Ellis: “Alsof alles wat je ooit wenste ineens tegenvalt”

Een depressie na een bevalling blijkt moeilijk bespreekbaar. Zo luidde het nieuwsbericht wat ik vanmorgen las. Er komt een campagne om de postnatale depressie uit de taboesfeer te halen. Ik ben daar een enorme voorstander van.

Postnatale depressie

Ik heb zelf niet te kampen gehad met een depressie, maar ik kan me wel voorstellen dat het je overkomt. De combi slaaptekort en hormonen is niet de beste combinatie. Dan nog een baby die misschien wel veel huilt en een huis wat ineens een bende is.

LEES OOK: Postnatale depressie behandeling: alles wat je wilt weten

Misschien het gevoel van onbegrip in je relatie. Dan moeten we doen alsof we op een roze wolk zitten. En wat wij vrouwen het allerliefste doen, is alle ballen hoog houden. En dan in ons eentje. Want als we hulp vragen dan zijn we zwak. Doe daar nog een misplaatste aanname bij dat alles in ons leven perfect moet zijn en het drama is compleet.

Real life

Maar sommige dingen zijn nu eenmaal niet te verbloemen met een leuk Snapchat-filtertje van een hond of bloemenkrans. Daar kun je geen Instagram-filter overheen plakken. Dat zijn real life problemen, waar hulp voor nodig is. Echte emoties waar ruimte voor moet zijn. Waar je over moet kunnen en durven praten. Waar naar geluisterd wordt. Waarbij je je niet hoeft te schamen.

Maar er voor uit komen, dat is nogal een dingetje. Zeg maar gerust een ding. Alsof je gefaald hebt als moeder. Alsof je niet van je kind houdt. Alsof alles wat je ooit wenste ineens tegenvalt. Maar weet je lieve mama’s, en ook zeker papa’s, als een postnatale depressie je overkomt, durf het te zeggen. Durf die hulp te vragen. Dan ben je een held.

LEES OOK: Babyblues of postnatale depressie? Dit is het verschil

Betere moeder dan je denkt

Je mag trots op jezelf zijn. Dan ben je op de juiste weg. Omdat je weet dat je er beter van gaat worden. En je dan een nog betere moeder wordt dan dat je al bent. Je gaat je grenzen aangeven. Dat is iets zo iets krachtigs.

En dan alle vrouwen, die het nooit hebben durven zeggen om wat voor reden dan ook. Ik hoop dat je het een plek hebt kunnen geven. Dat je er over heen bent gekomen en dat het goed met je gaat. Misschien helpt de campagne je wel, om er alsnog over te praten.

Want het is niet raar, je bent geen slecht mens. Het is verdrietig en er moet ruimte voor zijn. Hopelijk bereikt de campagne zijn doel en durven steeds meer moeders het uit te spreken zodat er meer begrip komt en de postnatale depressie uit de taboesfeer komt!

Reageer op artikel:
Ellis: “Alsof alles wat je ooit wenste ineens tegenvalt”
Sluiten