Ellis: “Als er één beroepsgroep in de wereld is die veel verduren krijgt, is het wel de mama”

Alle mama’s in de wereld; verenigd u! Als we ons al met de ander bemoeien, laten we elkaar dan steunen in plaats van veroordelen.

Pittig

Ik had het niet verwacht te moeten – wellicht omdat ik me toch het meest met mezelf bemoei, dan met een ander – maar als moeder moet je je overal voor ‘verantwoorden’.

Als er één beroepsgroep in de wereld is die het meeste te verduren krijgt, is het wel de mama. Het ouderschap gaat niet altijd over rozen, dat weten we allemaal. En alsof dat niet al pittig genoeg is, wordt je ook nog afgerekend op de keuzes die je maakt.

Werkt ze fulltime, dan vinden we daar wat van. ‘Stopt ze zeker de hele week de kinderen in zo’n opvang’. Werkt ze parttime, dan zijn de ambities de deur uit gegaan toen het kind geboren werd. En een thuisblijfmoeder, tja, die doet de hele dag niks.

LEES OOK: Ellis: ‘Ik doe maar wat als moeder’

Vergif vs zielig

Geef je zoetigheid aan je kind dan wordt er gedaan alsof je ze vergif geeft en voedt je ze suikervrij op dan zijn ze zielig. Op hun derde nog niet zindelijk, dan doe je niet genoeg je best en plassen ze met twee jaar op het potje ben je een streber.

Ben je trots op de kunsten van je kind, ben je een opschepper en als je kind niet zo goed mee kan komen dan zal je wel iets niet goed hebben gedaan. Want we betrekken als mama zijnde alles op onszelf. En niet gek ook, want wat ik net schets is de waarheid. Iedereen vind iets van iemand en het liefst gaan we dat nog allemaal ventileren ook.

Afwijzing nummer zoveel

Maar misschien wil de fulltimer wel minder werken, maar komt het financieel niet uit. En wil de parttimer wel meer, maar is er geen ruimte op het werk. En baalt de thuiswerkmoeder van het thuis zijn, maar durft ze de arbeidsmarkt niet meer op na afwijzing nummer zoveel.

Wat nou als we eens wat minder oordelen en veroordelen en iedereen in haar waarde laat. Dat geeft zoveel rust. Iedere mama zit in hetzelfde schuitje, help elkaar en val elkaar niet af. Dat kost zoveel onnodige energie die we voor honderd andere dingen kunnen gebruiken.

LEES OOK: Ellis: ‘Ik kon niet zonder schuldgevoel naar de supermarkt’

Ik denk altijd dat de mensen die het wel doen, het doen omdat ze zelf ongelukkig zijn in hun eigen setting. En dit afreageren op de mama die het anders doet. Omdat ze de keuzes van de andere mama zelf niet kunnen of durven. Of omdat ze het zelf zo goed weten hoe ze ergens mee om zouden gaan. En als de situatie zich dan voordoet, ze zelf dezelfde ‘fout’ maken.

Zonder oordeel

Iedere moeder struggelt zich door het moederschap. De meeste dagen zijn fantastisch, blij en liefdevol. Maar sommige dagen zijn zwaar, moeilijk en vermoeiend. En dat ‘meeste’ en ‘sommige’ is ook wel andersom.

Als we elkaar nu eens wat meer steunen, luisteren en helpen. Minder veroordelen en beoordelen. De keuzes en opvoedtechnieken respecteren. En ik zeg niet, dat je geen andere mening mag hebben over de keuzes van een ander. Tuurlijk mag je die hebben. En tips zijn ook altijd welkom. Het is denk ik de manier waarop dit overbrengen. Zonder het oordeel te vellen.

Reageer op artikel:
Ellis: “Als er één beroepsgroep in de wereld is die veel verduren krijgt, is het wel de mama”
Sluiten