9 moeders onthullen hoe het voelde om voor het eerst hun regenboogbaby vast te houden

Soraya Vogelaar 15 mei 2018 De mama

Een regenboogbaby is de baby die geboren is nadat een koppel eerder een miskraam heeft gehad. Deze negen moeders vertellen hoe het voelde om hun kleine wonder voor het eerst vast te houden nadat ze eerder een kindje verloren zijn.

1.

‘Toen ik voor het eerst in die ogen van mijn regenboogbaby keek, voelde het alsof ze tegen me zei: ‘Houd wat ruimte in je hart over voor een wonder.’ Dit is ook de tekst uit een gedicht van Mary Oliver, maar ik voelde exact die emoties. Het was alsof ze wist dat ik op haar gewacht had. Door haar geboorte werd ik verlost van al het verdriet en verlies dat ik gevoeld had.’ – Emily Polanco

2.

‘Mijn geadopteerde zoon is drie weken geleden geboren na vier miskramen en twee mislukte adopties. Ik was bang dat ik niet zoveel van hem zou houden als van mijn zes-jarige zoon. Maar het bleek liefde op het eerste gezicht te zijn! Het verbaasde me hoe snel ik mijn hart kon openstellen voor een baby. Terwijl ik ook wist dat er een kans was dat de biologische moeder van gedachten kon veranderen. Gelukkig gebeurde dit niet en hij is nu ons kindje. Hij was het wachten helemaal waard. God doet goede dingen.’ – Stephanie Huerta

3.

‘Ik kreeg mijn regenboogbaby twee en een half jaar geleden. We werden vrij snel na het verlies van onze eerste zoon weer zwanger. Na een lange bevalling en een ongeplande keizersnede, is onze zoon geboren. Het voelde onwerkelijk. Hem horen huilen was het best geluid van de wereld. Toen onze eerste zoon werd geboren, was er geen gehuil. Ook al moesten we onszelf eraan blijven herinneren dat dit echt was en dat we een gezonde baby hadden, voelde het ook alsof het voorbestemd was.’ – Hyedi N.

LEES OOK: Vader vertelt openhartig hoe het echt is om een regenboogbaby te krijgen

4.

‘Opluchting. Het was een overweldigend gevoel van opluchting die ik voelde. Ik was opgelucht dat ik hem levend op de wereld heb gebracht en dat ik zelf de bevalling had overleefd. Ik was blij dat de bevalling erop zat omdat het een beetje naar voelde om daar weer te zijn. Daarna voelde ik me heel gelukkig. Ik was zo blij dat ik merkte dat ik een grote glimlach had en kon lachen met mijn man. En dat ik zoveel liefde voelde voor mijn zoon en ernaar verlangde om voor hem te zorgen. Ik was even bang dat verdrietige gevoelens van de eerste bevalling al die blije gevoelens in de weg zouden staan. Vervolgens voelde ik me vredig. We hadden er vrede mee om onze dochter Charlotte te herdenken. We zullen er nooit helemaal overheen komen maar onze zoon heeft een hoop wonden geheeld.’ – Jen Rouhana

5.

‘De best manier waarom ik tien miljoen emoties van de geboorte in een keer kan samenvatten, is dat het voelde alsof ik mijn eerste adem nam sinds het verlies van onze zoon Gavin.’ – Carly

6.

‘Vijf maanden nadat we Isabelle zijn verloren, raakte ik weer zwanger. Toen Henry in mijn armen lag, voelde ik het meest overweldigende gevoel van liefde. Ik had dit nog nooit zo ervaren. Ik had meteen het gevoel dat ik de mooiste baby van de hele wereld in mijn armen had. Hij was veilig en hij was van mij. Maar ik voelde me ook ongelofelijk schuldig dat ik dit gevoel niet ervaren had toen ik Isabelle voor het eerst vasthield. Ik was toen te bang dat ik haar pijn zou doen. Ik wilde Henry continue vasthouden. Ik was dankbaar dat hij een jongen was, zodat ik hem niet zou vergelijken met zijn zus. En ik voelde een enorm verdriet dat hij zijn grote zus nooit zou ontmoeten.’ – Christine Tester

LEES OOK: Moeder bevalt van zes regenboogbaby’s (!) na vele pogingen IVF

7.

‘Ik wilde alleen maar weten of alles goed met hem was. Zodra ik hem in mijn armen vasthield, voelde ik het meest overweldigende gevoel van blijdschap dat je je maar kan voorstellen. Ik heb twee baby’s die in de hemel op mama wachten. En ik heb twee prachtige jongens hier op aarde. Ik zou ze voor geen goud willen missen.’ – Malinda Hagedorn

8.

‘Ik heb twee miskramen gehad, van drie baby’s. Het is een understatement als ik zeg dat ik bang was om weer zwanger te worden. Ik was paranoïde, doodsbang en extra voorzichtig gedurende de hele zwangerschap van mijn regenboogbaby. Als hij niet genoeg bewoog, ging ik automatisch uit van het ergste. De bevalling moest worden ingeleid en ik hoorde hem niet meteen huilen bij de bevalling doordat de navelstreng bij z’n nekje zat. Maar toen hoorde ik het opeens. Het voelde alsof de hemel opende. Die huil was het meest prachtige geluid dat ik ooit heb gehoord. Toen ik hem zo perfect op mijn borst zag liggen, beseft ik me dat al mijn zorgen voor niks waren. Hij was er. Hij was gezond. Hij was perfect. Mijn lichaam voelde verdoofd door alle emoties. Voordat er een regenboog komt, moeten we eerst de stom doorstaan. De storm was heftig en vol verdriet, rouw en levenslessen. Het heeft me geleerd om alles in het leven te koesteren omdat het ieder moment weggenomen kan worden.’ – Brittany Cook

9.

‘Ik was vol verwondering dat ik dit mooie, dierbare kleine meisje in mijn arm had en tegen mijn borst hield. Ze was wel de derde baby die ik ter wereld bracht. Maar het moment was zo enorm anders omdat ze de eerste en enige was die dit moment gehaald had. Het voelde onwerkelijk dat ik haar in mijn armen hield en haar kon kussen en haar warme kleine lichaam kon voelen bewegen. Het was meer dan ik ooit had kunnen verwachten. De liefde die ik voelde was ongelofelijk sterk. Het was pas na haar geboorte dat ik me echt realiseerde dat ik mijn regenboogbaby kon krijgen door mijn twee kleine engeltjes te verliezen.’ – Ingrid da Costa

Popsugar

Reageer op artikel:
9 moeders onthullen hoe het voelde om voor het eerst hun regenboogbaby vast te houden
Sluiten