Mama’s, een paar huisregels (en de vriendelijke groeten van de moedermaffia)

Ilse Langerak 29 mrt 2018 De mama

Beste aanstaande moeder. Gefeliciteerd! Over enkele weken wordt u moeder en daarmee wordt u automatisch lid van de Moedermaffia. We verheugen ons erop u en uw kindje te verwelkomen tot ons genootschap. Middels deze brief willen wij u vast informeren over onze huisregels. Wij rekenen er op dat u deze van te voren goed doorleest.

1. Laat merken dat u luistert

Wanneer een mede-moeder u een verhaal over haar kindje vertelt, laat u merken dat u haar gehoord heeft door direct een anekdote over uw eigen kind te vertellen. Waarom doorvragen als u uw zin ook kunt beginnen met ‘Mijn kind…’?

2. Wees zo positief mogelijk

Over uzelf, welteverstaan. Met name moeders die zojuist hun hart hebben uitgestort over hun twijfels en hun zoektocht, horen graag dat u gelukkig weinig hinder heeft ondervonden. ‘Al gestopt met werken? Goh, ik werkte twee weken voor mijn bevalling nog gewoon full-time.’ ‘Die van ons heeft nóóit krampjes, dat komt doordat ik gewoon heel bewust eet!’ ‘Ja, die van ons sliep in het begin ook moeilijk door. Maar sinds ik elke avond newborn yoga met hem doe terwijl ik Bulgaarse volksliedjes zing, hebben we daar geen last meer van!’

3. Stel vragen

Dat staat geïnteresseerd en voorkomt dat men u een betweter vindt. Bijvoorbeeld: ‘Kan die van jou nog niet zitten?’ ‘Ben je nu al gestopt met borstvoeding?’ ‘Nu al weer aan het werk? Hoe vind je kindje dat?’

4. Geef opbouwende kritiek

Laat een mede-moeder gelieve nooit weten dat u vindt dat ze het best puik doet. Heeft ze niets aan. Veel leerzamer en oprechter is een goed geplaatste steek onder water. ‘Ga je nu al een weekend weg? Nou, ieder zijn eigen ideeën, natuurlijk, maar *willekeurig advies orgaan* adviseert toch echt anders. Maar ja, jij hebt je drukke leventje, hè.’ ‘Hoezo prop je daar steeds een speen in? Zal voor jou vast heel makkelijk zijn… Mijn kind troostte ik door ondersteboven ‘Ave Maria’ te jodelen. Veel beter voor de hechting.’ Dit soort kritiek brengt u uiteraard gepaard met uw allerliefste glimlach of, digitaal, een knipoog-emoji. U wilt tenslotte niet als de feeks van de buurt bekend komen te staan.

Mocht je echter in een echt strijdbare bui zijn, kunt u natuurlijk ook over gaan tot rechtstreekse bombardementen. ‘Hoe dom ben je als je foto’s van je kind op social media plaatst?’ ‘Je hebt je kind alleen gelaten? Walgelijk!’

5. Wees niet bang om een statement te maken

Onthoud goed dat u het altijd beter weet dan een ander. Als een mede-moeder na een lange zoektocht eindelijk antwoord op haar vraag vindt, dan vind u daar wat van en dat hoeft u niet onder stoelen of banken te steken. Nuance of bescheidenheid zijn nergens voor nodig, wat voor u en uw kindje geldt, geldt vanzelfsprekend voor de hele wereld. ‘Dragen in de draagdoek is écht veel beter voor de hechting.’ ‘Oorbellen zijn kindermishandeling.’ ‘Als je je carrière niet wilt opgeven, moet je niet aan kinderen beginnen.’6

6. Vergeet uw moederhart niet

Mocht u nou met zo’n eigenwijze troela te maken hebben die toch gewoon haar eigen plan trekt, kunt u uw argumenten kracht bij zetten door ze te beginnen met: ‘Mijn moederhart…’ Dat moederhart heeft de ander per definitie niet. Anders deed ze het uiteraard wel op uw manier.

7. Heb oor voor detail

Tenslotte: als u zorgvuldig luistert en hierbij grotendeels de clou probeert te negeren, zal u veel van bovenstaande technieken kunnen toepassen. U zal merken dat de gemiddelde luisteraar gemakkelijk verleidt word tot het plaatsen van opmerkingen in de trant van: ‘Joh, wat lastig voor je!’ ‘Jeetje, wat fijn dat je dat gelukt is!’ of ‘Hoe voelt dat voor jou?’. U niet. Want waar een ander een verhaal over een zoekende moeder hoort die na veel trial and error eindelijk heeft ontdekt dat haar kindje het beter doet op kunstvoeding dan op moedermelk en dat heel erg fijn voor haar vindt, hoort u haar natuurlijk ook zeggen dat het ‘stiekem ook best makkelijk is dat papa ‘s nachts ook eens een flesje kan geven.’ En daar heeft u uiteraard een mening over (zie tip 5): ‘Zou je het niet nog even proberen (tip 2)? Het klinkt namelijk alsof je het puur voor je eigen gemak doet (tip 4). Mijn kind (tip 1) kreeg borstvoeding tot ze anderhalf jaar oud was. Dat was in het begin ook moeilijk, maar met een beetje geduld is het ons gelukt (tip 2). Mijn moederhart zei me dat ik gewoon vol moest houden (tip 6).’

We gaan er vanuit dat u zich aan bovenstaande regels houd. Zo houden we het met elkaar gezellig.

Warme groet,

De Moedermaffia

Ps. Opzegging is helaas niet mogelijk

Reageer op artikel:
Mama’s, een paar huisregels (en de vriendelijke groeten van de moedermaffia)
Sluiten