Marjolein: ‘Hoe kan het dan dat baby’s soms zelfs iedere vorm van voeding weigeren?’

Omgerekend zijn er zo’n 393.000 kinderen die kampen met een eetprobleem. Harde feiten zijn het niet, maar in 1999 waren het zo’n 25% van alle dreumesen en peuters, in 2013 steeg het naar 45% van alle kinderen tot 5 jaar. Eten is naast warmte en lucht een van onze primaire levensbehoeften en dus noodzakelijk. Hoe kan het dan dat baby’s en kleine kinderen die juist zo afhankelijk zijn van die levensbehoeften selectief of heel weinig eten, opzettelijk eten uitbraken of zelfs iedere vorm van voeding weigeren?

Weigeren van voeding wordt pas echt een groot probleem wanneer er een groeiachterstand ontstaat. Een consultatiebureau verwijst je dan door naar een specialist. In Nederland zijn er diverse centra en ziekenhuizen waar verschillende specialisten, zoals een psycholoog, arts, diëtist en orthopedagoog samenwerken binnen een zogenaamd ‘eetteam’ met als primair doel om de oorzaak te achterhalen en het eten zo snel mogelijk weer op te pakken.

LEES OOK: 60 dagen anders eten tijdens je zwangerschap verbetert het leven van je baby

Eetprobleem onder jonge kinderen

Arjon van Es geeft eettraining op een kinderdagverblijf en heeft dagelijks te maken met kinderen die liever niet eten: ‘Wanneer een kind door een eetteam doorverwezen wordt naar Prikkebeen (specialistisch kinderdagverblijf), starten we eerst met een observatie. We willen het kind rustig laten wennen en het geeft ons de tijd om de interesses van het kind te ontdekken. Daarna stellen we een behandelplan op en starten we met de therapeutische eettraining. Pas na 2 tot 3 maanden kunnen we zeggen of het probleem medisch of gedragsmatig is. Vaak zien wij dat een medisch probleem de basis vormt van het eetprobleem. Kinderen zijn hierbij getraumatiseerd geraakt in het neus en mondgebied, door bijvoorbeeld verschillende medische handelingen die zijn verricht. Je kan hierbij denken aan een neussonde die keer op keer in is gebracht. Maar ook reflux is een welbekend probleem dat erg pijnlijk en traumatiserend voor een kind kan zijn. De voeding en zure maagsappen die via de slokdarm omhoog komen, zijn erg pijnlijk. Als reactie hierop kan een kind de voeding dus gaan weigeren. Het probleem begint dan medisch maar heeft een gedragsmatig verloop, er ontstaat een weerstand voor voeding wat zich kan uiten in wegdraaien, huilen, hamsteren (eten niet willen doorslikken) of zelfs uitspugen.’

Moeilijk patroon om te doorbreken

Wanneer er sprake is van een gedragsmatig probleem heeft het kind geen interesse in het eten en realiseert het zich niet dat het een levensbehoefte is. Er ontstaat een patroon dat ouders maar moeilijk weten te doorbreken, hierdoor kan een negatieve spiraal ontstaan. Iets wat op zijn beurt weer gemakkelijk opgepikt kan worden door een kind. Die voelen een negatieve sfeer feilloos aan.

Arjon: ‘We attenderen ouders altijd op het feit dat een eetprobleem niet simpelweg zomaar overgaat. We gebruiken hiervoor altijd een metafoor: het is een laatje met weerstand en trauma dat een kind samen met ouders en specialisten steeds verder dicht moeten zien te krijgen. Wanneer een kind weer eet, zit het laatje dus dicht maar niet op slot. Hiermee bedoelen we te zeggen dat een eetprobleem altijd op de loer ligt en er dus de mogelijkheid bestaat dat het kind weer terug in het oude patroon komt te vallen.’

LEES OOK: De wetenschap legt uit waarom jouw peuter ‘nee’ blijft zeggen

Je kan ervan uitgaan dat een kind dat zich normaal gedraagt, goed groeit en niet moe of lusteloos is voldoende voeding binnenkrijgt. Soms eten kinderen dagen wat minder, door bijvoorbeeld een verkoudheid of doorkomende tandjes, en soms wat meer omdat het nou eenmaal wat lekkerder smaakt. Maar wanneer je ondanks dat toch zorgen maakt, kan je dit bespreekbaar maken op het consultatiebureau of bij de huisarts.

Reageer op artikel:
Marjolein: ‘Hoe kan het dan dat baby’s soms zelfs iedere vorm van voeding weigeren?’
Sluiten