Ellis: “Alles gaat kapot. Je borsten, relatie en banksaldo”

Marleen Staal 29 mei 2018 Column

Kinderen maken echt alles kapot. En dat begint al bij de zwangerschap.

Hoofd, schouders, knie en teen

Je lichaam. Rekt uit, misschien wel striae, spataderen. Wellicht wat lichamelijk klachten als bijvoorbeeld een zwangerschapsischias. Dan de bevalling. Met een beetje geluk kom je er zonder kleerscheuren vanaf, maar met een knip, scheur, totaal ruptuur, tja.. Het wordt toch niet helemaal meer zoals het was.


Dan je borsten. Wat waren ze mooi, groot en rond tijdens de zwangerschap. En ook na de bevalling en tijdens de borstvoeding. Maar nu, gevalletje zwaartekracht.


LEES OOK:

Je nachtrust gaat eraan. Big time! Eerst natuurlijk om de voeding en knuffelmomenten, dan door ziekte, tanden, dromen, plassen. Elke nacht waarin zich niemand meldt, worden cadeautjes!
 Sowieso je algehele rust. Je bent nooit meer helemaal alleen. Gewoon nooit. Ook al ben je weg of zijn de kinderen weg. Ze zijn er altijd. En daarnaast, als je dan een keer rust hebt, wordt er toch vaak gepoetst, mail weggewerkt, app’jes beantwoord, nog een wasje gedaan etc.

Bye bye baby


Je relatie. Nou ja, die gaat niet kapot. Tenminste bij ons niet, maar die vereist wel meer planning en verdraagzaamheid. Tel de ‘niet meer alleen zijn’-momenten en geen nachtrust bij elkaar op en dan is communicatie echt het toverwoord! En als je dus denkt; misschien helpt een kind krijgen onze relatie wel. Ik geloof niet dat dat zo werkt!

Je banksaldo. Die gaat eraan! Want alles is leuk en lief en schattig. Online shoppen wordt een momentje voor jezelf, maar wel één waarbij de aankopen dan weer uitgaven zijn voor een ander. Ze moeten luiers, voeding, luierdoekjes, kleding, schoenen, buggy’s, kinderwagens, autostoeltjes, bedjes, wiegjes, dekens, speelgoed.
 Er moet misschien wel een andere auto komen en er moet een stoeltje op de fiets. Heb je nog even?

En dan je huis. Een tekening op de muur. Een plets kots over de vloerbedekking, met het loopkarretje tegen de rand van de kast, plint, tafeltje. Vieze handjes op je stoffen bank. Klauwen vol met geld kosten ze, die kinderen.

LEES OOK:

Maar…

Wat maken ze een boel kapot, maar wat maken ze het ook allemaal weer goed. Ik zie ze ontdekken en plezier maken. Ik zie ze opstandig en boos. Ik zie ze verlegen en zelfverzekerd. Ik zie ze als ze slapen en als ze toch nog een keer naar beneden komen voor een kusje of als ze me ’s nachts nodig hebben. Ik zie ze ook als ze er niet zijn, omdat ze in mijn hart wonen.

Ik kijk naar mijn lichaam en ben trots op wat het heeft neergezet. Ik kijk naar mijn man en ben trots dat we dit samen doen. Ik kijk naar ons huis en denk, morgen is er weer een dag. En als ik dan tot slot naar onze bankrekening kijk, dan hoop ik dat alle apparaten die we in huis hebben, nog een hele lange periode mee gaan.

Reageer op artikel:
Ellis: “Alles gaat kapot. Je borsten, relatie en banksaldo”
Sluiten