Column: Halloween is nu dus blijkbaar zelfs op de crèche een ding

Sherita Jager 30 okt 2017 Column

Ik snap die hype rondom Halloween niet, en ik zou het feest dan ook het liefst boycotten. Ik vind het commerciële onzin. Toch ben ik de enige, lijkt wel. Want Halloween is dus blijkbaar een onvermijdelijk feest, zelfs op de crèche. Wist ik veel.

Vandaag tijdens het ‘Pompoenfeest‘ op de crèche viel mijn 10-maanden-oude dochter voor het eerst buiten de boot. Alle kinderen waren verkleed voor Halloween en mijn mini-me had alleen een spinnetje op haar gezicht, en een schattig spinnenspeldje in het haar. Ze droeg een shirt met ‘I love pumpkins’. Outfit on fleek, dacht ik. Trendy en schattig, maar verre van eng. Perfect dus, vond ik zelf.

Iedereen verkleed

Het gevoel dat ik een misser had begaan begon toen ik bij de crèche aankwam. Alle juffen hadden zich verkleed. Ik was zelf zonder make-up en viel dus niet erg uit de toon met mijn ochtendwallen en suikerspinhaar. Toen we het lokaal van mijn draakje binnengingen zag ik een Batman rondkruipen, een enge verpleegster rondrennen en een pompoennetje verveeld om zich heen kijken. Ik liet dochterlief achter bij de normaal lieve juf die er nu uitzag als een… tja wat was het? Iets engs in ieder geval. Uitgelopen make-up, twee gekke staarten en een gescheurd t-shirt. Het had ook de hangover van haar weekend kunnen zijn.

LEES OOK: Zo lief: deze verpleegkundigen breien Halloween-mutsjes voor baby’s

Eenmaal onderweg naar werk bekroop mij een naar gevoel. Heel de crèche was in horrorsfeer maar mijn dochter zat enkel een beetje mooi te zijn met het snoezige spinnetje op haar wang. Ik ben zo’n moeder die haar kind niet laat integreren in de maatschappij, besefte ik. Ik had naar mijn vriend moeten luisteren. Hij herinnert zich zijn eerste Halloween nog goed. Iedereen was cool en eng verkleed maar hij was Donald Duck. Hij wilde ook een coole ninja, een enge clown of een stoere superman zijn, net als zijn grote neven. Donald Duck was zo niet cool, stoer of eng. Donald Duck heeft ook altijd pech, bleek maar weer.

Ontaarde moeder

Maar hoewel ik een ontaarde moeder leek, had ik echt wel mijn best gedaan. Al een paar weken van tevoren begon ik met de zoektocht naar een babyvriendelijk halloweenoutfit. Dat is net zoiets als een gezonde salade van de Mac Donalds. Dat bestaat gewoon niet. Outfit na outfit keurde ik af. Een skalettenromper? Luguber. Een spinnenwebpakje? Lelijk. Een zwart pakje met tutu? Onhandig. Nog nooit was ik zo kritisch geweest. Uiteindelijk zag ik de perfecte outfit: Het truitje met I love pumpkins. Beter kon niet! De hele winter draagbaar en perfect passend bij het thema. Niet dus. Waarom ik niet gewoon een echt halloweenoutfit uitkoos? Ik heb wel duizend en één redenen.

Bewegen

Ik dacht aan de bewegingsvrijheid van mijn dochter. Want hoewel ik haar soms graag eventjes in een dwangbuis zou willen stoppen, vind ik het fijn als ze zich vrij kan bewegen. En in zo een halloweenoutfit kan ze zich toch niet goed bewegen? Bovendien zit het toch niet lekker? Waarom zou ik haar dat aandoen? Daarnaast vind ik Halloween ook commerciële geldverspilling. Ik ben denk ik te nuchter, maar zoveel geld uitgeven voor iets dat ze een keer draagt? Zonde.

Hoezo is Halloween een ding?

En, uhm, Halloween, wat is dat eigenlijk? Mijn vriend en ik wonen in Spanje. Hij is Venezolaans, ik ben Nederlands. Sinterklaas gaan we vieren, duh, Kerst doen we ook wel mee en Pasen wordt ook verwelkomd in ons huis. Ook het viering van de Spaanse Driekoningen is onvermijdbaar. Ik wil niet dat dochterlief een kleurplaat moet kleuren terwijl andere kinderen in de klas leuke werkjes maken voor Driekoningen, omdat papa en mama hadden besloten dat die Drie Koningen niet bestaan. Maar dat Halloween iets is? Dat snap ik niet. Wij wonen toch niet in de Verenigde Staten?

LEES OOK: Deze baby’s zijn verkleed als Disney bad guys en het is echt te schattig

Maar misschien, heel stiekem, zijn alle bovenstaande redenen te verwaarlozen. Want het gemak van mijn dochter kan ik wel voor een paar uurtjes over het hoofd zien. Bovendien ben ik echt geen moraalridder en zit ik ook niet op mijn geld. Diep in mijn hart weet ik waarom ik dit feest het liefst zou verbannen naar de hel. Ik ben eigenlijk een grote poeperd. Ik houd niet van horror, griezelen en duisternis. Als kind las ik ooit een boek van de Griezel-serie ‘De heksen van hiernaast.’ Ik was zo bang geworden dat ik het boek opsloot in een oude kast. Ik was bang dat de heksen eruit zouden komen.

Griezelen is stom

Zelfs als tiener heb ik mijn moeder een keer gebeld na het zien van een enge film. Ik durfde niet meer alleen naar huis te fietsen. Ze kwam mij ophalen. Griezelen is stom en eng en ik heb niks met de doden. De dood gaat ons niets aan. Als wij er zijn, is de dood niet, en als de dood er is, zijn wij niet.

Toch wil ik niet dat Victoria weer buiten de boot valt volgend jaar, dus ik heb besloten dat ze geen I love pumpkin shirt zal dragen. Ook zal ze geen Donald Duck zijn. En het schattige pompoentje komt ook niet binnen. Volgend jaar komt ze in vol ornaat aan op de crèche. Hopelijk ben ik dan inmiddels over mijn angsten heen.

Je leest hier elke dag een verhaal van onze mama-columnisten. Nog veel meer artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.

Reageer op artikel:
Column: Halloween is nu dus blijkbaar zelfs op de crèche een ding
Sluiten