Een baby heeft invloed op het hele gezin (maar op iedereen een beetje anders)

Afke Bohle 12 dec 2017 Column

“Ach ja, we weten allemaal hoe dat is,” zei mijn coach toen ik zwanger was van de tweede. We praatten over het krijgen van een broertje of zusje en hoe dat is voor het tot dan enig kind in het gezin. Ik, zelf enig kind, knikte, maar wist eigenlijk niet waar hij het over had. Nu, vier jaar later, hebben onze zonen er een zusje bij gekregen en besef ik dat de komst van een baby invloed heeft op iedereen in het gezin.

De baby (2 weken)

Het brood is bijna op. Ik stel een bezoek aan de winkel moment het liefst zo lang mogelijk uit. Ik wil nog niet terug in de buitenwereld. Ik wil kijken naar jou en hoe je ademt als je slaapt. De grimasjes op je gezicht en geluidjes die je maakt. Zou je al dromen? Ik wil zeker weten dat je het nog ‘doet’. Je bent zo’n mooi en groot cadeau. Ik wil de sporen van nesthaartjes volgen op je rug en armen. De bewegingen die je vingers maken als je aandachtig luistert lijken op die van een tovenaar. Je armen die nog een geheel eigen leven leiden laten je schrikken. Zo vaak heb ik al met jou gepraat toen je in mijn buik zat, maar nu je eruit bent versta ik je huiltjes soms echt niet. Dan denk ik: ‘Die derde doe je er heus niet ‘even’ bij.’

Ik wil ruiken aan jou en de geur van pasgeboren opsnuiven. In deze kamer is het stil en draait het om drinken, slapen, boertjes, schone luiers en heel veel knuffelen. Jouw wereld is nog raadselachtig, klein en veilig. Gisteren bezochten we het consultatiebureau. Daar lag jij op het aankleedkussen tussen allemaal andere baby’s. Het leken reuzen in vergelijking met jou. En ze waren helemaal niet zo mooi als jij. Ik heb je snel weer ingepakt en meegenomen. ‘s Nachts als de wereld slaapt en jij met je lijfje tegen mij aan kruipt wil ik de tijd stilzetten. Laten we hier altijd blijven.

De oudste (7)

Toen jouw broertje vier jaar geleden geboren werd, vroeg je aan de kraamhulp of ze iets vergat mee te nemen toen ze wegging, de baby bijvoorbeeld. De teleurstelling was van je gezicht af te lezen toen bleek dat die baby bij ons zou blijven. Deze keer kun jij je ogen niet van je zusje afhouden. Je wil het liefst ieder moment met haar op de bank zitten en helpt me graag met aankleden. Als ze begint te huilen, ren je naar boven om haar te troosten. Je vertelt iedereen trots dat je een zusje hebt. Laatst zei een vriendje tegen je: “Ja, dat weet ik nu wel!”

LEES OOK: Column: 9 praktische dingen die je echt wilt doen voor de baby er is

Verontwaardigd kwam je thuis (“Dat is toch niet leuk mama?”). Jij leidt steeds meer een eigen leven, los van mij. Het is gevuld met vrienden, school en sport. De dag na de geboorte herinnerde je mij voor de zekerheid even aan je ‘schermtijd’ en dat die toch gewoon doorging, zusje of niet. Wanneer ben jij zo groot geworden? Dat vraag ik me af als ik ‘s avonds nog even bij je kom kijken hoe je ligt te slapen. Ik hoop dat je me op blijft zoeken als je me nodig hebt en dat je weet dat je ook nog klein mag zijn, ook al ben je nu de ‘áller oudste’.

De middelste (4)

Wanneer de kraamhulp even uit het zicht is of wanneer je vader onder de douche stapt glip jij snel mijn slaapkamer in en klimt op het bed. “Ga jij mij missen?” vraag je voor de zekerheid als je met je vader en je broer op stap gaat. ‘s Nachts kruip je naast me in bed en zegt: “Mijn benen kunnen niet slapen van het donker.” Toen je zusje nog in mijn buik zat geloofde je niet dat ik jou na haar komst nog net zo lief zou vinden als daarvoor. Tijdens het laatste kraambezoek schopte jij ineens een voetbal door de openslaande deur naar binnen. Nadat we daar iets van hadden gezegd deed je het nog een keer zonder te blikken of te blozen. Zo kennen we je helemaal niet. Je zusje heeft een grote aantrekkingskracht op je.

Je zit graag aan haar. Zo kan een liefdevolle aai overgaan in het trekken aan een haar en het geven van een kusje overgaan in het knijpen in een oor. Zodra je zusje in de box ligt, klim je op mijn schoot en stopt met een triomfantelijke blik je duim in je mond. Herovering geslaagd. Ik zie het. Ik zie hoe je worstelt met deze nieuwe situatie en hoe jij zwijgt als de visite suggereert dat jij wel heel blij zult zijn met zo’n lief, mooi zusje. Ik begrijp het. Jij voelt goed aan dat ik bezet ben en minder beschikbaar voor jou op dit moment.  Jij zult je weg moeten vinden en een nieuwe (zichtbare) plek. Ik beloof je dat ik er voor je zal zijn en blijven in die zoektocht. Laten we binnenkort gaan zwemmen samen. Dan mag er niemand anders mee, zélfs je zusje niet.

De echtgenoot

Eerlijk? Wij zien elkaar niet zoveel de laatste tijd. Jij slaapt op zolder en draait de ochtenddiensten met de twee oudste kinderen. Ik lig een verdieping lager, met ons meisje en draai de nachtdiensten. Inmiddels zijn we, twee kinderen verder, over de romantische plaatjes (wij doen alles samen en ieder doet even veel) heen gegroeid. Ons doel is een zo’n praktisch mogelijke verdeling. Dat scheelt bakken energie. We vormen een goed team deze keer. Onze communicatie bestaat uit het doorgeven van boodschappenlijstjes, uitleg over de knoppen van de wasmachine, doorgeven van de slaap- en voedingstijden van onze jongste (in een poging daar iets van logica in te ontdekken), goedemorgenkusjes, dag-tot-straks-kusjes, welterusten-kusjes, wat-is-ze-mooi-hè-onze-dochter-kusjes en ik-heb-even-geen-tijd-maar-vind-je nog-steeds-lief-kusjes. Kom je binnenkort weer eens logeren in ons grote bed?

Ik

Je bent meer dan een mama en hoeft niet alles te weten en voor de anderen op te lossen. Niet vergeten.

Column: Klaarkomen tijdens de bevalling. Eehhh, wat?

Reageer op artikel:
Een baby heeft invloed op het hele gezin (maar op iedereen een beetje anders)
Sluiten