Column: ‘Hoezo kan ik alleen nog maar praten over hoe fantastisch borstvoeding is?’

Ik kan het niet onderdrukken. Het stroomt er gewoon uit, niet alleen de melk maar ook de spraakwaterval over mijn borstvoedingservaring. Zal er bij het geven van borstvoeding een marketing-gen worden geactiveerd? Een gen waardoor moeders alleen nog maar kunnen praten over hoe fantastisch borstvoeding wel niet is?

Op de vrijdagmiddagborrel gooi ik mijn collega dood met feitjes. Hij vroeg er zelf om, toen hij vroeg of ik wel een wijntje mocht, of dat ik geen borstvoeding meer gaf. Hij bleek interesse te hebben in de wonderlijke wereld van baby’s en borstvoeding: bij het minste of geringste stopt zijn zus haar borst altijd in de mond van zijn dikke neefje, zegt hij. Mentaal high five ik zijn zus.

Zoveel lol

Over het algemeen let ik let altijd op dat ik mijn overtuigingen niet opdring, ruimte laat voor andere denkbeelden, en niet betweterig overkom. Ik heb tijdens mijn borstvoedingsmarketingpraatje tegen mijn collega dan ook niets stoms gezegd over kunstvoeding, want kunstvoeding is helemaal niet stom. Maar man o, man, wat heb ik een lol met het borstvoeden van mijn inmiddels niet meer zo kleine baby.

LEES OOK: 11x totaal onrealistische stockfoto’s van moeders die borstvoeding geven

Wat is dat toch dat ik zo graag over borstvoeding praat? Hoor ik nu tot de beruchte borstvoedingsmaffia? Het is iets zo normaals, borstvoeding geven. Ik hoop toch ook niet op een applaus als ik ‘s morgens weer een mooi poepje doe. Laat staan dat ik het met trots verkondig op de werkvloer! Misschien doet het mij bijzonder voelen. Ik voel mij nodig en geliefd, ook al heeft dochter vooral oog voor mijn grote borsten. Ik vraag me af of ze mij ook zo graag zou zien als ik weer op maatje doperwt zit. Wil ze mij alleen om mijn grote borsten?

Verdedigen

Ja het is vervelend dat ik mijn keus om nog steeds borstvoeding te geven, moet verdedigen. “Hoe lang ga je nog door?”, hoor ik al vanaf maand 3. Alsof het een speciale service is dat ik verleen. En ja, het is vervelend dat borsten voornamelijk als lustobject worden gezien en ik mij daarom zou moeten verstoppen of schamen tijdens het geven van borstvoeding. Borstvoeding geven een intiem moment? Ik geloof nou niet dat mijn dochter dit zo beleeft. Ze wil gewoon eten. En ikzelf hoor ook geen paradijsvogel fluiten als ze weer eens drinkt.

LEES OOK: Moeder geeft borstvoeding in een Victoria’s Secret winkel en mensen trekken het totaal niet

Misschien wil ik ook wel gewoon erkenning. Hoe leuk het ook is, het is een opoffering. Mijn lichaam staat al 12 maanden lang in het teken van mijn dochter. Dag en nacht is de melkfabriek bezig. Mijn borsten vertellen hoe laat het is en doen mij kolven. Hormonen zorgen ervoor dat de melk eruit spuit op de meest gekke momenten en zelfs mijn kledingkeuze is gebaseerd op borstvoeding geven.

Trots

En misschien ben ik stiekem ook wel een beetje trots. Trots dat wij het al 12 maanden zo gezellig hebben, en trots dat mijn lichaam doet wat het hoort te doen. Trots dat mijn borsten eindelijk echt van nut zijn en trots dat mijn dochter groeit op mijn melk. Waar de borst vol van is stroomt de mond van over. En zo erg is dat eigenlijk ook niet, toch?

Ja, ja, er wordt nogal wat over borstvoeding gedeeld. Dit zijn bijvoorbeeld de 6 de meest besproken borstvoedingsfoto’s op social media.