Het is he-le-maal normaal als je jouw baby ‘wel kan opeten’

“Hij is zo lief, ik kan die frummelige voetjes wel opvreten!” Denk jij dit – of iets in deze trant – ook altijd zodra je jouw kleine kanjer ziet? Geeft niks, jouw eeuwige snack attacks hebben zich niet ineens ontwikkeld tot kanibalisme. Wat je voelt is heel normaal. En het maakt je ook nog eens een goede ouder!

Betrap je jezelf erop dat je wel heel erg vaak liefdevol knibbelt aan de wangetjes van jouw little human hamster? Uit onderzoek blijkt dat dit niet gek, maar juist heel normaal is. Sterker nog, het heeft alles te maken met evolutie en jouw ‘bonding’-mechanisme. Het is de natuur.

Weet wat je ‘eet’

Baby’s zijn er namelijk speciaal voor ‘gemaakt’ om er schattig uit te zien. Daarvoor gaan we even een stukje terug in de tijd, naar de ontdekkingen van Konrad Lorenz. Dat heeft te maken met het hechtingsmechanisme in dieren, en ook bij mensen. We worden automatisch aangetrokken tot alles wat lijkt op een baby.

De wangen, grote ogen, kleine dikke armpjes: al deze uiterlijke baby kenmerken zorgen ervoor dat jij er gelijk van gaat houden en voor de baby wil zorgen. Een stukje biologie. Het ‘houden van’ kan vervolgens zo enorm zijn, dat de andere kant kan opdraaien waardoor jij baby wel kan opeten.

LEES OOK: Lief filmpje: deze schattige pasgeboren baby wil haar moeders’ gezicht niet loslaten

Extreem lief

Onderzoekers verklaren dit als volgt. Een overdosis van dezelfde trigger die ons een baby schattig laat vinden, kan zo extreem zijn, dat het ontaardt in zogenaamde ‘cute agression’. Ons brein probeert de overvloed aan extreem positieve emoties die je hebt bij het zien van iets schattigs, in dit gevoel een baby, in balans te brengen.

Oriana Aragon, professor Psychologie aan Yale legt uit: “Als je iets of iemand ziet dat zo ontzettend schattig is, heb je een hoge positieve emotie. Deze gevoelens kunnen zo overweldigend zijn, dat dit de compleet andere kant uitdraait en je om één of andere reden op je tanden bijt, je vuisten balt en dingen zegt als ‘ik wil je opeten’.”

Knibbel en knabbel

Dus als iemand of jijzelf je baby wilt opeten, ga je gang. Maar beperk het tot die kleine knabbeltjes aan die tien teentjes. En geef de evolutie de schuld. O en geef jezelf gelijk een schouderklopje, omdat je zo’n goede ouder bent. Het is compleet normaal!

Mother.ly