13 bijzondere foto’s en verhalen van moeders die bevielen met een keizersnede

Een keizersnede geen echte bevalling? Doe niet zo gek. En toch zijn er mensen die er zo over denken. HuffingtonPost bracht om die reden een prachtige ode aan moeders die via een keizersnede zijn bevallen. Wow!

In Nederland worden tussen de 15% en 20% van alle kinderen geboren door middel van een keizersnede. Dat getal is lager dan in veel andere landen. In Amerika ligt dit getal bijvoorbeeld op 30%.

Bijna in alle gevallen is een keizersnede geen keuze, maar noodzaak. Toch krijgen vrouwen die via een keizersnede zijn bevallen nog al eens opmerkingen te horen als: ‘Je hebt geen echte bevalling gehad,’ of ‘Oh, jij koos voor de gemakkelijke weg.’ HuffingtonPost maakt korte metten met dit soort onzin en zette 13 moeders die een keizersnede hebben gehad in het zonnetje door een prachtige foto van ze te maken en hun verhaal te delen.

1. ‘Ik houd van mijn litteken… hij glimlacht naar me’

keizersnede

Ligia (37): ‘Mijn vliezen braken 18 maanden geleden. Ik wilde het liefst medische ingrepen vermijden, omdat ik 1) hartstikke bang ben en 2) ik de bevalling zo natuurlijk mogelijk wilde doen. Maar mijn bloeddruk steeg en de gynaecoloog was bang dat de baby in nood was. Op het moment dat er besloten werd tot een keizersnede, was ik het daar helemaal mee eens. Binnen 30 minuten lag mijn kindje op mijn borst.

Ik houd van mijn litteken. Als ik in de spiegel kijk, lijkt het net alsof mijn litteken naar me lacht. Wij hebben dit samen gedaan. Het is eng om ineens te horen dat ze je open gaan snijden en de baby er uit halen, maar het was de beste optie. En ik vind echt niet dat ik iets gemist heb.’

2. ‘Ik wist dat ik rustig moest blijven, anders was alles voorbij.’

keizersnede

Mara (41): ‘Met 37 weken zwangerschap werd ik ingeleid. Alles ging goed, totdat ze de hartslag van mijn kindje niet meer konden horen. Mijn verloskundige zei: ‘Weet je nog dat we het hadden over een spoedkeizersnede? Oké, ik ga nu een code roepen. Als ik mijn hand beweeg, gaat de baby namelijk dood. Ik ga mensen roepen en iedereen komt meteen in actie, maar ik beloof je dat alles goed komt.’ Wat bleek: de navelstreng kwam er uit vóór mijn baby.

Ik ben eigenlijk helemaal geen kalm persoon. Ik doe graag gek. Maar ik wist dat ik op dat moment kalm moest blijven, want anders was alles voorbij. Het was zo anders dan de geboorte van mijn eerste kind, die vaginaal werd geboren en gemakkelijk verliep. Maar het is allemaal goed gekomen.’

3. ‘Ik had zo veel zin in mijn keizersnede, het was fantastisch.’

keizersnede

Jody (42): ‘Acht maanden geleden ben ik bevallen van een tweeling. Ik had super veel zin in mijn keizersnede, het was fantastisch. Mijn man en ik probeerden al een paar jaar zwanger te worden, en ik wilde mijn baby’s dolgraag in mijn armen houden. En weet je wat? Ik houd echt van mijn litteken. Het herinnert mij eraan dat mijn baby’s er eindelijk zijn.’

4. ‘Ik zou willen dat mijn gevoelens bevestigd werden.’

keizersnede

Susan (32): ‘Ik wilde een natuurlijke geboorte, maar na 15 uur vertelde de dokter dat ze het hartje van mijn baby niet konden vinden. ‘Dit is niet goed, je moet nu een keizersnede ondergaan,’ zei hij. Ik was gebroken. Ik was bang, en verloor mijn kans om natuurlijk te bevallen.

Natuurlijk was ik blij met mijn dochter. Ze was immers gezond! Maar het voelde ook alsof ik iets verloren was. Ik ben maanden boos geweest. Bij mijn tweede dochter beviel ik wél natuurlijk. Nu ben ik niet meer boos over mijn keizersnede.’

5. ‘Het is vernederend om mijn lichaam op deze foto’s te zien.’

keizersnede

Molly (37): ‘Ik vind het vernederend om mijn lichaam in deze foto’s te zien. Het is niet hoe ik dénk dat ik er uit zie. Ik moet mezelf er aan helpen herinneren dat ik van mijn lichaam houd. Punt. Ik zorg goed voor mijn lichaam, maar heb er ook negen maanden lang een klein mensje in gedragen. En ondanks dat het een gemakkelijk herstel was na de bevalling, heeft het fysiek z’n sporen achter gelaten.’

LEES OOK: Onderzoek: wacht zo lang mogelijk met het doorknippen van de navelstreng

6. ‘Vroeger wilde ik een tatoeage, maar dat is nu niet meer nodig.’

keizersnede

Liz (27): ‘Ik was drie volle dagen aan het bevallen voordat ik een keizersnede kreeg. De baby was in nood. Hij moest er uit. Het verliep heel anders dan mijn man en ik verwacht hadden, maar dat is oké. We hebben een prachtig zoontje. Hij is gezond.

Ik heb een pacemaker, dus dit is mijn tweede grote operatie. Soms denk ik dat we vergeten wat een enorme ingreep een keizersnede is, omdat het zo vaak voorkomt. Ik wilde een tatoeage nemen als herinnering aan de geboorte van mijn zoontje, maar dat is nu niet meer nodig. Ik heb mijn litteken als reminder.’

7. Ik heb nog steeds een trauma

keizersnede

Marissa (34): ‘Mijn zwangerschap was zwaar en de geboorte was verschrikkelijk. Daarom maak ik vaak het grapje dat het litteken van de keizersnede het enige is wat wél goed gegaan is. Ik probeer het los te laten, ik heb er tenslotte een gezond kind aan overgehouden, maar ik ben er toch door getraumatiseerd.’

8. ‘Ik wilde vaginaal bevallen.’

keizersnede

Savannah (35): ‘Mijn zoon is 3,5 jaar geleden geboren. Mijn moeder is verloskundige, dus ik had me altijd voorgesteld om zonder pijnstilling een natuurlijke bevalling te hebben. Totdat we er achter kwamen dat dat hele idee niet doorging omdat hij in een stuit lag. Ik heb lang het gevoel gehad dat ik gefaald heb. En als ik vriendinnen die wel vaginaal waren bevallen een week na de bevalling met hun kind zag wandelen was ik heel verdrietig. Ik kon niet eens normaal naar de badkamer door de operatie. Mijn litteken was lange tijd een herinnering aan dat gevoel.

Toen ik weer zwanger werd, heb ik er alles aan gedaan om dit keer wél natuurlijk te kunnen bevallen. Ik deed yoga, heb gewandeld, ik zag zelfs een chiropractor. En het heeft geholpen: mijn tweede kindje kreeg ik via een vaginale bevalling. Ik denk dat ik daardoor nu een beter gevoel heb over beide bevallingen.’

9. ‘Ik had geen keizersnede verwacht, maar ik vond het prima.’

keizersnede

Mariel (32): ‘Een paar jaar geleden werd ik aangevallen door een pitbull. Ik heb een groot litteken op mijn been, dus het litteken van de keizersnede stelt voor mij niet zo veel voor. Meestal vergeet ik ‘m zelfs.’

LEES OOK: Vader brengt zelf tweeling ter wereld en de foto’s zijn prachtig

10. ‘Ik kan me nauwelijks voorstellen dat mijn kind hier doorheen paste.’

keizersnede

Latina (41): ‘Toen de bevalling bij 8 centimeter ontsluiting niet doorzette, werd er besloten tot een keizersnede. Omdat ik altijd een erg hoge dosering medicatie nodig heb, voelde ik het toen ze in me gingen snijden. Gelukkig begonnen de medicijnen daarna direct hun werk te doen en was ik verdoofd. Het litteken wat ik nu heb, vind ik niet erg. Het is een herinnering aan waar mijn kind vandaan komt. Ik vind ‘m niet lelijk. Hij is klein. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat mijn kind hier doorheen paste.’

11. ‘Ik heb het schuldgevoel opgegeven.’

keizersnede

Nicole (30): ‘Mijn zoontje was in mijn buik al heel groot, waardoor het verstandiger was om voor een keizersnede te kiezen. Het was eng, maar het ging goed. Het ging snel, in totaal 30 minuten.

Ook bij mijn tweede kind had ik een keizersnede. Je vraagt je dat toch andere dingen af. Zal het litteken groter worden? Gaat het meer pijn doen dan de vorige keer? Het herstel was lastiger dan de eerste keer, maar mijn litteken is prachtig geheeld.’

12. ‘Ik maakte me zorgen dat mijn litteken lelijk zou worden… maar het ziet er niet slecht uit!’

keizersnede

LaShanda (40): ‘Ik herstelde vrij snel van mijn keizersnede, maar de wond wilde maar niet helen. Een verpleegster moest iedere dag naar mijn huis komen om de wond te verzorgen. Ik maakte me zorgen dat mijn litteken lelijk zou worden… maar het ziet er niet slecht uit! Wanneer je het woord litteken hoort denk je al snel aan iets groots en lelijks, maar dat is ‘ie niet.’

13. ‘Ik voelde me erg geliefd en er werd goed voor me gezorgd.’

keizersnede

Caroline (36): ‘Ik ben geboren met glaucoom. Daardoor mag ik niet natuurlijk bevallen, want dat kan schadelijk zijn voor mijn zicht. Ik wist dus altijd al dat ik een keizersnede zou moeten, en dat vind ik prima. De bevalling verliep perfect. Het was fijn en bijzonder en de verpleging en de gynaecoloog waren onvoorstelbaar zorgzaam. Ik zou het achteraf niet anders hebben gewild.’

Wij hebben de verhalen vrij vertaald en ingekort. Wil je het helemaal lezen, kijk dan even hier.

Nog meer mooie, krachtige foto’s: Je lichaam na de bevalling: Deze prachtige fotoserie zet vrouwen in hun kracht

Huffington Post