Ellis: “Ik accepteer al mijn veranderingen, maar grotere voeten?”

Ik heb van die laarzen, van die belachelijk dure laarzen. Zo’n uitgave waarover  je een poosje nadenkt of je het wel of niet zou doen. En als je ze dan koopt, dat het dan je lievelings worden. Het zijn net slofjes, zo lekker zitten ze.

Maar dan, de eerste keer na de bevalling trek je ze aan. Naar dat feestje, want ze passen perfect bij die jurk, die je ook al zo lang niet aan gehad hebt. En die je nu weer past. De laarzen maken de outfit compleet. En die jurk, ja die past wel. Maar die heerlijke laarzen niet meer.

Dikke voeten

Ik had er wel eens over gelezen, dat voeten groter zijn na een zwangerschap. Ik dacht dat dit kwam door vocht vasthouden of iets dergelijks. Ik begreep ook best toen ik met bijna 40 weken zwangerschap geen schoenen meer kon vinden. Het was warm, dikke voeten. Stond er niet van te kijken. Maar dacht vooral dat het na de bevalling weer goed zou zijn.

Niet dus. Slippers, geen probleem, mijn sneakers, och die gingen ook nog wel. Maar toen ik mijn laarzen weer uit de kast kon halen en ik hét feestje had waar ik deze laarzen perfect aan kon. Tja… Ik zei tegen mijn man: ‘Het lijkt wel of de schoenen gekrompen zijn?’ Geen haar op mijn hoofd die er aan dacht te zeggen dat mijn voeten groter waren geworden, ik heb al 42, en dat is groot genoeg. En ik zei een beetje quasi blij, ‘ze lopen wel uit gedurende de avond, geen probleem, ik kan ze gewoon aan’.

Ellis: “Alles gaat kapot. Je borsten, relatie en banksaldo”

Tenenkrommend

Als ik nu op een feestje was geweest, waar ik de hele avond had kunnen zitten… Of in het fijnste geval bij de voordeur had gehoord; Schoenen uit hoor!  Dan was het vast een perfecte avond geworden. Ware het niet dat een buitengebeuren was, waar je gezellig de hele avond kon staan en dansen. Met leuke muziek die niet eens tenenkrommend was, al deed ik dat wel steeds.

Een uurtje ging wel, anderhalf uur ging ook nog en na 2 uur hoopte ik dat de oppas zou bellen dat we naar huis moesten. Terug lopen naar de fiets was pijnlijk en waar ik hoopte dat het fietsen even zou ontlasten, had ik daar ook dikke pech.

Thuis de schoenen uit! Sorry voeten. En toen dacht ik, houdt het dan nooit op.  Mijn buik heeft striae, ik heb spataderen en mijn haren zijn nooit meer die bos geworden die het ooit was. En dan nu ook nog grotere voeten!

Cliché, maar waar

Ik snap best dat de zwangerschap bij sommige dames, net als bij mij,  ‘zijn sporen nalaat’. En ja, het cliché is waar, je krijgt er echt het mooiste voor terug. Het mooiste van de hele wereld.
En ik accepteer al mijn veranderingen. Ze zijn het ook echt waard. Maar grotere voeten!! Die bijkomstigheid hadden ze wel aan mijn deurtje voorbij mogen laten gaan.

De laarzen staan in de kast en ik kijk er soms naar en dan naar mijn voeten. ‘Krimp dan, krimp dan’ fluister ik ze toe. Wie weet volgend seizoen, dan probeer ik weer. En het seizoen daarna, en daarna, en daarna. Hopelijk pas ik ooit deze heerlijke laarzen weer.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Ellis: “Ik accepteer al mijn veranderingen, maar grotere voeten?”
Sluiten