#9 Lieve Baby… ‘dat jij er misschien nooit was geweest kan ik mij nu totaal niet meer voorstellen’

In deze serie schrijven moeders een brief aan hun (ongeboren) baby. Brieven vol passie, vol emotie en vooral vol moederliefde. Want de band tussen moeder en kind is beschrijfelijk mooi! Deze week de brief van Fleur.

Lief mannetje van mij,

Oh oh oh wat ik ben ik verliefd op jou. Ik dacht dat word wel minder als de roze wolk van de kraamperiode voorbij is. Maar integendeel, het wordt alleen maar meer! Van je grote zus hield ik al zo veel, ik maakte mij zorgen of ik wel evenveel van nog iemand zou kunnen houden. Dat kan dus!

Ik hoop dat je, je hele leven gelukkig zal zijn

Je bent zo’n heerlijk ventje. Altijd vrolijk, altijd knuffelen. Ik ben zo benieuwd hoe jij je gaat ontwikkelen in het leven. Hoe je eruit zal zien als je bijvoorbeeld 18 bent. Wat voor een band wij gaan krijgen. Wat je later zal worden? Ik hoop dat je, je hele leven gelukkig zal zijn. Dat je nooit uit mijn leven zal verdwijnen. Ik altijd verliefd op je zal blijven!

Het bizarre is eigenlijk dat er ook een kans was geweest dat jij er niet was geweest. Dat is iets wat ik mij nu totaal niet meer kan voorstellen. Maar die kans was er wel. Zelf heb ik geen broertjes of zusjes. Een broer- of zussenband heb ik dus nooit gehad. Ik weet niet hoe speciaal dat is. Natuurlijk kan ik mij er iets bij voorstellen maar ik vond het leven als enig kind ook prima. Ik had altijd buurmeisjes naast mij wonen, waar ik kind aan huis was, dus ik kon altijd de drukte opzoeken. Ik vond alleen spelen heerlijk, maar had ook veel vriendinnetjes die zelfs mee op vakantie mochten. Ook nu zijn mijn twee beste vriendinnetjes als een soort zussen voor mij. Natuurlijk had ik het fijn gevonden als ik niet in mijn eentje altijd alles moest verdedigen tegenover mijn ouders. Had ik ook wel eens een ‘backup’ willen hebben die mijn kant koos in ruzies. Of, nu ze beide echt oud worden, zou het fijn zijn om met iemand de zorg voor hun te kunnen delen. Maar ben ik zielig geweest als enig kind, nee!

LEES OOK: De brief van Madita aan haar baby

Maar jouw vader, die wel uit een groot gezin komt, wilde heel graag dat jouw zus een broertje of zusje kreeg. Hij heeft echt heel erg moeten zeuren eigenlijk… Maar gelukkig heeft hij dat gedaan! Ik vond één kindje wel prima. Niet iedere broer en zus kunnen met elkaar opschieten toch? Één kind was lekker makkelijk. Die neem je easy overal mee naar toe. Daar vind je makkelijker een plek voor om te logeren. Hoe ouder een kind, hoe fijner. Het idee dat we weer door zo’n hele babyfase zouden moeten.. De eerste twee jaar heb ik ook tegen je vader gezegd dat ik over een tweede kind niet eens na wilde denken. Ik wilde eerst weer even de balans terug vinden in ons leven. Ik vond dat zwanger zijn ook maar een saaie bedoeling en de gedachte dat ik weer ‘een jaar’ zo’n saai zwanger leven moest leiden daar moest ik ook niet aan denken.

Tussen jou en je zus werd ik per ongeluk zwanger. Negen maanden nadat je zus was geboren. In de fase dat ik totaal nog niet toe was aan een tweede kindje en toen ook nog niet wist of ik dat überhaupt wel wilde. Ik kwam er achter en zonder twijfel hebben wij de zwangerschap laten afbreken omdat wij dit echt niet wilde. Ook je vader niet. We hebben er nooit spijt van gehad. Nu jij er bent, ben ik alleen maar nog blijer dat wij dat toen hebben gedaan. Als wij die zwangerschap niet hadden afgebroken, dan was jij er niet geweest. Ook al was het een zwangerschap van 4 weken oud en kan je dat eigenlijk nog niks noemen, een soort boon, zo groot. Toch wist ik 100% zeker dat dat een meisje was. Aangezien jij een jongen bent, weet ik dus zeker dat jij er niet geweest zou zijn.

Dat je vader mij heeft moeten overhalen en dat wij die zwangerschap hebben afgebroken, daar ben ik dus het aller aller blijst mee. Want daarom ben jij er! Ik kan mij nu niet meer voorstellen dat ik maar één kind wilde, want nu jij er bent, zijn wij pas echt compleet als gezin. Ik had jou voor geen miljoen willen missen en jij bent het beste wat mij is overkomen. Als ik zie hoe jij en je zus, nu al zo’n band hebben en van elkaar houden, dat maakt mij de gelukkigste moeder op aarde.

 

Wat wil jij je (ongeboren) baby vertellen? Wat wens je hem of haar toe? Wat zijn je dromen en je angsten? Schrijf je baby een brief en mail hem naar redactie@fammebaby.nl. Wie weet, staat jouw verhaal dan binnenkort hier op Famme Baby.

Reageer op artikel:
#9 Lieve Baby… ‘dat jij er misschien nooit was geweest kan ik mij nu totaal niet meer voorstellen’
Sluiten