Een slopend gesprek met mijn carrièrevriendin zonder kinderen (zucht)

Afke Bohle 18 okt 2017 De mama

Terug van de dokter (voor zo’n fijn, lichtelijk ongemakkelijk uitstrijkje), loop ik richting centrum. Ik verheug me op een kop koffie met gezelschap. Het is lang geleden dat ik hier tijd voor vrij heb gemaakt. Ik hoop dat het meisje in de kinderwagen vandaag goed gestemd is en ook zin heeft in een (rustig) bezoek aan dat ene tentje op de hoek.

“Hee, hallo dan!”

-“Schatje! Dat is lang geleden. Wat heerlijk om je weer te zien.”

“Ja, leuk, kom je nu vanaf huis of…”

-“Vanaf huis? Haha, nee schatje, we hebben niet allemaal zo’n lekker leventje als jij. Jong moedertje. God wat heerlijk. Nee joh, ik heb er al weer een sessie op zitten vandaag. Bij mijn coach. Goed hoor, heel goed, maar je moet je wel bloot durven geven en dat is… pff… Dat gaat diep hoor.”

-“O ja. Dat van dat ‘blote’ en ‘diepe’ dat herken ik wel. Haha, ik lag namelijk net nog…”

“Anyway, het is een GEK-KEN-HUIS bij mij. De opdrachten stromen binnen. Ik weet van voren niet dat ik van achteren leef zeg maar. Haha!”

“O ja? Bij mij voelt het soms ook wel eens als een gekke…”

80 uur per week

“Ja joh, ik denk dat ik minstens 80 uur per week draai op dit moment. En omdat ik ook met internationale klanten te maken heb tegenwoordig, word ik regelmatig uit mijn slaap gepingd.”

-“O, wakker nachten ja die…”

“Hee, eigen keuze die baby hè? Zeg, hoe is het met jouw tokootje? Masseer je nog een beetje lekker?”

-“Eh ja. Sinds de komst van de derde heb ik mijn uren wel teruggedraaid. Ik ben nu overdag thuis en werk ‘s avonds.”

“Aha, dat klinkt goed. Overdag een beetje lummelen met die kids van je en dan ‘s avonds een beetje bijklussen. Goed geregeld schatje (knipoog).”

-“Nou ik geloof niet dat ik het zo zou omschrijven…”

Koppijn

“By the way, zullen we even wat bestellen? Ik heb knallende koppijn. Ik rolde gisteren pas om 23.00 uur naar binnen thuis en dat is al de derde keer deze week.”

-“Hee, dan draaien we dezelfde uren.”

“Heb jij trouwens al gehoord over Simone? Die heeft haar baan opgezegd en gaat een eigen marketingbureautje beginnen in Singapore. Stoer wijf. Die haalt echt alles uit het leven.”

LEES OOK: 11 dingen die kersverse moeders willen zeggen tegen vriendinnen zonder kind

-“O ja? Leuk voor haar! Waarschijnlijk precies het juiste op het juiste moment voor haar. En hoe doet ze dat met haar kinderen?”

“Wat bedoel je?”

-“Nou, gaan die naar de kinderopvang, blijft haar man thuis of werkt ze om de tijd met de kinderen heen?”

“(proest) Om de tijd met de kinderen heen? Kletter jij eens even heel snel van je roze wolk. Laat mevrouw Bussemaker en de feministen onder ons het maar niet horen. Maar goed, ik zit dus in een vette flow de laatste maanden. Ik denk dat ik de afgelopen vijf maanden meer over mijzelf heb geleerd dan alle 42 levensjaren bij elkaar.”

Fijn voor je schatje

-“Wauw. Dat heb ik ook sinds ik moeder ben. Nog nooit zoveel geleerd, nog nooit zoveel uitnodigingen tot bewustwording op mijn bordje gekregen.”

“Fijn voor je schatje. Maar ik merk dus echt dat ik allerlei nieuwe skills heb ontwikkeld. Inspelen op deze hectische tijden, organiseren, voorspellen, plannen, prioriteiten stellen, incasseren (het gaat nooit zoals je verwacht en verwacht vooral geen applaus), grenzen stellen (de eisen die klanten soms stellen, dat wil je niet weten), creatief met moeilijke mensen omgaan (ze kunnen soms mekkeren hoor die werknemers), vernieuwen, logistieke vaardigheden (ik kom overal tegenwoordig), je op onbekende terreinen durven begeven, je niet uit het veld laten slaan door de concurrent, on speaking terms blijven met de andere aandeelhouders, ook op stressvolle momenten, oog blijven houden voor wat er in de wereld gebeurt, eindeloos geduld en voor jezelf zorgen. Dat laatste is echt heel belangrijk merk ik. Nu het bedrijf groeit voel ik de druk toenemen. De verantwoordelijkheid die ik draag is groot hoor. En ik moet altijd beschikbaar zijn. Maar goed, voor het eerst heb ik het gevoel dat ik zinvol bezig ben.”

Functie

“Precies, dat bedoel ik, we zijn met dezelfde dingen bezig. Wat ik me afvraag, ik onthoud die Engelse termen slecht, hoe zou je jouw functie in het Nederlands noemen? ”

-“Geen idee schatje. Is dat belangrijk voor je? Zeg wanneer kunnen we jou weer terugverwachten uit je roze cocon? Grapje. Maar serieus, we gaan wel weer lekker terug de maatschappij in hè?  De uurtjes die je nu draait riekt een beetje naar ‘hobby’. Zo verlies je het contact en sterven er voor je het weet enkele hersencellen af. Hoe langer je wacht, hoe minder de buitenwereld nog op je zit te wachten hoor.”

LEES OOK: 5x dit had ik willen weten tijdens mijn eerste jaar als moeder

“Ik heb juist het idee dat ik middenin de maatschappij sta. Ik mag drie jonge levens begeleiden naar volwassenheid. Dat brengt iedere dag en nacht weer nieuwe uitdagingen, een hoop liefde en groei met zich mee. Ik run een misschien kleine, maar wel levendige praktijk die ik serieus neem en waar ik me zeer bij betrokken voel. Ik drink koffie met mijn dementerende eenzame buurman, laat de hond uit van de werkende tweeverdieners aan de overkant, moet over een half uur op school 30 kleuterhoofden controleren op neten en luizen, vang een vriendje van werkende ouders op na schooltijd, sta vanmiddag op het voetbalveld te helpen bij de training van de oudste, met een baby aan mijn borst en een jengelende kleuter aan mijn been die naar huis wil en de collectebus staat klaar voor vanavond. Dat vraagt van mij precies de skills waar jij het over hebt. Ik zou als werkgever een sterke voorkeur hebben voor ouders die herintreden, wat ik dus een stom woord vind. Sterker nog, waarom zet niemand het ouderschap op zijn cv?”

-“O schatje, ik hoor de hormonen door de ruimte vliegen. Gelukkig heb je je gevoel voor humor nog niet verloren.”

“Het was eigenlijk geen grap.”

-O wacht, we hebben een beller, die moet ik even nemen, ben zo terug.”

Even later

– “Ben ik toch bijna vergeten dat ik zo een RE-TE saaie lunchafspraak heb met een vaste klant van ons. Doet een beetje moeilijk. Maar goed, kan ik straks mooi weer een factuurtje swipen. Wie tijd van mij rooft, moet daarvoor betalen.”

“O dat saaie, dat ken ik ook ja na de zesde keer ‘Nijntje aan zee’ te hebben voorgelezen. Voor mij is het ook tijd om te gaan. Dit meisje heeft…”

-“Zeg wanneer zien wij elkaar weer? Over een paar maandjes? Dan ben ik over het hoogtepunt van de verbouwing heen. Had ik daar al over verteld trouwens? Valt niet mee hoor verbouwen. Iedere dag die werklui over de vloer en van dat fijne bouwstof, overal, niet uit te leggen als je het niet hebt meegemaakt. Anyway, terrasje pakken in de zomer? Ben jij ook een beetje uit getut. Kunnen we het weer eens over wat anders hebben dan baby’s. Nou schatje, we appen, heerlijk om je weer gezien te hebben!”

“Verbouwen. Klinkt pittig. Maar eh, hoe zit het op dat gebied eigenlijk met ‘eigen keuze’?”

-“Wat, wat? Ik versta je niet meer, luv you, moet echt gaan nu!”

Het is sowieso lastig, het balanceren van werk en privé. ‘Ik voelde me nooit helemaal moeder, en nooit helemaal collega’

Niets meer missen? Like ons op Facebook.

Reageer op artikel:
Een slopend gesprek met mijn carrièrevriendin zonder kinderen (zucht)
Sluiten