Ellis: ‘Een bevalling kun je niet plannen, maar alle beetjes helpen’

Als er iets is waarvan ik vind dat iedere zwangere vrouw zou moeten bespreken met haar verloskundige, dan is dat het geboorteplan.
Ik had daar zelf nog nooit van gehoord. Maar tijdens de zwangerschapscursus kwam het aan bod. Het geboorteplan. Ik wist niet dat zo iets bestond. Maar wat ben ik blij dat ik de informatie kreeg.

Het voelde wel een beetje gek. Om bij de verloskundige aan te geven, dat ik graag het geboorteplan met haar wilde bespreken. Ik vroeg dan ook of het een mogelijkheid was dat ik mijn wensen aan kon geven. ‘Graag!’, was het antwoord. ‘Bij je volgende afspraak plan ik extra tijd, dan gaan we doornemen wat jullie graag willen en dan gaan we daar, zover dat mogelijk is, rekening mee houden’. Dus op papier zetten dus, wat we eigenlijk graag wilden tijdens de bevalling. We begonnen natuurlijk met de meest belachelijke dingen. We krijgen een dochter, dus we wilden graag een roze verloskamer. En roze M&M’s. En of de verpleegkundigen dan ook hun kleding daarop aan konden passen. Dat was voor ons dan wel zo prettig.

Onze bevalling

Allemaal gekheid natuurlijk, maar wat we dan wel echt wilden. Eigenlijk niet zoveel. Maar wel dat het onze bevalling zou zijn. Met in het achterhoofd, dat hoe het thuis zou kunnen zijn. Zo kan het ook in het ziekenhuis. Ik werd ingeleid. We hebben aangegeven dat we zoveel mogelijk met rust gelaten wilden worden. De weeën konden we samen met opvangen. Als ik zou moeten plassen, dan kon mijn partner wel mee. We drukten wel op de bel, als we hulp nodig hadden. Ook wilden we niet dat er pijnbestrijding  aangeboden werd. Ook hier zouden we zelf wel om vragen als dat aan de orde zou zijn. En alle onderzoeken die tijdens de bevalling plaatsvinden die werden gedaan door de verloskundige. Niet door iemand in opleiding. Ik had er geen behoefte aan dat diegene die coschappen liep ging checken hoeveel ontsluiting ik had en dat dit dan nog even gecontroleerd werd door de verloskundige. Dat zijn al niet de fijnste controle momenten. Dus dan vond ik dat 1 keer in de zoveel uur wel genoeg.

LEES OOK: Good to know: hoe schrijf je een geboorteplan? (met voorbeeld!)

Streep

Natuurlijk ging er direct een streep door alles wat er op het geboorteplan stond op het moment dat er nood zou zijn. Alles voor een gezonde baby en mama. Maar wat is het fijn dat je wensen aan kunt geven. Ook in een ziekenhuis. Wij hebben onze bevalling het meest samen gedaan. Pijnbestrijding niet nodig gehad. De dienstdoende gynaecoloog kwam ’s morgens nog even melden dat er een peloton studenten om het hoekje stond te wachten. ‘Misschien zegt ze toch nog ja’. Dit met een knipoog. Hij vond het fijn dat ik mijn grenzen aangaf. Gaf een hoop duidelijkheid en voorkwam ongemakkelijke momenten tijdens de bevalling.

Dus mama’s to be! Neem er even de tijd voor, maar zet op papier wat je wenselijk vindt. De ervaring leert dat je een bevalling niet kunt plannen. Maar alle kleine beetjes die het voor jou prettig maken, geef die wel aan.

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox!

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over zwanger zijn, moeder worden en het leven met je baby in je mailbox.

Reageer op artikel:
Ellis: ‘Een bevalling kun je niet plannen, maar alle beetjes helpen’
Sluiten