer en een teiltje vol uitgekookt badspeelgoed, deed niets meer aan de misère van die avond denken.

Wat betreft dat jinxen heb ik mijn lesje overigens wel geleerd. Wees voorzichtig met wat je denkt, het lot zou zomaar ineens kunnen bepalen dat juist dát spontaan op je pad komt. Wat me er overigens geheel toevallig en totaal ongerelateerd aan doet denken dat die kleine van me nog steeds niet doorslaapt…..

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Ilse: “Tot nu toe was de keutel in bad ons bespaard gebleven”
Sluiten