Hoe mijn bevalling is bevallen: Malou (32)

Malou Sopacua 20 mrt 2018 Column

In deze rubriek vertellen onze columnisten de mooie, ontroerende, soms schokkende verhalen van hun bevallingen.  Langdurige en snelle bevallingen, thuis en in het ziekenhuis, met en zonder pijnstilling, keizersnedes en vaginale bevallingen: alles komt langs. 

De statistieken

Wie: Malou (32)
Start bevalling: Geplande keizersnede
Zwangerschapsduur: 38 + 2
Duur bevalling: 15 minuten!
Plaats: ziekenhuis
Pijnstilling:
Ruggenprik
Manier van bevallen: Geplande keizersnede
Reden keizersnede: stuitligging
Hulpmiddelen natuurlijke bevalling: nvt
Gewicht kindje: 2665 gram
Algemene ervaring: mooiste moment van mijn leven en heel surrealistisch tegelijk!

Hoe het begon

Al weken wist ik dat onze dochter in een stuit lag. Met een week of 36 moesten we ons in het ziekenhuis melden voor een uitwendige versie. Rete spannend, want eigenwijze ik had natuurlijk wat filmpjes van zo’n versie gekeken en dat zag er – op zijn zachts gezegd – nogal heftig uit…! Eenmaal ik het ziekenhuis en na een hoop gesjor aan mijn buik, gaf de gynaecoloog aan dat een versie niet zou lukken. De baby weigerde naar een hoofdligging te draaien en de boel te veel forceren en doorduwen leek haar geen goed idee. Mij ook niet, dus besloten we die dag een keizersnede in te plannen. Overigens viel de uitwendige versie mij alles mee; ik heb er alleen wat striae aan overgehouden. Ik moest in het ziekenhuis een paar vragen beantwoorden en ik zou later teruggebeld worden voor een datum. “Wat leuk”, dacht ik. Kan ik alvast bedenken wat ik een mooie datum voor haar verjaardag vind. A fin, je krijgt een paar dagen later een telefoontje met “dit is de datum en zo laat moet je je melden”. Iets minder romantisch, maar wel lekker snel en praktisch! Ineens ging alles heel snel en lag ik een week later op de operatietafel. En werden we ouders van de allerliefste en –mooiste baby ooit!

De bevalling

Nog nooit in mijn leven ben ik zó zenuwachtig geweest. Ik heb – even heel hard afkloppen – nog nooit iets gehad waardoor ik in het ziekenhuis moest zijn, dus alles was volledig onbekend terrein voor me. Een dag voor de geplande keizersnede had ik de zogenaamde “klinische opname” waarin je diverse intakegesprekken hebben ter voorbereiding op de keizersnede. Op de dag zelf was ik gelukkig al snel aan de beurt, om 10 uur in de ochtend. Ik moest me om 8 uur melden en we werden naar de kraamkamer gebracht waar we de komende dagen zouden verblijven. Met z’n drieën, whaaaa!!! Aan de deur hing een helderblauwe operatieblouse, oversized, dus mode technisch helemaal mijn ding. De operatie voor ons liep iets uit, dus uiteindelijk werd ik om stipt 11 uur de OK ingereden en mijn vriend mocht mee.

We zijn begonnen

Ik moest zitten op het bed, iets naar voren leunen en hop, voor ik het wist zat de ruggenprik er al in. Door alle adrenaline en spanning werkelijk niets van gevoeld. Meteen werd ik op de operatietafel getild en er werd aan ons gevraagd of we mee wilden kijken als de baby geboren zou worden. Ik weet niet wát me bezielde, want ik ben een ongelofelijk mietje, maar ik zei “ja”. Gelukkig maar, want het bleek het mooiste moment ever in mijn leven. “Zo, dan gaan we maar eens beginnen mevrouw Sopacua!” Wacht. Stop. Nee, nee, dit kan niet. Die prik zit er net in! “Ik denk dat dat te vroeg is, dokter”, zei ik. “Nee hoor. We zijn al begonnen.” Holy shit! Ik voelde het bloed heel even uit mijn hoofd wegtrekken, maar dat had de anesthesist allang in de smiezen. “Ik zag het al gebeuren Malou, voel je je nu weer beter?” En verdomd, ik was weer bij de tijd. Ondertussen zag ik een verpleger allemaal foto’s maken met de mobiel van mijn vriend. Toen wis ik het zeker. In deze OK staan alleen maar superhelden.

LEES OOK: Hoe mijn bevalling is bevallen: Marijn (34)

Om 11:08u zei de dokter: “Malou en Martijn, het doek gaat naar beneden, je dochter wordt nu geboren!” En daar was ze. Vol verwondering en verbazing zagen we hoe er een perfecte, piepkleine meisjesbaby uit mijn buik werd gehaald. Alle spanning was in één keer verdwenen. Want ik was moeder geworden. Hij was vader geworden. En zij is het allermooiste wat wij ooit, ooit, ooit hadden kunnen wensen.

Dubbele baarmoeder

“Ze is prachtig mevrouw Sopacua, er is alleen wel iets bijzonders met ú aan de hand”. Ik bleek een dubbele baarmoeder te hebben waarvan eentje zo klein, dat daar geen leven zou kunnen plaatsvinden of in het ergste geval zou kunnen leiden tot een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Daarop hebben we besloten de eileider die in verbinding stond met de “verkeerde” baarmoeder direct te verwijderen. In hoeverre dit invloed heeft op mijn vruchtbaarheid is moeilijk te zeggen.

Hoe is het bevallen?

Hoewel ik heel erg tegen de keizersnede opzag, is het me heel erg meegevallen, ook de pijn en het herstel. Omdat deze gepland was, verliep voor mijn gevoel alles ook heel relaxed; iedereen neemt de tijd voor je en probeerde me op mijn gemakt te stellen. Mocht het ons gegund zijn voor een tweede keer zwanger te worden, dan zou ik zo weer voor een geplande kiezen mocht dat een optie zijn!

Reageer op artikel:
Hoe mijn bevalling is bevallen: Malou (32)
Sluiten