Ilse: “‘Kolven sucks, en dan niet alleen in letterlijke zin”

Ilse Langerak 7 jun 2018 Column

‘Kolven! Leuk!’ said no woman ever. Kolven sucks, en dan niet alleen in letterlijke zin. Maar goed, wanneer je er als working mom op gebrand bent ook na je bevallingsverlof je kleintje van eigen gebrouwde melk te voorzien, ontkom je er helaas niet aan.

Hoewel we anno 2018 gezegend zijn met best goede apparatuur en wetten die voor de verandering in ons voordeel werken, zorgt het hoe dan ook voor bijzondere situaties. Hier een greep uit mijn persoonlijke collectie….

Die keer in de auto

Babe had nét een flesje gehad toen De Echtgenoot me uit mijn werk kwam halen. Hadden mijn borsten geen boodschap aan. Die stonden op knappen. Maar ja, we waren al laat voor oma’s verjaardag en ik wilde niet nog een half uur later vertrekken. Er zat dus niets anders op dan op de bijrijdersstoel onder mijn jas discreet mijn best te doen wat af te tappen, terwijl we met 120 km per uur over de snelweg raasden. En dat zonder morsen!

LEES OOK:Kolven: Deze 9 dingen zal je vent er nooit van begrijpen

2. Die keer met de camera’s

‘Je kunt wel een gesprekskamertje gebruiken, moet je hem gewoon even reserveren.’ aldus mijn manager. Ging prima, tot op een dag één van mijn collega’s me achterna gerend kwam. ‘Ilse! Je weet dat dat ding in de hoek een camera is?’ Euh… Dat bleken de meeste van mijn collega’s overigens ook niet te weten. Ach ja. In het ergste geval heeft een verveelde portier een leuke middag gehad, zullen we maar denken.

3. Die keer dat mijn collega binnenliep

Ik ben een tikkeltje introvert. Zo iemand die je gerust de rest van je leven met de verkeerde naam kunt aanspreken, omdat ik je niet durf te verbeteren. En die het niet zal durven zeggen als je op een verjaardag per ongeluk mijn glas leeg drinkt. Dus toen mijn mannelijke collega op een dag even binnen liep om iets te overleggen met mijn roomie, bleef ik maar heel stil in mijn hoekje zitten hopen dat als ik maar niets zou zeggen, er geen ongemakkelijke situatie zou ontstaan. Wat natuurlijk wel gebeurde…

4. Die keer in het hotel

Bezemkasten, kantoortuinen, WC’s. De plaatsen waar je het witte goud mag delven zijn niet de meest comfortabele kamertjes. Dat het soms ook anders kan uitpakken, bleek wel toen ik laatst op een teamdag in een hotel ‘mijn ding’ moest doen. Toen ik bij de receptie beleefd vroeg of ik ook ergens kon kolven, hoopte ik op een kantoortje, of desnoods die kast. Maar nee, hotelpersoneel is opgeleid om dienstbaar te zijn ik kreeg een sleutel naar een riante hotelkamer mee. Zat ik dan, op mijn dooie akkertje te kolven terwijl ik uitkeek over de hele stad. Er zijn ergere dingen, toch?

5. Die keer tijdens de cursus

Een paar weken terug volgde ik een aantal dagen een danscursus. Een dagje uit, bruiloft, cursus, alles wat afwijkt van het normale ritme is toch een milde bron van stress, want het is maar de vraag waar en wanneer je kunt kolven. Dat ‘waar’ was gelukkig niet zo’n probleem, dat ‘wanneer’ was wel een dingetje. Dat was aanzienlijk minder vaak dan ik gewend ben. Op zich is dat voor een keertje ook niet zo erg, maar bedenk dat er een hoop grondwerk bij die cursus kwam kijken. Tegen iedereen die nu denkt: ‘Ja dus?’ kan ik alleen nog zeggen: stop een paar waterballonnen in je BH en rol dan even goed over de grond. Get my point?

6. Die keer dat ik een bad boobday had.

Stiekem was dat wel meer dan één keer. Hormonale schommelingen, stress, te weinig gedronken…vertel mij maar waar het aan ligt, maar er zitten van die dagen bij dat er verrekte weinig melk uit de dames komt. Terwijl ik dan veel te snel mijn zorgvuldig opgebouwde melkvoorraad in de vriezer zie slinken, zit er niets anders op om maar even te clusteren en de boobies als sinaasappels elke twee uur tot de laatste druppel leeg te knijpen. Tijd van mijn leven! Not…

7. Die keer dat ik mijn kolfset vergat.

‘Dat overkomt je maar één keer.’ zei mijn collega. Ha. Hahaha. Hahahahahabaha!

LEES OOK:Dit is hoe vaak je zou moeten kolven als je borstvoeding geeft

8. Die keer dat ik mijn zoogcompressen vergeten was…

…en ook geen schoon shirt mee had. Ehm, ongemakkelijk. Thank God was het warm en thank God viel de schade door de drukke bloemenprint op mijn blouse niet op.

9. Die keer dat ik mijn kolfmaatje ontmoette

Ken je dat, dat twee truckers elkaar tegenkomen onderweg en dat ze dan, ook al kennen ze elkaar niet, even moeten toeteren? Honk honk! Zo ging dat ongeveer toen ik mijn kolfmaatje tegen kwam. Al weken lang stond er een klein blauw tasje naast het mijne, maar ik had geen idee van wie het was.

Tot we elkaar per toeval troffen op de gang, kolftasjes in de hand. ‘Hey!’ Heeey!’ riepen we en zwaaiden met onze tasjes naar elkaar. O, wat vonden we dat leuk! En echt, iedere keer dat mijn borstjes en ik in een hoekje van het kantoor ons beste beentje voor zetten om die melkvoorraad weer aan te vullen, maakt de gedachte dat ik niet de enige ben, het net een beetje dragelijker.

Afijn, mijn boodschap moge duidelijk zijn: kolven is een snertklus. Maareh, aanstaande moeders, laat je niet afschrikken door mijn relaas. Hoe vervelend ik het soms ook vind, het is het me meer dan waard. Want hoewel ik ruim dertig uur per week werk, kan ik dankzij dat kolfapparaat al ruim zeven maanden mijn kleintje van melk voorzien en haar thuis nog lekker knus aanleggen.

Enneh, als je de deur goed afsluit, de kamer checkt op verborgen camera’s, je zoogcompressen netjes in doet en ten alle tijden een doekje bij de hand houdt, is het best vol te houden. Succes!

Reageer op artikel:
Ilse: “‘Kolven sucks, en dan niet alleen in letterlijke zin”
Sluiten