Ellis: “Ik was al geen Doutzen, maar nu twijfel ik: badpak of bikini?”

Daar sta ik dan voor de spiegel. Een stapel bikini’s op het bed en ernaast een stapel figuur corrigerende badpakken. Een weekje vakantie naar de zon staat op het programma. En ook al weet ik al een hele tijd dat deze vakantie eraan komt. Komt ie toch nog zo’n 6 kilo te vroeg.


Vorig jaar met het mooie weer had ik nog het ‘excuus’ dat ik net bevallen was. Maar nu we een jaar verder zijn, is dat niet meer aan de orde. En ja, alles is best wel weer wat in de richting van het lichaam van voor de bevallingen, maar het is gewoon niet hetzelfde.
Ik weet best dat je lichaam na je zwangerschap verandert en dat we dit moeten omarmen. En trots zijn, want we hebben toch een heel nieuw mens op de wereld gezet en dat laat nu eenmaal zijn sporen na.

Trots in de winter


Maar dit weten, en dit ook zo ervaren en voelen, zijn natuurlijk twee hele verschillende dingen. Verstand versus gevoel. Natuurlijk ben ik ook trots, dat mijn lichaam dit gedaan heeft, maar dat ‘trots’ ben ik toch net wat meer in de winter dan in de zomer. In de periode van de lange vesten en de broeken die de boel toch nét even wat meer camoufleren en waar sjaaltjes de beste accessoire zijn. Dan voel ik me toch echt zelfverzekerder dan in de zomer.

Blote benen met spataderen van na de bevalling. Een buik die veel minder strak is met ook striae. Borsten in een andere vorm. Ik was al geen Doutzen, en maatje 38 is ook niet aan mij besteed, maar toch twijfel ik nu over wat ik meeneem naar de komende vakantie. Het badpak dat wat meer verhult of de bikini.


Met een zucht kijk ik naar mijn spiegelbeeld. Even van opzij, buik inhouden. Zo valt het nog wel mee. Maar om nu de hele tijd mijn buik in te houden…
Ik weet ook wel, dat ik tijdens de vakantie het drukker heb met de kinderen, dan met het druk maken over hoe mijn lijf eruit ziet. Maar zo tijdens het inpakken is de twijfel volop aanwezig.

Stapje voor stapje


Voetstapjes op de trap halen me uit mijn gedachten. De slaapkamer deur zwaait open en daar staat mijn dochter.
‘Mama, heeft jij ook een bikini aan? Voor de vakantie?’ Twijfelend kijk naar de stapel badpakken.
‘Mam, ik heeft ook een bikini. Doen we samen een bikini aan? Ze kijkt me vragend aan.
‘Ik vind je heel mooi met de bikini mama’. Dat was het juiste zetje. Net wat ik nodig had. Ik ontspan.
‘Ja lieverd, mama doet ook een bikini aan op de vakantie. Dan zijn we samen heel mooi.’

De stapel corrigerende badpakken verdwijnen meteen ver achterin de kast. En de bikini’s belanden op de stapel met kleding die mee moet op vakantie. Ik ben er klaar voor!