Afke: “Toen ik opnieuw met tranen in mijn ogen een badbevalling bekeek, wist ik het”

Op aanraden van een collega bezocht ik een holistische verloskundige. Deze derde zwangerschap had ik behoefte aan iemand die niet alleen checkte hoe het met de gezondheid van mij en van ons kindje ging, maar die ook stilstond bij hoe ik de zwangerschap beleefde.

Sinds enkele weken wisten we dat we een dochter zouden krijgen. Het vooruitzicht na twee jongens, moeder te worden van een meisje deed veel met mij en bracht me ook terug bij de relatie die ik zelf met mijn moeder had.

LEES OOK:Deze prijswinnende bevallingsfoto’s bewijzen dat moeders badass zijn

Zou ik ook?

De sessie bij de holistische verloskundige was heel fijn. Ze nam alle tijd voor mij en ons kindje. Ik voelde me gezien en aangemoedigd om deze zwangerschap bewust stil te staan bij wat ik wilde. Met vertrouwen en warm van haar aandacht ging ik naar huis.

Ik had op de website van Marieke (holistisch verloskundige) gelezen dat zij veel badbevallingen begeleidde. De foto’s ontroerden mij en de verhalen raakten mij. Even dacht ik: ‘Zou ik ook?’

Maar ons huis was veel te klein voor zo’n bad. ‘Ach, het was ook niet nodig’, dacht ik. Mijn man, Tom, lachte toen ik hem vertelde dat je ook in een bad kunt bevallen. “In een bad? Zie je dat voor je in ons huis? En dan moet ik er zeker ook in. Ik dacht het niet.” Ik probeerde het idee te vergeten.

Maar toen ik 36 weken zwanger was en opnieuw met tranen in mijn ogen een badbevalling bekeek, drong het tot mij door. Waarom zou ik luisteren naar dat stemmetje in mijn hoofd dat altijd wilde dat ik ‘normaal’ deed en me aanpaste aan mijn omgeving? Ik wilde in bad bevallen. Ik gíng in bad bevallen.

Overtuigen en overhalen

Binnen een week stond ik op een industrieterrein om een huurbevalbad op te halen. Ik had zorgvuldig uitgezocht welke vorm, maat en welk materiaal het beste bij mij pasten. Het overtuigen van Tom kwam later wel.

Na een sterk betoog en een kusje van mij liet hij zich in week 37 overhalen om het gevaarte in elkaar te zetten (ik had gekozen voor een ovalen bad met harde wanden en verwarmingselementen) en te testen. Na een uur was het bad gevuld. Een middag vol zwemplezier volgde.

LEES OOK:Deze vaders vertellen hoe de bevalling was in hun ogen

Samen met de oudste kinderen genoot ik van het bad in de woonkamer, Tom pakte er maar een biertje bij. Die avond moest het bad leeg (voor het geval de bevalling die nacht zou starten), maar de bijgeleverde pomp bleek niet te werken. Na vijftig emmers water scheppen leek het mij beter om Tom voorlopig even met rust te laten. Gelukkig konden we de volgende dag een nieuwe pomp ophalen.

Vastbesloten

De pakketbezorger, het vriendje dat kwam spelen, de buurman, allemaal trokken ze hun wenkbrauwen op toen ze het bad zagen staan of deden net of ze het niet zagen en gingen er snel vandoor. Maar ik was vastbesloten en blij.

Ik vertelde de verloskundige dat ik zelf ons kindje wilde opvangen en verborg het bijgeleverde schepnetje (voor eventuele uitwerpselen die vrijkomen tijdens de bevalling, ja echt) nog even voor Tom.

Toen gebeurde het

Op een zaterdagavond stapte ik in bed. Ik was die dag precies 38 weken zwanger. Onze middelste zoon werd na 38 weken precies geboren. Ik aaide over mijn buik en maakte contact met het meisje daar binnen. “Wanneer kom je meisje? Ik ben er klaar voor, dan weet je dat..” fluisterde ik.

Om 1.00 uur werd ik wakker en voelde iets knappen in mijn buik, gevolgd door een warme stroom vocht langs mijn benen. Ik ging snel naast mijn bed staan, waar ik al een handdoek had neergelegd en maakte Tom wakker. Voor de zekerheid ving ik wat vocht op om te kijken naar de kleur en even te ruiken, maar ik wist heel goed wat er aan de hand was.

Het vruchtwater was helder van kleur. Hoera! Vol verlangen en verwachting sloop ik langs de slaapkamer van onze zonen, keek nog even naar ze en ging naar beneden.

Volgende week deel twee van de badbevalling van Afke!