Zwanger 24 jan 2019 Karin Broeren

Karin: “Bevallingsverlof is geen vakantie, ik herhaal: bevallingsverlof is géén vakantie”

Ken je dat? Je bent nog wat taken aan het overdragen aan je collega op de laatste dag voor je zwangerschapsverlof. Je sluit vervolgens je computer af en een collega roept als hij de deur uitgaat tegen je: ‘Fijne vakantie hè! Tot over een paar maanden!’ Pardon… vakantie?!

Op een of andere manier heerst er een groot misverstand over zwangerschaps- en bevallingsverlof. Met name bij mensen die a: geen kinderen hebben of b: ooit in een ver verleden vader zijn geworden, maar blijkbaar totáál vergeten zijn hoe het is om een baby in huis te hebben. Deze mensen reageren altijd een beetje zuchtend en mompelend iets in de trant van: ‘Ik denk dat ik ook maar een kind neem, ik wil ook wel een paar maanden vakantie.’

Pure noodzaak

Nu moet ik zeggen dat mijn zwangerschapsverlof – dus de weken vóórdat er ineens een klein, nieuw ieniemienie-wezentje in ons huis lag – ook heerlijk relaxed was. Ik had een fijne zwangerschap zonder veel gekke kwaaltjes. Mijn zwangerschapsverlof leek dan ook een soort foute all inclusive-vakantie: eten, liggen, slapen, eten, liggen, slapen en heel veel kreunen en steunen als ik op moest staan om naar de wc te gaan. Maar goed, ik kón ook gewoon niet meer dagelijks naar werk gaan met die enorme pens. Uit bed komen was al een soort Expeditie Robinson-proef geworden. Dus vakantie? Mwah… Meer pure noodzaak.

Vervolgens gaan we door naar het bevallingsverlof. En laten we eerlijk zijn: dan is de shit pas echt aan. Want wat zei je collega ook weer? Vakantie? Ik weet niet hoe jouw vakantie op Ibiza eruitziet, maar een kind baren met helse pijnen stond denk ik niet op je vakantie to do-list. Zes weken lang herstellen van een keizersnee, brandende pijn bij het plassen door je 38 hechtingen of van voor naar achter uitscheuren heb ík nog nooit op m’n all inclusive-trip mee hoeven maken.

Niet de gemiddelde zonvakantie

Of wat dacht je van het bizarre slaapgebrek en de intense moeheid? Heb je dat weleens op vakantie meegemaakt? Constant pijnlijke borsten van de stuwing. Om de drie uur je warme bed uit als je nét lekker in een diepe slaap ligt. Middenin de nacht een huilende baby urenlang in slaap wiegen. Proberen te slapen met een baby op je borst die huilt zodra hij z’n eigen matrasje aanraakt en 24 uur per dag in dienst staan van je frummel. Klinkt niet echt als de gemiddelde zonvakantie die ik de afgelopen jaren heb geboekt.

En dan heb ik het nog niet eens over een huilbaby met reflux of koemelkallergie. Dag en nacht gehuil. Constant aan je vastgeplakt zitten in de draagdoek omdat hij of zij anders niet wil slapen. Het lijkt me vre-se-lijk (gelukkig heb ik daar geen ervaring mee). Ooit zei ik tegen een collega dat een vriendin van mij in haar bevallingsverlof zat en er helemaal doorheen zat door haar huilbaby. Ze slaapte ’s nachts niet, want haar baby lag alleen maar te huilen. ‘Ja maar ze kan overdag wel lekker bijslapen.’ Euh… met een huilbaby? Dan heb je het toch echt niet begrepen. Wat ook oké is – ze heeft geen kinderen, dus ik snap het wel.

Maar zullen we het voortaan in ieder geval geen vakantie meer noemen? Want geloof me, het is niet voor niets dat de meeste moeders staan te trappelen om weer aan het werk te gaan na hun bevallingsverlof. Eindelijk lekker vakantie vieren op werk.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
Karin: “Bevallingsverlof is geen vakantie, ik herhaal: bevallingsverlof is géén vakantie”
Sluiten