Ellis: “Ik heb zo’n hekel gekregen aan de vraag: slaapt die van jullie al door?”

Als iets me heel kostbaar is, dan is het slaap. Ik ben gek op slapen. Uitslapen, dutjes op de bank. Heerlijk! Als ik ’s avonds het bed in stap, dan is dat met een heel blij gevoel.

Dan komen er kinderen en dat maakt het uitslapen al een stuk lastiger. Dat gaat naar nihil. Wat vond ik het dan ook heerlijk dat toen onze oudste een baby was, ze na de eerste voeding ‘s morgens nog lekker ging slapen. En ik dan ook nog lekker een paar uurtjes slaap pakken. Genieten.

Met een tweede ging dat niet meer, maar dan waren de momentjes met de oudste samen heel fijn als de baby sliep. En met die nachtvoedingen heb ik, ondanks dat ik zo gek ben op slapen, nooit problemen mee gehad. Vond het altijd een mooi moment. Als de wereld slaapt en alles is stil en donker, om dan samen te zitten en verder niks om ons heen. De rust van de nacht gaat dan met liefde ten koste van  nachtrust. Maar als die nachtrust nooit komt, dan wordt het een ander verhaal.

Slaaptekort

Ik heb zo’n hekel gekregen aan de vraag: ‘Slaapt die van jullie al door?’. Helemaal om dan om je heen antwoorden horen die bevestigend zijn. ‘’Ja hoor, na 6 weken al’, ‘Oh direct’. Met daarbij, heel logisch, een blije trotse blik. En dat dan terwijl je zelf loopt te tollen van slaaptekort. Ik zei dan wel, dat het bij ons niet zo was. Dan kreeg je duizend en één tips.

Alles geprobeerd. Bij ons op de kamer, bij ons in bed, in de eigen kamer. Lampje aan, lampje uit, muziekje aan, bed omhoog aan de achterkant. Warmere kleertjes, minder kleertjes aan, met kruik, zonder kruik, toch maar weer een fles ’s avonds, wel een speen, zonder speen. En zo voort…. Maar iedere nacht zo’n 5 tot 6 keer wakker. En toen het kouder werd, een stroom aan oorontstekingen.

Geen energie

Wat dus altijd de boosdoener is geweest, vocht achter de oortjes. Nou, dat doet dat wat met je. Waaronder niet goed slapen en dat gaat ten koste van ongeveer alles. Geen energie
meer voor feestjes, uitjes, uit eten. Je schakelt over op automatische piloot, omdat je wel een gezin draaiende moet houden. Maar je voelt je chagrijnig, moe, alles is teveel. Je wordt kortaf, hebt geen begrip meer voor een ander, bent verwijtend en echt niet de leukste thuis. Tel daar de hormonen bij op die nog door je lichaam gieren. En het debacle is compleet. Heb geleerd dat slaap een heel kostbaar goed is!

Kinderen krijgen is echt het mooiste wat ik ooit gekregen heb, maar het slaaptekort… Dat is iets waar ik nooit aan zou kunnen wennen. Gelukkig gaat het nu heel erg goed. We slapen weer nachten door en als een kindje om 6 uur al wakker is, dan voelt dat als ´pas wakker´ en hebben we heerlijk uitgeslapen.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Ellis: “Ik heb zo’n hekel gekregen aan de vraag: slaapt die van jullie al door?”
Sluiten