Column: ‘Ik had een burn-out, en een baby…’

Mijn werk opgeven als er kinderen zouden komen? Dat nooit! Heel stellig besloot ik dan ook om 32 uur te gaan werken want: ‘ik ben niet alleen moeder, maar ook nog gewoon mezelf’.  Het klonk zo mooi. In theorie. De praktijk bleek toch een tikkeltje anders te liggen.

Als journaliste was ik gewend om veel te werken. Op papier was het 40 uur, in de praktijk vaak veel meer. Het nieuws stopt immers niet om 17.00 uur, dat gaat dag en nacht door. Toen ons eerste kindje zich aandiende, besloot ik iets te gaan minderen. 32 uur in 3,5 dag, dat moest het worden. Dat betekent dus drie dagen van 9 uur en een dag van 5 uur. Op dinsdag en woensdag zou ons zoontje naar opa en oma gaan, op donderdagochtend en maandagochtend naar het kinderdagverblijf en op maandagmiddag zou ik thuis gaan werken.

Prima toch? Tja.

Ik had er alleen geen rekening mee gehouden dat thuiswerken toch anders is met een baby om je heen. En ik had ook niet verwacht dat ik die uren het liefst zou besteden aan urenlang knuffelen en tutten met mijn zoontje. En dat ik het zo moeilijk zou vinden om hem 3,5 dag per week te moeten missen, daar had ik vooraf heel hard om gelachen. Want ik was niet alleen maar moeder, maar ook nog mezelf.

LEES OOK: De werk/baby-spagaat: ‘ik voelde me nooit helemaal moeder, en nooit helemaal collega&’

Een maand of 8 werkte deze nieuwe constructie prima. Of nou ja, steeds vaker zat ik op zondagavond te huilen op de bank. De spagaat tussen werk, moeder zijn, een sociaal leven onderhouden en oh ja, ik heb ook nog een relatie: het brak me helemaal op. Toen ik voor de zoveelste keer chagrijnig thuiskwam en bij een opmerking van mijn lief totaal uit mijn slof schoot, was de maat voor hem vol. Een dag later zat ik de bij de huisarts en die stuurde me subiet naar huis. Ik had een burn-out.

Moe, zo moe

Nog nooit ben ik zo moe geweest en heb ik zoveel geslapen. En nog nooit heb ik stiekem zo genoten van ziek zijn. Urenlang wandelde ik met mijn zoon in de kinderwagen door de bossen, ik las boekjes voor, stoeide met hem en zong eindeloos vaak ‘In de maneschijn’. Mijn krachten namen toe en tijdens een van onze wandelingen drong het tot me door: het moet anders.

In mijn vakgebied is het vrij eenvoudig om te gaan freelancen. En toen ik via bekenden aan een paar opdrachten kon komen, hakte ik de knoop door en schreef me in bij de Kamer van Koophandel als freelance journalist en tekstschrijver.

Meer rust

Een jaar later kan ik zeggen dat ik eigenlijk net zoveel werk als ik toen ik in loondienst was. Maar ik kan het zo makkelijk om mijn peuterzoon (en nummer 2 in de buik) heen plannen. Ik heb meer rust, en dat geldt daardoor voor het hele gezin. Moederschap en werken, het kan prima samengaan. Als je maar doet wat voor jouw (moeder)hart goed voelt.

Je leest hier elke dag een verhaal van onze mama-columnisten. Nog veel meer mooie artikelen lezen? Like ons op Facebook, dan houden we je op de hoogte.

Reageer op artikel:
Column: ‘Ik had een burn-out, en een baby…’
Sluiten